-
-
Greek (OT) Septuagint -
-
1
|Amós 8:1|
ουτως εδειξεν μοι κυριος και ιδου αγγος ιξευτου
-
2
|Amós 8:2|
και ειπεν τι συ βλεπεις αμως και ειπα αγγος ιξευτου και ειπεν κυριος προς με ηκει το περας επι τον λαον μου ισραηλ ουκετι μη προσθω του παρελθειν αυτον
-
3
|Amós 8:3|
και ολολυξει τα φατνωματα του ναου εν εκεινη τη ημερα λεγει κυριος πολυς ο πεπτωκως εν παντι τοπω επιρριψω σιωπην
-
4
|Amós 8:4|
ακουσατε δη ταυτα οι εκτριβοντες εις το πρωι πενητα και καταδυναστευοντες πτωχους απο της γης
-
5
|Amós 8:5|
οι λεγοντες ποτε διελευσεται ο μην και εμπολησομεν και τα σαββατα και ανοιξομεν θησαυρους του ποιησαι μικρον μετρον και του μεγαλυναι σταθμια και ποιησαι ζυγον αδικον
-
6
|Amós 8:6|
του κτασθαι εν αργυριω πτωχους και ταπεινον αντι υποδηματων και απο παντος γενηματος εμπορευσομεθα
-
7
|Amós 8:7|
ομνυει κυριος καθ' υπερηφανιας ιακωβ ει επιλησθησεται εις νεικος παντα τα εργα υμων
-
8
|Amós 8:8|
και επι τουτοις ου ταραχθησεται η γη και πενθησει πας ο κατοικων εν αυτη και αναβησεται ως ποταμος συντελεια και καταβησεται ως ποταμος αιγυπτου
-
9
|Amós 8:9|
και εσται εν εκεινη τη ημερα λεγει κυριος ο θεος και δυσεται ο ηλιος μεσημβριας και συσκοτασει επι της γης εν ημερα το φως
-
10
|Amós 8:10|
και μεταστρεψω τας εορτας υμων εις πενθος και πασας τας ωδας υμων εις θρηνον και αναβιβω επι πασαν οσφυν σακκον και επι πασαν κεφαλην φαλακρωμα και θησομαι αυτον ως πενθος αγαπητου και τους μετ' αυτου ως ημεραν οδυνης
-
-
Sugestões

Clique para ler Levítico 8-10
03 de fevereiro LAB 400
CARTILHA BÁSICA
Levítico 08-10
Estou muito feliz porque estamos estudando o terceiro livro da Bíblia. Antes de ontem, já comentei sobre alguns assuntos introdutórios desse livro, mas quero comentar um pouco mais sobre uma visão geral que podemos ter do mesmo.
Desde o dia 1º de janeiro, estamos acompanhando a história, em sequência lógica, sobre como tudo começou. Porém, quando chegamos em Levítico, a impressão que temos é que a leitura fica bem diferente. Embora continue falando de Moisés e do povo de Israel, a história deixa de ser uma narrativa como aquela com que já estávamos acostumados a ler.
O livro de Gênesis descreve o caminho descendente que a humanidade seguiu a partir do jardim do Éden. Se colocar em um gráfico, você verá que a humanidade seguiu um caminho que foi caindo, degradando-se e rebaixando-se. E o livro de Gênesis descreve isso muito bem. Êxodo, entretanto, mostra Deus tentando mudar a direção do desenho desse gráfico. Esse livro mostra a Deus redimindo os escolhidos dEle da escravidão e conduzindo-lhes, pelo fogo e pela nuvem, em direção à Terra que estava prometida.
Em Levítico – o livro que estamos lendo – Deus ensina outras lições para o povo de Israel. Para que os Seus filhos tivessem acesso a Ele, precisavam do sangue que o sacerdote, escolhido pelo Senhor, ministrasse. Podemos ver que através de todos esses ensinos, o objetivo do livro é exatamente ensinar sobre a santidade. Então, quando lemos sobre os diferentes tipos de ofertas, as festas, o sacerdócio e sobre a contaminação, precisamos pensar que aquilo era algo que acontecia entre o povo de Israel, mas que também tem uma aplicação futura. Ou seja, cada uma daquelas coisas joga muita luz para o significado sobre como Deus lida com o ser humano para salvá-lo em todos os tempos, inclusive, na nossa época.
Atualmente, Jesus é o nosso Sumo Sacerdote, que intercede por nós no santuário celestial. E seria impossível entender isso direito, se não existisse, também, o livro Levítico. Se não fosse pelo seu relato, teríamos pouquíssima idéia do que vem a ser o ministério do nosso atual Sumo Sacerdote, o que é o julgamento de Deus, representado pelo Dia da Expiação e, também, o que vem a ser o santuário celestial.
Portanto, se você quiser entender melhor o Novo Testamento (principalmente o livro de Hebreus), a teologia da salvação, o evangelho e o próprio Jesus, aprenda o conteúdo do livro Levítico. Essa é a cartilha básica para ampliar seus conhecimentos sobre os assuntos mencionados.
Da leitura de hoje, destaco o versículo: “Vocês têm que fazer separação entre o santo e o profano, entre o puro e o impuro.”
Valdeci Júnior
Fátima Silva