-
-
Greek (OT) Septuagint -
-
1
|Miquéias 1:1|
και εγενετο λογος κυριου προς μιχαιαν τον του μωρασθι εν ημεραις ιωαθαμ και αχαζ και εζεκιου βασιλεων ιουδα υπερ ων ειδεν περι σαμαρειας και περι ιερουσαλημ
-
2
|Miquéias 1:2|
ακουσατε λαοι λογους και προσεχετω η γη και παντες οι εν αυτη και εσται κυριος εν υμιν εις μαρτυριον κυριος εξ οικου αγιου αυτου
-
3
|Miquéias 1:3|
διοτι ιδου κυριος εκπορευεται εκ του τοπου αυτου και καταβησεται και επιβησεται επι τα υψη της γης
-
4
|Miquéias 1:4|
και σαλευθησεται τα ορη υποκατωθεν αυτου και αι κοιλαδες τακησονται ως κηρος απο προσωπου πυρος και ως υδωρ καταφερομενον εν καταβασει
-
5
|Miquéias 1:5|
δια ασεβειαν ιακωβ παντα ταυτα και δια αμαρτιαν οικου ισραηλ τις η ασεβεια του ιακωβ ου σαμαρεια και τις η αμαρτια οικου ιουδα ουχι ιερουσαλημ
-
6
|Miquéias 1:6|
και θησομαι σαμαρειαν εις οπωροφυλακιον αγρου και εις φυτειαν αμπελωνος και κατασπασω εις χαος τους λιθους αυτης και τα θεμελια αυτης αποκαλυψω
-
7
|Miquéias 1:7|
και παντα τα γλυπτα αυτης κατακοψουσιν και παντα τα μισθωματα αυτης εμπρησουσιν εν πυρι και παντα τα ειδωλα αυτης θησομαι εις αφανισμον διοτι εκ μισθωματων πορνειας συνηγαγεν και εκ μισθωματων πορνειας συνεστρεψεν
-
8
|Miquéias 1:8|
ενεκεν τουτου κοψεται και θρηνησει πορευσεται ανυποδετος και γυμνη ποιησεται κοπετον ως δρακοντων και πενθος ως θυγατερων σειρηνων
-
9
|Miquéias 1:9|
οτι κατεκρατησεν η πληγη αυτης διοτι ηλθεν εως ιουδα και ηψατο εως πυλης λαου μου εως ιερουσαλημ
-
10
|Miquéias 1:10|
οι εν γεθ μη μεγαλυνεσθε οι εν ακιμ μη ανοικοδομειτε εξ οικου κατα γελωτα γην καταπασασθε κατα γελωτα υμων
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 4-6
11 de agosto LAB 589
APROVEITAMENTO
Jeremias 04-06
O povo de Judá recebeu o anúncio de que seriam invadidos por uma nação estrangeira (Jeremias 04). Eles não tinham escolha. Ou passavam por uma profunda conversão, aqui simbolizada pela circuncisão do coração, ou então a ira divina iria abater-se sobre a nação inteira, como um fogo ardente. E como não havia sinal de arrependimento que fosse realmente genuíno, então o castigo que estava para vir é pintado em cores cada vez mais carregadas, onde Jeremias expressa a dor que lhe vai à alma, diante do sofrimento do seu povo. É de chorar.
É de chorar ao ver o quanto as pessoas sofrem quando o pecado toma conta da situação. Como sofremos! Aqui, ao referir-me a pecado, não estou falando apenas de ações. Eu sei que as pessoas erram, que as pessoas pecam. Mas falo do contexto de pecado presente no mundo, o que poderíamos chamar de “o reino do pecado”. A situação de pecado na qual o mundo se encontra faz as pessoas sofrerem muito. E para amenizar um pouquinho, é necessário que substituamos as más ações por boas ações. Mas, apesar de ajudar, isso não resolve tudo. Somente Deus pode resolver tudo.
Enquanto Jeremias 4 salienta a enormidade do castigo que estava prestes a cair sobre o povo de Judá, o capítulo cinco põe o acento sobre a apostasia que estava reinante por ali, que justificava a própria punição que estava sendo anunciada. Isso faz lembrar Diógenes. Ele percorria as ruas de Atenas com uma lanterna acessa em plena luz do dia à procura de um homem honesto. Com Jeremias também não foi muito diferente. Ele deveria dar voltas às ruas de Jerusalém, à procura de um homem íntegro. Provavelmente Jeremias não tenha encontrado um homem íntegro, sequer.
O mesmo pode acontecer hoje: peneirar a sociedade toda e não ficar ninguém aprovado, nem no caráter nem na integridade. Mas você pode trabalhar para que isso não aconteça. Sabe como? Com sua própria vida. Se você for integro, pelo menos você não vai ser peneirado. Ou, talvez, trazendo aqui para a figura usada no capítulo seis, quando o fole bufar e o fogo subir, que você seja achado como o metal precioso que não vira refugo. Ainda quer saber como? Leia Jeremias 04 a 06, e você vai descobrir. Tenho certeza de que você não deixará de ler. Esses capítulos são unidos pelo mesmo tema da apostasia e da punição, devendo assim servir-nos de grande advertência. Lendo-os, você pode ouvir, do Espírito Santo, sobre qual é o caminho certo que você deve seguir nesta vida incerta. Faça bom proveito dos mesmos, enquanto há tempo hábil para isto.
Valdeci Júnior
Fátima Silva