-
-
Bibla Shqiptare -
-
11
|Rute 2:11|
Boazi iu përgjegj duke thënë: "Më kanë treguar të gjitha ato që ti ke bërë për vjehrrën tënde mbas vdekjes së burrit tënd, dhe si ke lënë atin tënd, nënën tënde dhe vendlindjen tënde, për të jetuar me një popull që nuk e njihje më parë.
-
12
|Rute 2:12|
Zoti të shpërbleftë për ato që ke bërë dhe shpërblimi yt të jetë i plotë nga ana e Zotit, Perënedisë së Izraelit, nën krahët e të cilit erdhe të strehohesh!".
-
13
|Rute 2:13|
Ajo i tha: "Le të arrij të më shikosh me sy të mirë, o imzot, sepse ti më ke ngushëlluar dhe i ke folur zemrës së shërbëtores sate, megjithëse unë nuk jam as sa një nga shërbëtoret e tua".
-
14
|Rute 2:14|
Në kohën e drekës Boazi i tha: "Eja këtu, ha bukë dhe ngjyeje kafshatën tënde në uthull". Kështu ajo u ul midis korrësve. Boazi i ofroi grurë të pjekur, dhe ajo hëngri sa u ngop dhe vuri mënjanë tepricat.
-
15
|Rute 2:15|
Pastaj u ngrit për të vazhduar mbledhjen e kallinjve që kishin mbetur, dhe Boazi u dha këtë urdhër shërbëtorëve të tij duke thënë: "Lëreni të vazhdojë të mbledhë kallinjtë edhe midis duajve dhe mos e qortoni;
-
16
|Rute 2:16|
përveç kësaj lini që të bien për të kallinj nga dorëza dhe mos i merrni, me qëllim që t´i mbledhë ajo, dhe mos i bërtisni".
-
17
|Rute 2:17|
Pastaj ajo vazhdoi të mbledhë kallinj në arë deri në mbrëmje, pastaj shiu atë që kishte mbledhur dhe siguroi pothuaj një efë elbi.
-
18
|Rute 2:18|
E ngarkoi në kurriz, hyri në qytet dhe e vjehrra pa atë që kishte mbledhur. Pastaj Ruthi nxori atë që kishte tepruar nga ushqimi pasi ajo ishte ngopur dhe ia dha.
-
19
|Rute 2:19|
E vjehrra e pyeti: "Ku i ke mbledhur kallinjtë sot? Ku ke punuar? Bekuar qoftë ai që tregoi kujdes për ty!". Kështu Ruthi i tregoi së vjehrrës pranë kujt kishte punuar dhe shtoi: "Njeriu pranë të cilit punova sot quhet Boaz".
-
20
|Rute 2:20|
Naomi i tha nuses: "Qoftë i bekuar nga Zoti ai që nuk e ka hequr mirësinë e tij nga të gjallët dhe të vdekurit". Dhe shtoi: "Ky njeri është një i afërti ynë i ngushtë, një njeri që ka të drejtë të na shpengojë".
-
-
Sugestões

Clique para ler Romanos 8-10
17 de novembro LAB 687
MANUFATURAMENTO DIVINO
Romanos 05-07
O fabricante de todos os seres humanos, está convocando as peças fabricadas, independente da marca ou ano, devido a um grave defeito no componente principal e central do coração, ocorrido nas unidades originais chamadas Adão e Eva, resultando na reprodução dos mesmos em todas as unidades subseqüentes. Este defeito foi tecnicamente denominado, "Amoralidade Subseqüente Interna" ou como é mais conhecido por PECADO (Peça Enfraquecida Com Anomalias Detectadas no Original), cujo sintoma principal é a perda de julgamento moral. Outros sintomas: Perda de direção, Emissões vocais sórdidas, Amnésia da origem, Falta de paz e alegria, Comportamento egoísta ou violento, Depressão ou confusão no componente mental, Medo, Idolatria... O fabricante, que não é responsável ou culpado por este defeito, fornece conserto e serviço, gratuito, para corrigir o problema PECADO. O número do telefone da oficina mecânica em sua área é: ORAÇÃO. Quando estiver conectado, por favor "upload" seu fardo de PECADO pressionando ARREPENDIMENTO. Depois, download DEUS no coração. Não importa o tamanho do defeito PECADO; grande ou pequeno, DEUS o substituirá por: Amor, Alegria, Paz, Minimização do sofrimento, Delicadeza, Bondade, Fé, Humildade, Temperança, Por favor, veja o manual de instruções, a Bíblia Sagrada, para maiores detalhes. Aviso: Continuar a operar a unidade humana sem correção, anula a garantia do fabricante, expondo o proprietário a perigos e problemas numerosos demais para uma listagem e a unidade humana será permanentemente recolhida do mercado. PERIGO: As unidades humanas que não atenderem a esta convocação terão que ser jogadas na fornalha. O defeito PECADO não poderá entrar no céu porque, caso contrário, ali ficará contaminado!! (Fonte: Walter Pacheco, http://www.sfnet.com.br/~walter.pacheco/ilustracaopecado.htm - 03/11/09).
Creio que a metáfora acima ilustra muito bem o lado tinto, senão vinagreiro, de Romanos. O pecado é um assunto realmente amargo, até na boca de quem gosta, mais cedo ou mais tarde. Para o pregador mais conhecido na Ingleterra na segunda metade do século dezenove, que ficou famoso até hoje por seu conteúdo e veemências proclamados, Charles Haddon Spurgeon (1834-92), “...há pecado até na nossa santidade, há incredulidade na nossa fé; há ódio no nosso próprio amor; há lama da serpente na mais bela flor do nosso jardim”. Este é o reconhecimento humano mais honesto que pode existir: sou pecador (Salmo 51).
Mas não deve parar por aí. O antigo teólogo São João Crisóstomo já dizia que “pecar é humano, mas perseverar no pecado é diabólico”. Apesar de que os capítulos propostos para hoje não dão a volta para escancarar a podridão do pecado, são também um dos trechos bíblicos mais cheios de esperança. Quer conhecer a restauração? Leia-os! O Autor do Manual lhe aguarda! Permita-Lhe manufaturar-lhe! E você será feliz!
Valdeci Júnior
Fátima Silva