-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Dansk Bibel -
-
1
|Jó 14:1|
Mennesket, født af en Kvinde, hans Liv er stakket, han mættes af Uro;"
-
2
|Jó 14:2|
han spirer som Blomsten og visner, flyr som Skyggen, står ikke fast.
-
3
|Jó 14:3|
Og på ham vil du rette dit Øje, ham vil du stævne for Retten!
-
4
|Jó 14:4|
Ja, kunde der komme en ren af en uren! Nej, end ikke een!
-
5
|Jó 14:5|
Når hans Dages Tal er fastsat, hans Måneder talt hos dig, og du har sat ham en uoverskridelig Grænse,
-
6
|Jó 14:6|
tag så dit Øje fra ham, lad ham i Fred, at han kan nyde sin Dag som en Daglejer!
-
7
|Jó 14:7|
Thi for et Træ er der Håb: Fældes det, skyder det atter, det fattes ej nye Skud;"
-
8
|Jó 14:8|
ældes end Roden i Jorden, dør end Stubben i Mulde:
-
9
|Jó 14:9|
lugter det Vand, får det nye Skud, skyder Grene som nyplantet Træ;"
-
10
|Jó 14:10|
men dør en Mand, er det ude med ham, udånder Mennesket, hvor er han da?
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva