-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Greek (OT) Septuagint -
-
1
|Zacarías 12:1|
λημμα λογου κυριου επι τον ισραηλ λεγει κυριος εκτεινων ουρανον και θεμελιων γην και πλασσων πνευμα ανθρωπου εν αυτω
-
2
|Zacarías 12:2|
ιδου εγω τιθημι την ιερουσαλημ ως προθυρα σαλευομενα πασι τοις λαοις κυκλω και εν τη ιουδαια εσται περιοχη επι ιερουσαλημ
-
3
|Zacarías 12:3|
και εσται εν τη ημερα εκεινη θησομαι την ιερουσαλημ λιθον καταπατουμενον πασιν τοις εθνεσιν πας ο καταπατων αυτην εμπαιζων εμπαιξεται και επισυναχθησονται επ' αυτην παντα τα εθνη της γης
-
4
|Zacarías 12:4|
εν τη ημερα εκεινη λεγει κυριος παντοκρατωρ παταξω παντα ιππον εν εκστασει και τον αναβατην αυτου εν παραφρονησει επι δε τον οικον ιουδα διανοιξω τους οφθαλμους μου και παντας τους ιππους των λαων παταξω εν αποτυφλωσει
-
5
|Zacarías 12:5|
και ερουσιν οι χιλιαρχοι ιουδα εν ταις καρδιαις αυτων ευρησομεν εαυτοις τους κατοικουντας ιερουσαλημ εν κυριω παντοκρατορι θεω αυτων
-
6
|Zacarías 12:6|
εν τη ημερα εκεινη θησομαι τους χιλιαρχους ιουδα ως δαλον πυρος εν ξυλοις και ως λαμπαδα πυρος εν καλαμη και καταφαγονται εκ δεξιων και εξ ευωνυμων παντας τους λαους κυκλοθεν και κατοικησει ιερουσαλημ ετι καθ' εαυτην
-
7
|Zacarías 12:7|
και σωσει κυριος τα σκηνωματα ιουδα καθως απ' αρχης οπως μη μεγαλυνηται καυχημα οικου δαυιδ και επαρσις των κατοικουντων ιερουσαλημ επι τον ιουδαν
-
8
|Zacarías 12:8|
και εσται εν τη ημερα εκεινη υπερασπιει κυριος υπερ των κατοικουντων ιερουσαλημ και εσται ο ασθενων εν αυτοις εν εκεινη τη ημερα ως οικος δαυιδ ο δε οικος δαυιδ ως οικος θεου ως αγγελος κυριου ενωπιον αυτων
-
9
|Zacarías 12:9|
και εσται εν τη ημερα εκεινη ζητησω του εξαραι παντα τα εθνη τα επερχομενα επι ιερουσαλημ
-
10
|Zacarías 12:10|
και εκχεω επι τον οικον δαυιδ και επι τους κατοικουντας ιερουσαλημ πνευμα χαριτος και οικτιρμου και επιβλεψονται προς με ανθ' ων κατωρχησαντο και κοψονται επ' αυτον κοπετον ως επ' αγαπητον και οδυνηθησονται οδυνην ως επι πρωτοτοκω
-
-
Sugestões

Clique para ler Marcos 15-16
18 de outubro LAB 657
NO “FIM”, PARTICIPAÇÕES DETERMINANTES
Marcos 13-14
Há três “fins” nesta leitura. O “Fim dos Tempos” virá a ser o final da história deste contexto de mundo em que vivemos, que acontecerá quando Jesus voltar a este mundo em poder e grande glória. O fim da vida ministerial terrestre de Jesus aconteceu pelos seus últimos atos antes de ser crucificado na cruz do Calvário. Estes dois fins têm a ver com a maneira que se desencadeará o seu fim. O tratamento que dá a Jesus determina o modo como O espera em sua vinda e será o determinante do seu destino eterno. Este é o terceiro fim.
Sobre o fim do mundo já ficou bem comentado aqui no último dia 12 (Mateus 24). Mas o capítulo 14 de Marcos, narrando os últimos eventos antes do fim da vida de Cristo, começa e termina com dois personagens que podem, muito bem, refletir-nos. Jesus foi ungido em Betânia (“casa dos pobres; casa da miséria”) por Maria Madalena, a ex-endemoninhada que fora prostituta. Jesus foi negado no pátio da casa do sumo sacerdote (o representante de Deus) por Simão Pedro, o ex-pescador que fora discípulo. Uma mesma história pode ter diferentes fins? Como você quer que seja o fim da sua história?
Compare Marcos 14:3-9 com Mateus 26:6-13 e João 12: 1-11, e pense no contexto. Aconteceu numa cidadela pequena e feia. Na casa de um camarada odiado por muitos, de conduta questionada e que tinha tido a pior de todas as doenças da época, o clima era o da discriminação. E para completar a história, entra uma representante da pior das castas. O que não faltava naquele ambiente era constrangimento. Várias facetas da vergonha humana estavam ali estampadas, ou, à flor da estampa. Malícias e maldades não pareciam dar lugar a nada relacionado à misericórdia. Mas Paulo disse que “onde aumentou o pecado, transbordou a graça (Romanos 5:20)”! Contemple você mesmo. Leia!
Agora observe os textos paralelos a Marcos 14:66-72: Mateus 26:69-75; Lucas 22:54-62 e João 18:15-27, tentando imaginar a cena. Aconteceu na mais gloriosa cidade Judaica: Jerusalém. A capital, cujo nome significa “cidade de paz”. Na casa daquele que ocupava a posição que qualquer um cobiçaria. Muitos sacerdotes pagariam fortunas para comprar, por pelo menos um ano, o título de “sumo”. A polícia romana estava ali, exibindo seus lindos trajes da ordem e da decência (humanas). As pessoas estavam descontraídas, aquecendo-se ao fogo. Todo mundo numa boa. Todavia, ensinou Paulo, “aquele que julga estar firme, cuide-se para que não caia (1Coríntios 10:12)!”. Veja! Entenda!
Que participações diferentes, em um mesmo fim!
Qual é sua participação?
A História apresentará diferentes fins de histórias individuais.
Valdeci Júnior
Fátima Silva