-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Dutch Staten Vertaling -
-
1
|Mateus 22:1|
En Jezus, antwoordende, sprak tot hen wederom door gelijkenissen, zeggende:
-
2
|Mateus 22:2|
Het Koninkrijk der hemelen is gelijk een zeker koning, die zijn zoon een bruiloft bereid had;
-
3
|Mateus 22:3|
En zond zijn dienstknechten uit, om de genoden ter bruiloft te roepen; en zij wilden niet komen.
-
4
|Mateus 22:4|
Wederom zond hij andere dienstknechten uit, zeggende: Zegt den genoden: Ziet, ik heb mijn middagmaal bereid; mijn ossen, en de gemeste beesten zijn geslacht, en alle dingen zijn gereed; komt tot de bruiloft.
-
5
|Mateus 22:5|
Maar zij, zulks niet achtende, zijn heengegaan, deze tot zijn akker, gene tot zijn koopmanschap.
-
6
|Mateus 22:6|
En de anderen grepen zijn dienstknechten, deden hun smaadheid aan, en doodden hen.
-
7
|Mateus 22:7|
Als nu de koning dat hoorde, werd hij toornig, en zijn krijgsheiren zendende, heeft die doodslagers vernield, en hun stad in brand gestoken.
-
8
|Mateus 22:8|
Toen zeide hij tot zijn dienstknechten: De bruiloft is wel bereid, doch de genoden waren het niet waardig.
-
9
|Mateus 22:9|
Daarom gaat op de uitgangen der wegen, en zovelen als gij er zult vinden, roept ze tot de bruiloft.
-
10
|Mateus 22:10|
En dezelve dienstknechten, uitgaande op de wegen, vergaderden allen, die zij vonden, beiden kwaden en goeden; en de bruiloft werd vervuld met aanzittende gasten.
-
-
Sugestões

Clique para ler Levítico 8-10
03 de fevereiro LAB 400
CARTILHA BÁSICA
Levítico 08-10
Estou muito feliz porque estamos estudando o terceiro livro da Bíblia. Antes de ontem, já comentei sobre alguns assuntos introdutórios desse livro, mas quero comentar um pouco mais sobre uma visão geral que podemos ter do mesmo.
Desde o dia 1º de janeiro, estamos acompanhando a história, em sequência lógica, sobre como tudo começou. Porém, quando chegamos em Levítico, a impressão que temos é que a leitura fica bem diferente. Embora continue falando de Moisés e do povo de Israel, a história deixa de ser uma narrativa como aquela com que já estávamos acostumados a ler.
O livro de Gênesis descreve o caminho descendente que a humanidade seguiu a partir do jardim do Éden. Se colocar em um gráfico, você verá que a humanidade seguiu um caminho que foi caindo, degradando-se e rebaixando-se. E o livro de Gênesis descreve isso muito bem. Êxodo, entretanto, mostra Deus tentando mudar a direção do desenho desse gráfico. Esse livro mostra a Deus redimindo os escolhidos dEle da escravidão e conduzindo-lhes, pelo fogo e pela nuvem, em direção à Terra que estava prometida.
Em Levítico – o livro que estamos lendo – Deus ensina outras lições para o povo de Israel. Para que os Seus filhos tivessem acesso a Ele, precisavam do sangue que o sacerdote, escolhido pelo Senhor, ministrasse. Podemos ver que através de todos esses ensinos, o objetivo do livro é exatamente ensinar sobre a santidade. Então, quando lemos sobre os diferentes tipos de ofertas, as festas, o sacerdócio e sobre a contaminação, precisamos pensar que aquilo era algo que acontecia entre o povo de Israel, mas que também tem uma aplicação futura. Ou seja, cada uma daquelas coisas joga muita luz para o significado sobre como Deus lida com o ser humano para salvá-lo em todos os tempos, inclusive, na nossa época.
Atualmente, Jesus é o nosso Sumo Sacerdote, que intercede por nós no santuário celestial. E seria impossível entender isso direito, se não existisse, também, o livro Levítico. Se não fosse pelo seu relato, teríamos pouquíssima idéia do que vem a ser o ministério do nosso atual Sumo Sacerdote, o que é o julgamento de Deus, representado pelo Dia da Expiação e, também, o que vem a ser o santuário celestial.
Portanto, se você quiser entender melhor o Novo Testamento (principalmente o livro de Hebreus), a teologia da salvação, o evangelho e o próprio Jesus, aprenda o conteúdo do livro Levítico. Essa é a cartilha básica para ampliar seus conhecimentos sobre os assuntos mencionados.
Da leitura de hoje, destaco o versículo: “Vocês têm que fazer separação entre o santo e o profano, entre o puro e o impuro.”
Valdeci Júnior
Fátima Silva