-
-
Dansk Bibel -
-
5
|Eclesiastes 4:5|
Dåren lægger Hænderne i Skødet og æder sig selv op
-
6
|Eclesiastes 4:6|
Bedre en Håndfuld Hvile end Hænderne fulde af Flid og Jag efter Vind.
-
7
|Eclesiastes 4:7|
Og mere Tomhed så jeg under Solen.
-
8
|Eclesiastes 4:8|
Mangen står alene og har ikke nogen ved sin Side, hverken Søn eller Broder, og dog er der ingen Ende på al hans Flid og hans Øje bliver ikke mæt af Rigdom. Men, for hvis Skyld gør jeg mig Flid og nægter mig enhver Nydelse? Også det, er Tomhed og ondt Slid.
-
9
|Eclesiastes 4:9|
To er bedre faren end een, thi de får god Løn for deres Flid;"
-
10
|Eclesiastes 4:10|
hvis den ene falder, kan den anden rejse sin Fælle op. Men ve den ensomme! Thi falder han, er der ingen til at rejse ham op.
-
11
|Eclesiastes 4:11|
Og når to ligger sammen, bliver de varme; men hvorledes kan den ensomme blive varm?"
-
12
|Eclesiastes 4:12|
Og når nogen kan overvælde den ensomme, så kan to stå sig imod ham; tretvundet Snor brister ikke i Hast."
-
13
|Eclesiastes 4:13|
Bedre faren er en fattig Yngling, som er viis, end en gammel Konge, som er en Tåbe og ikke mere har Forstand til at lade sig råde.
-
14
|Eclesiastes 4:14|
Thi hin gik ud af Fængselet for at blive Konge, skønt han var født i Fattigdom under den andens Regering.
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 26-28
18 de maio LAB 504
SITUAÇÃO DIFÍCIL
2Crônicas 26-28
Amazias, Uzias e Jotão. Você lembra-se desses nomes? Leu sobre eles na leitura bíblica de ontem? Ou não fez sua leitura?
Bem, de qualquer forma, recapitulando o relato bíblico anterior, que abordou sobre Judá, estudamos a morte de Joás, o menino-rei que apostatou anos mais tarde. Após ser ferido pelos invasores sírios, foi morto por seus próprios servos no leito onde estava ferido. Daí, em seguida, veio Amazias, que fez o que era correto diante do Senhor, “mas não de todo o coração”, segundo o que diz a Bíblia. Depois de massacrar milhares de pagãos, Amazias, ironicamente, adorou justamente os deuses dos pagãos que ele mesmo tinha eliminado.
Após sua morte, no ano 790 a.C., veio o rei Uzias, que governou por 52 prósperos anos em Jerusalém. Mas o problema foi que Uzias, exaltado pelo orgulho, entrou no templo e fez algo que não poderia ter feito: queimou incenso. Como ele sabia que não podia fazer aquilo e pecou consciente e deliberadamente, essa ação lhe trouxe o juízo instantâneo de Deus na forma de lepra.
A partir deste ponto, já entramos na leitura de hoje. Jotão foi o próximo rei. A Palavra de Deus mostra que ele se tornou cada vez mais poderoso, pois andava firmemente segundo a vontade do Senhor, o seu Deus. Que coisa boa, não é mesmo?
E o último rei da nossa história é Acaz. Depois que o rei Jotão morreu, seu filho Acaz governou sobre Judá. Em 2Crônicas 28, vemos que ele foi muito desleal a Deus. Depois dele, veio Ezequias. É sobre os reinados desses dois últimos reis que quero comentar com você hoje e amanhã.
Acaz foi um apóstata que promoveu a apostasia pública. A realidade foi que depois de uma sucessão de reis que, no geral, poderiam ter sido piores, Judá agora sofre muito mais, debaixo de um governo que durou 16 anos do rei Acaz e que, segundo o livro “Profetas e Reis”, pág. 22, esse rei levou a nação a condições mais aterradoras que as que até então tinham tido lugar no reino de Judá. Se você quiser ver isso, é só comparar a leitura de hoje com 2Reis 16 e Isaías 7.
Diante disso, reflito. Acaz fez muito mais do que fechar o templo de Deus. Na verdade, ele importou altares pagãos. E será que santuários pagãos têm invadido silenciosamente a nossa vida pessoal? Antes de sair para fazer sua próxima atividade, reflita por onde e como você deve começar a limpeza espiritual na sua vida. Livre-se de tudo aquilo que afasta você do grande e imensurável amor de Deus! Coloque-se em Seus braços de amor!
Valdeci Júnior
Fátima Silva