-
-
Bibla Shqiptare -
-
9
|Rute 2:9|
Mbaj sytë në arën që po korrin dhe shko prapa korrësve. A nuk i kam urdhëruar shërbyesit e mi të mos të të bezdisin? Kur ke etje, shko atje ku janë shtambat, për të pirë ujin që kanë nxjerrë shërbëtorët".
-
10
|Rute 2:10|
Atëherë Ruthi u shtri përdhe, duke rënë përmbys me fytyrën për tokë dhe i tha: "Për çfarë arësye kam gjetur kaq hir në sytë e tu, sa ti të kujdesesh për mua që jam një e huaj?".
-
11
|Rute 2:11|
Boazi iu përgjegj duke thënë: "Më kanë treguar të gjitha ato që ti ke bërë për vjehrrën tënde mbas vdekjes së burrit tënd, dhe si ke lënë atin tënd, nënën tënde dhe vendlindjen tënde, për të jetuar me një popull që nuk e njihje më parë.
-
12
|Rute 2:12|
Zoti të shpërbleftë për ato që ke bërë dhe shpërblimi yt të jetë i plotë nga ana e Zotit, Perënedisë së Izraelit, nën krahët e të cilit erdhe të strehohesh!".
-
13
|Rute 2:13|
Ajo i tha: "Le të arrij të më shikosh me sy të mirë, o imzot, sepse ti më ke ngushëlluar dhe i ke folur zemrës së shërbëtores sate, megjithëse unë nuk jam as sa një nga shërbëtoret e tua".
-
14
|Rute 2:14|
Në kohën e drekës Boazi i tha: "Eja këtu, ha bukë dhe ngjyeje kafshatën tënde në uthull". Kështu ajo u ul midis korrësve. Boazi i ofroi grurë të pjekur, dhe ajo hëngri sa u ngop dhe vuri mënjanë tepricat.
-
15
|Rute 2:15|
Pastaj u ngrit për të vazhduar mbledhjen e kallinjve që kishin mbetur, dhe Boazi u dha këtë urdhër shërbëtorëve të tij duke thënë: "Lëreni të vazhdojë të mbledhë kallinjtë edhe midis duajve dhe mos e qortoni;
-
16
|Rute 2:16|
përveç kësaj lini që të bien për të kallinj nga dorëza dhe mos i merrni, me qëllim që t´i mbledhë ajo, dhe mos i bërtisni".
-
17
|Rute 2:17|
Pastaj ajo vazhdoi të mbledhë kallinj në arë deri në mbrëmje, pastaj shiu atë që kishte mbledhur dhe siguroi pothuaj një efë elbi.
-
18
|Rute 2:18|
E ngarkoi në kurriz, hyri në qytet dhe e vjehrra pa atë që kishte mbledhur. Pastaj Ruthi nxori atë që kishte tepruar nga ushqimi pasi ajo ishte ngopur dhe ia dha.
-
-
Sugestões
Clique para ler Gênesis 28-30
09 de janeiro LAB 375
NEARER MY GOD TO THEE
Gênesis 28-30
Você tem lido a Bíblia diariamente? Você sabe o que o hábito da leitura diária da Bíblia pode fazer na sua vida? Depois que você termina de ler o Livro Sagrado, sente vontade de louvar a Deus?
Ao longo da história, por muito tempo, somente os homens escreviam hinos cristãos. Mas, aos poucos, as mulheres também passaram a poetizar. Atualmente, o universo gospel tem muitas boas músicas escritas por mulheres que se consagram a Deus e O serviram. Uma dessas canções mais conhecidas em todo o mundo vem de um poema escrito por Sarah Flower Adams (1805-1848).
Num belo dia, no ano de 1841, enquanto Sarah estava estudando sua Bíblia, ficou muito impressionada com a história da visão de Jacó, que está na leitura de hoje. Ela identificou-se com Jacó, que precisava muito de Deus quando esteve em Betel e sonhou com a escada que alcançava o Céu, cheia de anjos que subiam e desciam. Então, inspirada naquela passagem bíblica, Sarah resolveu escrever alguns versos e estrofes, que mais tarde se tornariam conhecidos no mundo inteiro.
A tradição aponta um lugar na Jordânia, chamado Bira, como sendo o possível local onde Jacó recebeu seu sonho revelador. E muitos cristãos que já visitaram esse memorial palestino, pararam ali e cantaram o hino que Lowell Manson compôs com os versos da senhora Adams. É impressionante e inspirador! Ela evocou uma das experiências espirituais mais significativas da vida de Jacó e a traduziu em palavras que têm sido um grande auxílio para a alegria de muitos cristãos.
O fruto dessa devoção também tem sido confortador para crentes em situações de sofrimento. Você lembra do terrível desastre que aconteceu com o transatlântico “Titanic”, quando mais de mil pessoas foram agonizadas à morte? Era a viagem inaugural daquele navio. Grandes personagens estavam a bordo. Nele, viajava também, um grupo de peregrinos, cristãos europeus, em busca de uma nova terra (USA). Enquanto aquela grande embarcação estava soçobrando, no momento em que eles estavam para entrar num estado de pânico geral, a orquestra de bordo começou a tocar a melodia que havia sido colocada na letra de Sarah Adams. Logo em seguida, o espetáculo foi comovedor. Vários tripulantes que, por crerem na Bíblia, eram tementes a Deus, à medida que o navio afundava, passaram a cantar “Nearer my God to Thee, nearer to thee...” de mãos dadas, até o fim da vida!
Esse é o belo fruto produzido na vida de quem se aprofunda no conhecimento da Palavra de Deus. É o desejo de sempre seguir cantando: “Mais perto quero estar, meu Deus de Ti.”
Esteja mais perto de Deus hoje!
Valdeci Júnior
Fátima Silva