-
-
Bibla Shqiptare -
-
36
|Esdras 8:36|
Pastaj ua dorëzuan dekretet e mbretit satrapëve të mbretit dhe qeveritarëve të krahinës matanë Lumit, dhe këta ndihmuan popullin dhe shtëpinë e Perëndisë.
-
1
|Esdras 9:1|
Mbasi përfunduan këto gjëra, krerët erdhën tek unë, duke thënë: "Populli i Izraelit, priftërinjtë dhe Levitët nuk janë ndarë nga popujt e këtyre vendeve, për gjërat e neveritshme të Kananejve, të
-
2
|Esdras 9:2|
Në fakt ata kanë marrë si bashkëshorte disa nga bijat e tyre për vete dhe për bijtë e tyre, duke përzier kështu fisin e shenjtë me popujt e këtyre vendeve. Mjerisht gjyqtarët kanë qenë të parët që e kryen këtë mëkat".
-
3
|Esdras 9:3|
Kur dëgjova këtë gjë, grisa rrobat dhe mantelin, shkula flokët e kokës dhe mjekrën, dhe u ula i shtangur.
-
4
|Esdras 9:4|
Atëherë tërë ata që dridheshin nga fjalët e Perëndisë të Izraelit u mblodhën rreth meje për shkak të mëkatit të atyre që ishin kthyer nga robëria; dhe unë mbeta i ulur dhe i shtangur deri në blatimin e mbrëmjes.
-
5
|Esdras 9:5|
Në blatimin e mbrëmjes u ngrita nga agjerimi, me rrobat dhe mantelin të grisur; pastaj rashë në gjunjë dhe shtriva duart nga Zoti, Perëndia im,
-
6
|Esdras 9:6|
dhe thashë: "O Perëndia im, unë jam i pështjelluar dhe më vjen turp të ngre fytyrën time ndaj teje, o Perëndia im, sepse paudhësitë tona janë shumëzuar deri mbi kokën tonë, dhe faji ynë ka arritur deri në qiell.
-
7
|Esdras 9:7|
Nga ditët e etërve tanë deri në ditën e sotme kemi qenë shumë fajtorë, dhe për shkak të paudhësive tona ne, mbretërit tanë dhe priftërinjtë tanë u lamë në duart e mbretërve të kombeve të huaja, nën kanosjen e shpatës, të internimit, të plaçkitjes dhe të turpit, ashtu si po ndodh tani.
-
8
|Esdras 9:8|
Por tani Zoti, Perëndia ynë, na ka dhënë hir për një çast të shkurtër, duke na lënë një mbetje dhe duke na dhënë një strehë në vendin e tij të shenjtë, dhe kështu Perëndia ynë i ka ndriçuar sytë tanë dhe na ka dhënë një rizgjim të vogël në skllavërinë tonë.
-
9
|Esdras 9:9|
Në të vërtetë ne ishim skllevër, megjithatë Perëndia ynë nuk na braktisi në skllavërinë tonë, por na siguroi mirëdashjen e mbretërve të Persisë, duke na rizgjuar për të ngritur përsëri shtëpinë e Perëndisë tonë, duke restauruar rrënojat e saj dhe për të na dhënë një mur mbrojtjeje në Judë dhe Jeruzalem.
-
-
Sugestões

Clique para ler Lucas 21-22
26 de outubro LAB 665
FAZ UM MILAGRE EM MIM
Lucas 18-20
“Como Zaqueu, quero subir o mais alto que eu puder, só pra te ver, olhar para Ti, e chamar tua atenção para mim. Eu preciso de Ti, Senhor. Eu preciso de Ti, ó Pai. Sou pequeno de mais. Me dá a tua paz. Largo tudo pra te seguir. Entra na minha casa, entra na minha vida. Mexe com minha estrutura, sara todas as feridas. Me ensina a ter santidade. Quero amar somente a Ti porque o Senhor é o meu bem maior. Faz um milagre em mim”.
Esta é a letra de uma das canções que mais inspirou os cristãos brasileiros em 2008. Regis Danese cantava-a nas igrejas, nos encontros, nos toca CDs, rádios e aqui também, na internet. O povo gostou muito desta música. Mas, por que, será?
Por que ela expressa uma sede que todo ser humano tem. Sede de Deus. Muitos não reconhecem esta sede. Muitos não sabem que a têm. Tentam matar esta sede bebendo, em fontes erradas, conteúdos errados. Como um desesperado que vem a beber uma bebida prejudicial gelada, só porque está com a garganta seca, em lugar de beber água. Mas a necessidade da hidratação é real. Existe, em cada um de nós, um buraco tão grande, que só alguém do tamanho de Deus pode preenchê-lo. É por isto que quase a totalidade da população acredita que Deus existe.
Mas por quê poucos o encontram? A resposta pode ser encontrada na parábola do fariseu e do publicano, em Lucas 18:9-20. A busca por Deus deve ser tão simples quanto a letra da canção supracitada. Aliás, tão simples, que nem é busca, mas sim, espera, submissão. Como um bebê, que deixa-se ser pego ao colo. A pré-potência humana, do apego aos recursos que se tem em mãos, atrapalha-nos disso. Mas foi para quebras essas barreiras da nossa cegueira espiritual, que Jesus veio a este mundo, que Ele vem até você.
Zaqueu não queria subir para encontrar salvação, é claro. Ele não conhecia, ainda, o fim da história. Mas hoje temos o exemplo do que aconteceu com ele, para que, melhor ainda, conscientemente, possamos ir até Jesus. Você precisa de Deus? Sente-se pequeno demais? Deseja Sua paz? Largue tudo, para segui-Lo. Experimente um envolvimento real com tudo que tem a ver com Seu reino. Não permita que a entrada triunfal do Rei aconteça somente nas histórias bíblicas, mas também e principalmente, na sua vida. Se Ele foi Senhor até do mais glorioso rei de Israel (Davi), porque não poderá também fazer um milagre no seu coração?
Volte ao primeiro parágrafo, e faça essa oração a Deus. Peça-Lhe o milagre!
Valdeci Júnior
Fátima Silva