-
-
Thai from KJV -
-
13
|Eclesiastes 2:13|
ข้าพเจ้าเห็นว่าสติปัญญาวิเศษกว่าความเขลา เหมือนความสว่างวิเศษกว่าความมืด
-
14
|Eclesiastes 2:14|
คนมีสติปัญญามีตาอยู่ในสมอง แต่คนเขลาเดินในความมืด ถึงกระนั้นข้าพเจ้ายังเห็นว่า เหตุการณ์อย่างเดียวกันเกิดขึ้นแก่เขาทั้งมวล
-
15
|Eclesiastes 2:15|
ข้าพเจ้าจึงรำพึงในใจว่า "เหตุการณ์อันใดเกิดแก่คนเขลาฉันใด ก็จะเกิดกับตัวข้าพเจ้าฉันนั้น ถ้ากระนั้นแล้วข้าพเจ้าจะมีสติปัญญามากมายทำไมเล่า" ข้าพเจ้าจึงรำพึงในใจว่า เรื่องนี้ก็อนิจจังเหมือนกัน
-
16
|Eclesiastes 2:16|
เพราะตลอดไปไม่มีใครระลึกถึงคนมีสติปัญญามากกว่าคนเขลา ด้วยเห็นว่าในอนาคตก็ลืมกันไปหมดแล้ว แล้วคนมีสติปัญญาตายอย่างไร ก็เหมือนคนเขลา
-
17
|Eclesiastes 2:17|
ข้าพเจ้าจึงเกลียดชีวิต เพราะว่าการงานที่เขาทำกันภายใต้ดวงอาทิตย์ก่อความสลดใจให้แก่ข้าพเจ้า เพราะสารพัดก็เป็นความว่างเปล่าและความวุ่นวายใจ
-
18
|Eclesiastes 2:18|
เออ ข้าพเจ้าเกลียดการงานทั้งสิ้นของข้าพเจ้า ซึ่งข้าพเจ้าตรากตรำอยู่ภายใต้ดวงอาทิตย์ เพราะข้าพเจ้าจำต้องละการนั้นไว้ให้แก่คนที่มาภายหลังข้าพเจ้า
-
19
|Eclesiastes 2:19|
แล้วใครจะไปทราบว่าเขาคนนั้นจะเป็นคนมีสติปัญญาหรือคนเขลา กระนั้นเขาก็ครอบครองบรรดาการงานของข้าพเจ้า ที่ข้าพเจ้าได้ตรากตรำมาและที่ข้าพเจ้าใช้สติปัญญากระทำภายใต้ดวงอาทิตย์ นี่ก็อนิจจังด้วย
-
20
|Eclesiastes 2:20|
ข้าพเจ้าจึงกลับอัดอั้นตันใจนักถึงเรื่องการงานทั้งสิ้นของข้าพเจ้า ซึ่งข้าพเจ้าตรากตรำมาภายใต้ดวงอาทิตย์
-
21
|Eclesiastes 2:21|
ด้วยว่ามีคนที่ทำงานโดยใช้สติปัญญา ความรู้ และความชำนาญ แต่แล้วก็ละการนั้นให้เป็นส่วนของอีกคนหนึ่งที่หาได้ออกแรงทำเพื่อการนั้นไม่ นี่ก็อนิจจังด้วยและสามานย์ยิ่ง
-
22
|Eclesiastes 2:22|
เพราะว่าเขาได้อะไรจากบรรดาการงานและความเคร่งเครียดในใจที่เขาต้องตรากตรำภายใต้ดวงอาทิตย์เล่า
-
-
Sugestões
Clique para ler 2 Reis 22-23
29 de abril LAB 485
ESTAMOS PASSANDO NECESSIDADE
2Reis 22-23
Entrei em um site de busca na internet e comecei a digitar perguntas como: “que tipo de homens o mundo precisa?” Fui surpreendido com uma triste realidade: na verdade, o mundo nem sabe do que precisa. Nosso “mundão” está perdido, no sentido mais literal possível da palavra. Sabe quando se está tão perdido que não se sabe nem como começar a procurar o caminho de volta? É isso: o mundo não conhece sua própria necessidade.
Mas, nessa busca, encontrei um blog com um comentário de uma escritora norte-americana em um dos livros mais vendidos no mundo sobre educação: “A maior necessidade do mundo é a de homens. Homens que não se comprem e nem se vendam. Homens que no íntimo da alma sejam verdadeiros e honestos. Homens que não tenham medo de apontar quem faz o mal. Homens que sejam tão fiéis ao dever, como a bússola é ao pólo. Homens que permaneçam firmes pelo que é reto, ainda que caiam os céus” (Educação, pág. 57).
Concordo com essa escritora, afinal, a maior necessidade do mundo é que haja mais pessoas de caráter, dedicadas ao serviço divino de servir a humanidade. Isso é muito raro de encontrar.
Na nossa leitura bíblica, encontramos o último homem de liderança assim no reino de Judá: Josias. Quando estamos lendo o livro de Reis, ao encontrarmos o comentário de que o rei fazia o que era mal aos olhos do Senhor, dá uma tristeza muito grande. Mas quando é de um rei que fazia o que o Senhor aprova, é muito bom. Sobre Josias, a Bíblia não fala que ele fazia apenas o que Deus aprova. Diferentemente de todos os outros homens que estiveram no lugar dele, ela faz questão de comentar: “Nem antes, nem depois de Josias houve um rei como ele, que se voltasse para o Senhor de todo o coração, de toda a alma e de todas as suas forças, de acordo com toda a Lei de Moisés” (2Reis 23:25). Isso é lindo, não é mesmo? Imagine, a Bíblia chegar a fazer um comentário diferente desse! Se você ler a história como um todo, no final do livro de Reis, verá que Josias fez a diferença. Ele reinou 31 anos e fez uma grande reforma na nação; foi o último líder de Judá. Depois dele, nenhum outro mais fez o que o Senhor aprova e os judeus nunca mais voltaram a ter uma monarquia estabelecida.
A necessidade hoje continua a mesma. A maior necessidade do mundo é a de homens fiéis ao dever e que permaneçam firmes pelo que é reto de forma inegociável. Você se candidata?
Valdeci Júnior
Fátima Silva