-
-
Hebrew Stuttgart Bible with vowels (OT) -
-
21
|Daniel 3:21|
בֵּאדַיִן גֻּבְרַיָּא* אִלֵּךְ כְּפִתוּ בְּסַרְבָּלֵיהֹון [כ= פַּטִּישֵׁיהֹון] [ק= פַּטְּשֵׁיהֹון] וְכַרְבְּלָתְהֹון וּלְבֻשֵׁיהֹון וּרְמִיו לְגֹוא־אַתּוּן נוּרָא יָקִדְתָּא׃
-
22
|Daniel 3:22|
כָּל־קֳבֵל דְּנָה מִן־דִּי מִלַּת מַלְכָּא מַחְצְפָה וְאַתּוּנָא אֵזֵה יַתִּירָא גֻּבְרַיָּא אִלֵּךְ דִּי הַסִּקוּ לְשַׁדְרַךְ מֵישַׁךְ וַעֲבֵד נְגֹו קַטִּל הִמֹּון שְׁבִיבָא דִּי נוּרָא׃
-
23
|Daniel 3:23|
וְגֻבְרַיָּא אִלֵּךְ תְּלָתֵּהֹון שַׁדְרַךְ מֵישַׁךְ וַעֲבֵד נְגֹו נְפַלוּ לְגֹוא־אַתּוּן־נוּרָא יָקִדְתָּא מְכַפְּתִין׃ ף
-
24
|Daniel 3:24|
אֱדַיִן נְבוּכַדְנֶצַּר מַלְכָּא תְּוַהּ וְקָם בְּהִתְבְּהָלָה עָנֵה וְאָמַר לְהַדָּבְרֹוהִי הֲלָא גֻבְרִין תְּלָתָא רְמֵינָא לְגֹוא־נוּרָא מְכַפְּתִין עָנַיִן וְאָמְרִין לְמַלְכָּא יַצִּיבָא מַלְכָּא׃
-
25
|Daniel 3:25|
עָנֵה וְאָמַר הָא־אֲנָה חָזֵה גֻּבְרִין אַרְבְּעָה שְׁרַיִן מַהְלְכִין בְּגֹוא־נוּרָא וַחֲבָל לָא־אִיתַי בְּהֹון וְרֵוֵהּ דִּי [כ= רְבִיעָיָא] [ק= רְבִיעָאָה] דָּמֵה לְבַר־אֱלָהִין׃ ס
-
26
|Daniel 3:26|
בֵּאדַיִן קְרֵב נְבוּכַדְנֶצַּר לִתְרַע אַתּוּן נוּרָא יָקִדְתָּא עָנֵה וְאָמַר שַׁדְרַךְ מֵישַׁךְ וַעֲבֵד־נְגֹו עַבְדֹוהִי דִּי־אֱלָהָא [כ= עִלָּיָא] [ק= עִלָּאָה] פֻּקוּ וֶאֱתֹו בֵּאדַיִן נָפְקִין שַׁדְרַךְ מֵישַׁךְ וַעֲבֵד נְגֹו מִן־גֹּוא נוּרָא׃
-
27
|Daniel 3:27|
וּמִתְכַּנְּשִׁין אֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּא סִגְנַיָּא וּפַחֲוָתָא וְהַדָּבְרֵי מַלְכָּא חָזַיִן לְגֻבְרַיָּא אִלֵּךְ דִּי לָא־שְׁלֵט נוּרָא בְּגֶשְׁמְהֹון וּשְׂעַר רֵאשְׁהֹון לָא הִתְחָרַךְ וְסָרְבָּלֵיהֹון לָא שְׁנֹו וְרֵיחַ נוּר לָא עֲדָת בְּהֹון׃
-
28
|Daniel 3:28|
עָנֵה נְבוּכַדְנֶצַּר וְאָמַר בְּרִיךְ אֱלָהֲהֹון דִּי־שַׁדְרַךְ מֵישַׁךְ וַעֲבֵד נְגֹו דִּי־שְׁלַח מַלְאֲכֵהּ וְשֵׁיזִב לְעַבְדֹוהִי דִּי הִתְרְחִצוּ עֲלֹוהִי וּמִלַּת מַלְכָּא שַׁנִּיו וִיהַבוּ [כ= גֶשְׁמֵיהֹון] [ק= גֶשְׁמְהֹון] דִּי לָא־יִפְלְחוּן וְלָא־יִסְגְּדוּן לְכָל־אֱלָהּ לָהֵן לֵאלָהֲהֹון׃
-
29
|Daniel 3:29|
וּמִנִּי שִׂים טְעֵם דִּי כָל־עַם אֻמָּה וְלִשָּׁן דִּי־יֵאמַר [כ= שֵׁלָה] [ק= שָׁלוּ] עַל אֱלָהֲהֹון דִּי־שַׁדְרַךְ מֵישַׁךְ וַעֲבֵד נְגֹוא הַדָּמִין יִתְעֲבֵד וּבַיְתֵהּ נְוָלִי יִשְׁתַּוֵּה כָּל־קֳבֵל דִּי לָא אִיתַי אֱלָה אָחֳרָן דִּי־יִכֻּל לְהַצָּלָה כִּדְנָה׃
-
30
|Daniel 3:30|
בֵּאדַיִן מַלְכָּא הַצְלַח לְשַׁדְרַךְ מֵישַׁךְ וַעֲבֵד נְגֹו בִּמְדִינַת בָּבֶל׃ ף
-
-
Sugestões

Clique para ler João 9-11
31 de outubro LAB 670
O CUSPE DE JESUS
João 07-09
Ontem conversamos sobre a carne de Jesus. Hoje quero falar com você sobre o cuspe de Jesus. Já parou para pensar no cuspe de Jesus? Feche seus olhos, e imagine, contemple, mentalmente, o Seu cuspe. Você acha isto estranho? Pois é exatamente a este ponto que eu gostaria de levá-lo. Ao contato com o estranho. Por dois motivos: a)O evangelho sempre terá maneiras surpreendentes de alcançar-nos; b)É preciso abrir os olhos, para conseguir ser beneficiado pelas novidades iluminadas de Jesus.
Por muitos anos Marilyn Laszlo trabalhou numa vila Sepik Iwan, em Papua – Nova Guiné, ajudando o povo a escrever em sua própria língua. Para eles, escrever no papel é “gravar numa folha de bananeira”. Pensando que somente as palavras do missionário podiam ser gravadas, ficaram encantados ao aprender como “gravar” sua própria linguagem.
A princípio os curandeiros da vila recusaram participar da classe de linguagem de Marilyn. Quando assistiram, ajudaram-na a enriquecer a sua compreensão da linguagem deles. Marilyn aprendeu, por exemplo, que a expressão usada para doutor (ou melhor, médico) era “aquele que cospe”. Para tratar de malária faziam um corte no paciente e cuspiam fortes sucos de plantas mastigadas dentro do corte. Quando a classe traduziu João 9:6, os feiticeiros quase não podiam acreditar o que estavam ouvindo. Jesus não apenas cuspia, mas era o mais poderoso cuspidor de todos. Ele curara um cego e nenhum dos cuspidores de Iwam podia fazer o mesmo. Repentinamente aqueles homens grandes identificaram-se com Jesus. Voltando para a vila, espalharam a história que Jesus cuspia! Ele curara o cego! Desse dia em diante os curandeiros freqüentaram a igreja. Queriam saber mais a respeito deste grande cuspidor, Jesus.
Hoje, mais da metade das pessoas daquela vila são cristãs. Não é verdade, o fato de que, muitas vezes, ficamos a pensar a respeito do estranho remédio que Jesus usou para curar o homem cego? Poderia Ele saber que isso ajudaria o povo Sepik Iwam a identificar-se com Ele quase dois mil anos depois?
O Médico que formulou “barro + cuspe = cura” foi o mesmo que disse que Sua presença no mundo é luz. Quando o povo do rio Sepik aceitou-O sua vila tornou-se uma luz brilhante para iluminar outras vilas. Aquele povo conseguiu enxergá-Lo por um dos modos mais inusitados que poderíamos (não)imaginar. E você? O que mais você pode ou quer fazer para receber Jesus mais e mais na sua vida? O que o texto bíblico de hoje pode fazer por você? Só lendo-o, para conseguir responder isso. Tudo que Ele lhe der, será bênção.
Fonte: Noelene Jonhson, “Em Contato Com o Pai – Inspiração Juvenil”, 1985, 74.
Valdeci Júnior
Fátima Silva