-
-
Greek (OT) Septuagint -
-
3
|Eclesiastes 2:3|
κατεσκεψαμην εν καρδια μου του ελκυσαι εις οινον την σαρκα μου και καρδια μου ωδηγησεν εν σοφια και του κρατησαι επ' αφροσυνη εως ου ιδω ποιον το αγαθον τοις υιοις του ανθρωπου ο ποιησουσιν υπο τον ηλιον αριθμον ημερων ζωης αυτων
-
4
|Eclesiastes 2:4|
εμεγαλυνα ποιημα μου ωκοδομησα μοι οικους εφυτευσα μοι αμπελωνας
-
5
|Eclesiastes 2:5|
εποιησα μοι κηπους και παραδεισους και εφυτευσα εν αυτοις ξυλον παν καρπου
-
6
|Eclesiastes 2:6|
εποιησα μοι κολυμβηθρας υδατων του ποτισαι απ' αυτων δρυμον βλαστωντα ξυλα
-
7
|Eclesiastes 2:7|
εκτησαμην δουλους και παιδισκας και οικογενεις εγενοντο μοι και γε κτησις βουκολιου και ποιμνιου πολλη εγενετο μοι υπερ παντας τους γενομενους εμπροσθεν μου εν ιερουσαλημ
-
8
|Eclesiastes 2:8|
συνηγαγον μοι και γε αργυριον και χρυσιον και περιουσιασμους βασιλεων και των χωρων εποιησα μοι αδοντας και αδουσας και εντρυφηματα υιων του ανθρωπου οινοχοον και οινοχοας
-
9
|Eclesiastes 2:9|
και εμεγαλυνθην και προσεθηκα παρα παντας τους γενομενους εμπροσθεν μου εν ιερουσαλημ και γε σοφια μου εσταθη μοι
-
10
|Eclesiastes 2:10|
και παν ο ητησαν οι οφθαλμοι μου ουχ υφειλον απ' αυτων ουκ απεκωλυσα την καρδιαν μου απο πασης ευφροσυνης οτι καρδια μου ευφρανθη εν παντι μοχθω μου και τουτο εγενετο μερις μου απο παντος μοχθου μου
-
11
|Eclesiastes 2:11|
και επεβλεψα εγω εν πασιν ποιημασιν μου οις εποιησαν αι χειρες μου και εν μοχθω ω εμοχθησα του ποιειν και ιδου τα παντα ματαιοτης και προαιρεσις πνευματος και ουκ εστιν περισσεια υπο τον ηλιον
-
12
|Eclesiastes 2:12|
και επεβλεψα εγω του ιδειν σοφιαν και περιφοραν και αφροσυνην οτι τις ο ανθρωπος ος επελευσεται οπισω της βουλης τα οσα εποιησεν αυτην
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Reis 22-23
29 de abril LAB 485
ESTAMOS PASSANDO NECESSIDADE
2Reis 22-23
Entrei em um site de busca na internet e comecei a digitar perguntas como: “que tipo de homens o mundo precisa?” Fui surpreendido com uma triste realidade: na verdade, o mundo nem sabe do que precisa. Nosso “mundão” está perdido, no sentido mais literal possível da palavra. Sabe quando se está tão perdido que não se sabe nem como começar a procurar o caminho de volta? É isso: o mundo não conhece sua própria necessidade.
Mas, nessa busca, encontrei um blog com um comentário de uma escritora norte-americana em um dos livros mais vendidos no mundo sobre educação: “A maior necessidade do mundo é a de homens. Homens que não se comprem e nem se vendam. Homens que no íntimo da alma sejam verdadeiros e honestos. Homens que não tenham medo de apontar quem faz o mal. Homens que sejam tão fiéis ao dever, como a bússola é ao pólo. Homens que permaneçam firmes pelo que é reto, ainda que caiam os céus” (Educação, pág. 57).
Concordo com essa escritora, afinal, a maior necessidade do mundo é que haja mais pessoas de caráter, dedicadas ao serviço divino de servir a humanidade. Isso é muito raro de encontrar.
Na nossa leitura bíblica, encontramos o último homem de liderança assim no reino de Judá: Josias. Quando estamos lendo o livro de Reis, ao encontrarmos o comentário de que o rei fazia o que era mal aos olhos do Senhor, dá uma tristeza muito grande. Mas quando é de um rei que fazia o que o Senhor aprova, é muito bom. Sobre Josias, a Bíblia não fala que ele fazia apenas o que Deus aprova. Diferentemente de todos os outros homens que estiveram no lugar dele, ela faz questão de comentar: “Nem antes, nem depois de Josias houve um rei como ele, que se voltasse para o Senhor de todo o coração, de toda a alma e de todas as suas forças, de acordo com toda a Lei de Moisés” (2Reis 23:25). Isso é lindo, não é mesmo? Imagine, a Bíblia chegar a fazer um comentário diferente desse! Se você ler a história como um todo, no final do livro de Reis, verá que Josias fez a diferença. Ele reinou 31 anos e fez uma grande reforma na nação; foi o último líder de Judá. Depois dele, nenhum outro mais fez o que o Senhor aprova e os judeus nunca mais voltaram a ter uma monarquia estabelecida.
A necessidade hoje continua a mesma. A maior necessidade do mundo é a de homens fiéis ao dever e que permaneçam firmes pelo que é reto de forma inegociável. Você se candidata?
Valdeci Júnior
Fátima Silva