-
-
Thai from KJV -
-
14
|Tiago 2:14|
พี่น้องของข้าพเจ้า แม้ผู้ใดจะว่าตนมีความเชื่อ แต่ไม่ประพฤติตาม จะได้ประโยชน์อะไร ความเชื่อจะช่วยผู้นั้นให้รอดได้หรือ
-
15
|Tiago 2:15|
ถ้าพี่น้องชายหญิงคนใดเปลือยเปล่าอยู่และขัดสนอาหารประจำวัน
-
16
|Tiago 2:16|
และมีคนใดในพวกท่านกล่าวแก่เขาว่า "เชิญไปเป็นสุขเถิด ขอให้อบอุ่นและอิ่มเถิด" และไม่ได้ให้สิ่งซึ่งจำเป็นสำหรับร่างกายแก่เขา จะเป็นประโยชน์อะไรเล่า
-
17
|Tiago 2:17|
ความเชื่อก็เช่นเดียวกัน ถ้าปราศจากการประพฤติ ก็ตายอยู่ในตัวเองแล้ว
-
18
|Tiago 2:18|
แต่คงมีผู้ค้านว่า "ท่านมีความเชื่อ และข้าพเจ้ามีการประพฤติ" จงแสดงความเชื่อของท่านที่ปราศจากการประพฤติให้ข้าพเจ้าเห็น และข้าพเจ้าจะแสดงให้ท่านเห็นความเชื่อของข้าพเจ้าโดยการประพฤติของข้าพเจ้า
-
19
|Tiago 2:19|
ท่านเชื่อว่ามีพระเจ้าองค์เดียว นั่นก็ดีอยู่แล้ว แม้พวกปิศาจก็เชื่อเช่นกัน และกลัวจนตัวสั่น
-
20
|Tiago 2:20|
โอ คนไร้ค่า ท่านต้องการให้พิสูจน์หรือว่า ความเชื่อที่ปราศจากการประพฤติก็ตายแล้ว
-
21
|Tiago 2:21|
เมื่ออับราฮัมบิดาของเราได้ถวายอิศอัคบุตรชายของท่านบนแท่นบูชา จึงได้ความชอบธรรมโดยการประพฤติไม่ใช่หรือ
-
22
|Tiago 2:22|
ท่านทั้งหลายคงเห็นแล้วว่า ความเชื่อได้รวมกันกับการประพฤติของท่าน และความเชื่อนั้นก็ถึงที่สำเร็จโดยการประพฤติ
-
23
|Tiago 2:23|
และพระคัมภีร์ก็สำเร็จที่ว่า `อับราฮัมได้เชื่อพระเจ้า และพระองค์ทรงนับว่าเป็นความชอบธรรมแก่ท่าน' และท่านได้ชื่อว่า เป็น `สหายของพระเจ้า'
-
-
Sugestões
Clique para ler 2 Crônicas 26-28
18 de maio LAB 504
SITUAÇÃO DIFÍCIL
2Crônicas 26-28
Amazias, Uzias e Jotão. Você lembra-se desses nomes? Leu sobre eles na leitura bíblica de ontem? Ou não fez sua leitura?
Bem, de qualquer forma, recapitulando o relato bíblico anterior, que abordou sobre Judá, estudamos a morte de Joás, o menino-rei que apostatou anos mais tarde. Após ser ferido pelos invasores sírios, foi morto por seus próprios servos no leito onde estava ferido. Daí, em seguida, veio Amazias, que fez o que era correto diante do Senhor, “mas não de todo o coração”, segundo o que diz a Bíblia. Depois de massacrar milhares de pagãos, Amazias, ironicamente, adorou justamente os deuses dos pagãos que ele mesmo tinha eliminado.
Após sua morte, no ano 790 a.C., veio o rei Uzias, que governou por 52 prósperos anos em Jerusalém. Mas o problema foi que Uzias, exaltado pelo orgulho, entrou no templo e fez algo que não poderia ter feito: queimou incenso. Como ele sabia que não podia fazer aquilo e pecou consciente e deliberadamente, essa ação lhe trouxe o juízo instantâneo de Deus na forma de lepra.
A partir deste ponto, já entramos na leitura de hoje. Jotão foi o próximo rei. A Palavra de Deus mostra que ele se tornou cada vez mais poderoso, pois andava firmemente segundo a vontade do Senhor, o seu Deus. Que coisa boa, não é mesmo?
E o último rei da nossa história é Acaz. Depois que o rei Jotão morreu, seu filho Acaz governou sobre Judá. Em 2Crônicas 28, vemos que ele foi muito desleal a Deus. Depois dele, veio Ezequias. É sobre os reinados desses dois últimos reis que quero comentar com você hoje e amanhã.
Acaz foi um apóstata que promoveu a apostasia pública. A realidade foi que depois de uma sucessão de reis que, no geral, poderiam ter sido piores, Judá agora sofre muito mais, debaixo de um governo que durou 16 anos do rei Acaz e que, segundo o livro “Profetas e Reis”, pág. 22, esse rei levou a nação a condições mais aterradoras que as que até então tinham tido lugar no reino de Judá. Se você quiser ver isso, é só comparar a leitura de hoje com 2Reis 16 e Isaías 7.
Diante disso, reflito. Acaz fez muito mais do que fechar o templo de Deus. Na verdade, ele importou altares pagãos. E será que santuários pagãos têm invadido silenciosamente a nossa vida pessoal? Antes de sair para fazer sua próxima atividade, reflita por onde e como você deve começar a limpeza espiritual na sua vida. Livre-se de tudo aquilo que afasta você do grande e imensurável amor de Deus! Coloque-se em Seus braços de amor!
Valdeci Júnior
Fátima Silva