-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Bibla Shqiptare -
-
1
|Apocalipse 17:1|
Dhe erdhi një nga të shtatë engjëjt që kishin të shtatë kupat, dhe foli me mua dhe më tha: "Eja, do të të tregoj gjyqin e kurvës së madhe që është ulur në ujëra të shumta,
-
2
|Apocalipse 17:2|
më të cilën u kurvëruan mbretërit e dheut, dhe banorët e dheut u dehën me verën e kurvërisë së saj'.
-
3
|Apocalipse 17:3|
Dhe më çoi në Frymë në një shkretëtirë, dhe pashë një grua që rrinte mbi një bishë të kuqe, plot me emra blasfemie dhe që kishte shtatë krerë dhe dhjetë brirë.
-
4
|Apocalipse 17:4|
Edhe gruaja ishte veshur me purpur dhe me të kuq të ndezur, e stolisur me ar, gurë të çmuar dhe me margaritarë; kishte në dorë një kupë ari plot me neveritë dhe ndyrësitë e kurvërimit të saj.
-
5
|Apocalipse 17:5|
Dhe mbi ballin e saj ishte shkruar një emër: "Misteri, Babilona e madhe, nëna e lavirave dhe e neverive të dheut'.
-
6
|Apocalipse 17:6|
Dhe e pashë gruan duke u dehur nga gjaku i shenjtorëve dhe nga gjaku i martirëve të Jezusit. Dhe, kur e pashë, u çudita me çudi të madhe.
-
7
|Apocalipse 17:7|
Dhe engjëlli më tha: "Përse çuditesh? Unë do të të tregoj misterin e gruas dhe të bishës që e mban atë, e cila ka shtatë krerë dhe dhjetë brirë.
-
8
|Apocalipse 17:8|
Bisha, që pe, ishte, edhe nuk është, dhe do të ngjitet nga humnera dhe do të vejë në përhumbje; dhe banorët e dheut, emrat e të cilëve nuk janë shkruar në librin e jetës që nga krijimi i botës, do të çuditen kur të shohin bishën që ishte, dhe nuk është, ndonëse është.
-
9
|Apocalipse 17:9|
Këtu është mendja që ka dituri: të shtatë krerët janë shtatë male, ku ulet gruaja,
-
10
|Apocalipse 17:10|
dhe mbretër janë shtatë; pesë kanë rënë, një është dhe tjetri nuk ka ardhur ende; dhe, kur të vijë, pak kohë do të mbetet.
-
-
Sugestões
Clique para ler Jó 22-24
09 de junho LAB 526
EU NÃO ENTENDO
JÓ 22-24
Hoje, quero fazer um alerta: nem tudo o que você ler, isoladamente, pode tomar como verdade para sua vida, no sentido de aplicar o texto do jeito que está escrito. Se olhar para o livro de Jó como um todo, ele é excelente para ser aplicado na nossa vida. Porém, em detalhes isolados, é preciso tomar cuidado com a interpretação. Assim como em outras partes, a Bíblia mostra ações que os personagens fizeram, que eram erradas, justamente para não cairmos nos mesmos erros e fazermos as mesmas coisas. Da mesma forma, em Jó, o Livro Sagrado mostra pensamentos dos personagens, que eram errados, com a intenção de relatar os pensamentos errados deles e, também, para não cairmos nos mesmos erros de pensar com os mesmos equívocos.
Em Jó 22, encontramos Elifaz acusando a Jó de pecados específicos. Ele estava mentindo. E como o diabo é o pai da mentira, podemos deduzir que Elifaz estava sendo usado por Satanás. A provação de Jó não foi só por perder os bens materiais, os filhos e a saúde. Também fez parte das suas lutas, o “blá-blá-blá” mentiroso, injusto e acusador daqueles infames e infelizes que se diziam amigos. No entanto, no nível da linguagem e ideias, na realidade, eram verdadeiros inimigos. Elifaz tentou forçar Jó a se sentir culpado para com Deus, e então merecedor daqueles problemas, como se os problemas fossem castigos.
O comentário Bíblico SDABC, pág. 1140, deixa bem claro, que com essa atitude, os amigos de Jó e, especificamente, Elifaz, estavam retratando a Deus de maneira errônea. Então, como iremos formar um conceito do que é ou como é a Divindade a partir de um pensamento herege desse? A Bíblia não é herética, ela mostra o herege. Precisamos tomar os devidos cuidados ao ler a Bíblia para não sermos enganados e não cairmos num erro simplório de uma interpretação de texto mal feita.
Há momentos em que temos de admitir que não existem todas as respostas. Que professor tem mais moral diante dos alunos: aquele que tenta responder todas as perguntas, nem que seja enrolando e saindo pela tangente, ou aquele que responde honestamente o que sabe e é sincero o suficiente para dizer um “não sei”?
No trecho bíblico que estamos lendo, vemos o Bildade, Zofar, Elifaz e Jó discutindo, argumentando. Os amigos sabichões “têm” todas as respostas, mas são os mais burros. Jó, justamente por admitir que não tinha todas as respostas, se saiu como o mais sábio.
Jó não tinha uma compreensão plena daquilo que estava acontecendo. E mesmo sem entender, não se deu por vencido, preferiu confiar em Deus. Confie, você também!
Valdeci Júnior
Fátima Silva