-
-
Greek (OT) Septuagint -
-
14
|Habacuque 2:14|
οτι πλησθησεται η γη του γνωναι την δοξαν κυριου ως υδωρ κατακαλυψει αυτους
-
15
|Habacuque 2:15|
ω ο ποτιζων τον πλησιον αυτου ανατροπη θολερα και μεθυσκων οπως επιβλεπη επι τα σπηλαια αυτων
-
16
|Habacuque 2:16|
πλησμονην ατιμιας εκ δοξης πιε και συ και διασαλευθητι και σεισθητι εκυκλωσεν επι σε ποτηριον δεξιας κυριου και συνηχθη ατιμια επι την δοξαν σου
-
17
|Habacuque 2:17|
διοτι ασεβεια του λιβανου καλυψει σε και ταλαιπωρια θηριων πτοησει σε δια αιματα ανθρωπων και ασεβειας γης και πολεως και παντων των κατοικουντων αυτην
-
18
|Habacuque 2:18|
τι ωφελει γλυπτον οτι εγλυψαν αυτο επλασαν αυτο χωνευμα φαντασιαν ψευδη οτι πεποιθεν ο πλασας επι το πλασμα αυτου του ποιησαι ειδωλα κωφα
-
19
|Habacuque 2:19|
ουαι ο λεγων τω ξυλω εκνηψον εξεγερθητι και τω λιθω υψωθητι και αυτο εστιν φαντασια τουτο δε εστιν ελασμα χρυσιου και αργυριου και παν πνευμα ουκ εστιν εν αυτω
-
20
|Habacuque 2:20|
ο δε κυριος εν ναω αγιω αυτου ευλαβεισθω απο προσωπου αυτου πασα η γη
-
1
|Habacuque 3:1|
προσευχη αμβακουμ του προφητου μετα ωδης
-
2
|Habacuque 3:2|
κυριε εισακηκοα την ακοην σου και εφοβηθην κατενοησα τα εργα σου και εξεστην εν μεσω δυο ζωων γνωσθηση εν τω εγγιζειν τα ετη επιγνωσθηση εν τω παρειναι τον καιρον αναδειχθηση εν τω ταραχθηναι την ψυχην μου εν οργη ελεους μνησθηση
-
3
|Habacuque 3:3|
ο θεος εκ θαιμαν ηξει και ο αγιος εξ ορους κατασκιου δασεος διαψαλμα εκαλυψεν ουρανους η αρετη αυτου και αινεσεως αυτου πληρης η γη
-
-
Sugestões

Clique para ler Levítico 8-10
03 de fevereiro LAB 400
CARTILHA BÁSICA
Levítico 08-10
Estou muito feliz porque estamos estudando o terceiro livro da Bíblia. Antes de ontem, já comentei sobre alguns assuntos introdutórios desse livro, mas quero comentar um pouco mais sobre uma visão geral que podemos ter do mesmo.
Desde o dia 1º de janeiro, estamos acompanhando a história, em sequência lógica, sobre como tudo começou. Porém, quando chegamos em Levítico, a impressão que temos é que a leitura fica bem diferente. Embora continue falando de Moisés e do povo de Israel, a história deixa de ser uma narrativa como aquela com que já estávamos acostumados a ler.
O livro de Gênesis descreve o caminho descendente que a humanidade seguiu a partir do jardim do Éden. Se colocar em um gráfico, você verá que a humanidade seguiu um caminho que foi caindo, degradando-se e rebaixando-se. E o livro de Gênesis descreve isso muito bem. Êxodo, entretanto, mostra Deus tentando mudar a direção do desenho desse gráfico. Esse livro mostra a Deus redimindo os escolhidos dEle da escravidão e conduzindo-lhes, pelo fogo e pela nuvem, em direção à Terra que estava prometida.
Em Levítico – o livro que estamos lendo – Deus ensina outras lições para o povo de Israel. Para que os Seus filhos tivessem acesso a Ele, precisavam do sangue que o sacerdote, escolhido pelo Senhor, ministrasse. Podemos ver que através de todos esses ensinos, o objetivo do livro é exatamente ensinar sobre a santidade. Então, quando lemos sobre os diferentes tipos de ofertas, as festas, o sacerdócio e sobre a contaminação, precisamos pensar que aquilo era algo que acontecia entre o povo de Israel, mas que também tem uma aplicação futura. Ou seja, cada uma daquelas coisas joga muita luz para o significado sobre como Deus lida com o ser humano para salvá-lo em todos os tempos, inclusive, na nossa época.
Atualmente, Jesus é o nosso Sumo Sacerdote, que intercede por nós no santuário celestial. E seria impossível entender isso direito, se não existisse, também, o livro Levítico. Se não fosse pelo seu relato, teríamos pouquíssima idéia do que vem a ser o ministério do nosso atual Sumo Sacerdote, o que é o julgamento de Deus, representado pelo Dia da Expiação e, também, o que vem a ser o santuário celestial.
Portanto, se você quiser entender melhor o Novo Testamento (principalmente o livro de Hebreus), a teologia da salvação, o evangelho e o próprio Jesus, aprenda o conteúdo do livro Levítico. Essa é a cartilha básica para ampliar seus conhecimentos sobre os assuntos mencionados.
Da leitura de hoje, destaco o versículo: “Vocês têm que fazer separação entre o santo e o profano, entre o puro e o impuro.”
Valdeci Júnior
Fátima Silva