-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Dutch Staten Vertaling -
-
21
|Josué 22:21|
Toen antwoordden de kinderen van Ruben, en de kinderen van Gad, en de halve stam van Manasse, en zij spraken met de hoofden der duizenden van Israel:
-
22
|Josué 22:22|
De God der goden, de HEERE, de God der goden, de HEERE, Die weet het; Israel zelf zal het ook weten! Is het door wederspannigheid, of is het door overtreding tegen den HEERE, zo behoudt ons heden niet;
-
23
|Josué 22:23|
Dat wij ons een altaar zouden gebouwd hebben, om ons van achter den HEERE af te keren, of om brandoffer en spijsoffer daarop te offeren, of om dankoffer daarop te doen, zo eise het de HEERE.
-
24
|Josué 22:24|
En zo wij dit niet uit zorg vanwege deze zaak gedaan hebben, zeggende: Morgen mochten uw kinderen tot onze kinderen spreken, zeggende: Wat hebt gij met den HEERE, den God van Israel, te doen?
-
25
|Josué 22:25|
De HEERE heeft immers de Jordaan tot landpale gezet tussen ulieden, gij, kinderen van Ruben, en gij, kinderen van Gad! gij hebt geen deel aan den HEERE. Zo mochten uw kinderen onze kinderen doen ophouden, dat zij den HEERE niet vreesden.
-
26
|Josué 22:26|
Daarom zeiden wij: Laat ons toch voor ons maken, bouwende een altaar, niet ten brandoffer, noch ten offer.
-
27
|Josué 22:27|
Maar dat het een getuige zij tussen ons en tussen ulieden, en tussen onze geslachten na ons, opdat wij den dienst des HEEREN voor Zijn aangezicht dienen mochten met onze brandofferen, en met onze slachtofferen, en met onze dankofferen; en dat uw kinderen tot onze kinderen morgen niet zeggen: Gijlieden hebt geen deel aan den HEERE.
-
28
|Josué 22:28|
Daarom zeiden wij: Wanneer het geschiedt, dat zij morgen alzo tot ons en tot onze geslachten zeggen zullen; zo zullen wij zeggen: Ziet de gedaante van het altaar des HEEREN, hetwelk onze vaderen gemaakt hebben, niet ten brandoffer, noch ten offer; maar het is een getuige tussen ons en tussen ulieden.
-
29
|Josué 22:29|
Het zij verre van ons, van ons dat wij zouden wederspannig zijn tegen den HEERE, of dat wij te dezen dage ons van achter den HEERE afkeren zouden, bouwende een altaar ten brandoffer, ten spijsoffer, of ten slachtoffer, behalve het altaar van den HEERE, onzen God, dat voor Zijn tabernakel is.
-
30
|Josué 22:30|
Toen de priester Pinehas, en de oversten der vergadering, en de hoofden der duizenden van Israel, die bij hem waren, de woorden hoorden, die de kinderen van Ruben, en de kinderen van Gad, en de kinderen van Manasse gesproken hadden, zo was het goed in hun ogen.
-
-
Sugestões

Clique para ler Levítico 26-27
10 de fevereiro LAB 407
NEUROCIÊNCIA COGNITIVA BÍBLICA
Levítico 26-27
Chegando perto do final do livro Levítico, no capítulo 26, encontramos a Bíblia discutindo sobre as recompensas da obediência e as conseqüências da desobediência. Em seguida, no próximo capítulo, existem as orientações de Deus quanto aos cuidados que devemos ter para com aquilo que pertence a Ele e, em seguida, no último verso, é mencionado que esses assuntos são “os mandamentos que o Senhor ordenou”.
Quando pensamos em mandamentos, pensamos em “nãos”. Não gostamos de “nãos”. E muitas vezes reclamamos: “só sabe dizer não”, fazendo a alusão de que o “não” é ruim. Na realidade, o “não” em excesso realmente não faz bem. Deus demonstrou isso, ao lidar com os israelitas. E a ciência está descobrindo o mesmo, atualmente.
A neurociência tem pesquisado para descobrir os motivos que levam uma criança a ser desobediente. E dentre os inúmeros motivos, está o excesso de “nãos”. “Não fale”, “Não pegue”, “Não grite”... faz com que muitos baixinhos tenham dificuldades em obedecer. A parte da frente do cérebro, chamada de córtex pré-frontal, que fica bem atrás da testa, é responsável, também, por impedir que respondamos a estímulos de forma automática, sem pensar.
E o que isso tem a ver com os “nãos” na infância? É que essa parte do cérebro só amadurece na adolescência. Antes disso, a criança responde ao que vê e ouve, fazendo o que dá na telha. E se virar um hábito muito arraigado ao caráter, até quando se tornar um cérebro adulto, terá dificuldades de obedecer a um simples “não”.
Prova? Não pense em uma maçã! Conseguiu? Claro que não! Assim que você leu “maçã”, a palavra “não” perdeu sua importância majoritária. A imagem da maçã foi ativada automaticamente no seu cérebro, porque ela foi mencionada.
Isso ilustra as dificuldades dos pueris. Quando escutam “não olhem”, os cérebros infantis se veem em um dilema. Então, a lógica é: se você cita palavras como jogar, rabiscar e mexer, elas ativam automaticamente essas ações e o cérebro se prepara para executá-las.
Logo, diante disso, o que é o melhor a ser feito? É substituir muitas das proibições em comandos positivos. Em lugar de “não corra”, “ande devagar”, e assim por diante...
Observe na leitura de hoje como Deus mescla ordens que usam “nãos” com comandos positivos. Deus faz de tudo para ajudar nosso cérebro a obedecer para conseguirmos sair “bem na fita”. Como Ele criou o cérebro, sabe como fazer isso. Dessa leitura, tente extrair o máximo possível de lições assim, para a realidade do seu cotidiano. Lembre-se: o objetivo bíblico sempre será promover o seu bem, sua felicidade.
Aprenda com as dicas de como ser feliz!
Valdeci Júnior
Fátima Silva