-
-
Tagalog - Ang Dating Biblia (1905) -
-
11
|Neemias 1:11|
Oh Panginoon, isinasamo ko sa iyo, pakinggan ngayon ng inyong pakinig ang dalangin ng iyong lingkod, at ang dalangin ng iyong mga lingkod, na nangasasayahang matakot sa iyong pangalan: at paginhawahin mo, isinasamo ko sa iyo, ang iyong lingkod sa araw na ito, at pagkalooban mo siya ng kaawaan sa paningin ng lalaking ito. (Ngayo'y tagahawak ako ng saro ng hari.)
-
1
|Neemias 2:1|
At nangyari sa buwan ng Nisan, sa ikadalawang pung taon ni Artajerjes na hari, nang ang alak ay nasa harap niya, na aking kinuha ang alak at ibinigay ko sa hari. Hindi nga ako nalungkot nang una sa kaniyang harapan.
-
2
|Neemias 2:2|
At sinabi ng hari sa akin, Bakit ang iyong mukha ay malungkot, dangang wala kang sakit? ito'y dili iba kundi kalungkutan ng puso. Nang magkagayo'y natakot akong mainam.
-
3
|Neemias 2:3|
At sinabi ko sa hari, Mabuhay ang hari magpakailan man: bakit ang aking mukha ay hindi malulungkot, kung ang bayan, ang dako ng mga libingan sa aking mga magulang ay giniba, at ang mga pintuang-bayan niyaon ay nasupukan ng apoy?
-
4
|Neemias 2:4|
Nang magkagayo'y sinabi ng hari sa akin, Ano ang iyong hinihiling? Sa gayo'y dumalangin ako sa Dios ng langit.
-
5
|Neemias 2:5|
At nagsabi ako sa hari, Kung ikinalulugod ng hari, at kung ang iyong lingkod ay nakasumpong ng biyaya sa iyong paningin ay suguin mo ako sa Juda, sa bayan ng libingan sa aking mga magulang, upang aking maitayo.
-
6
|Neemias 2:6|
At ang hari ay nagsabi sa akin, (ang reina ay nakaupo naman sa siping niya,) Magiging gaano kalaon ang iyong paglalakbay? at kailan ka babalik? Sa gayo'y nalugod ang hari na suguin ako, at nagtakda ako sa kaniya ng panahon.
-
7
|Neemias 2:7|
Bukod dito'y sinabi ko sa hari, Kung ikinalulugod ng hari, bigyan ako ng mga sulat sa mga tagapamahala sa dako roon ng Ilog, upang ako'y kanilang paraanin hanggang sa ako'y dumating sa Juda;
-
8
|Neemias 2:8|
At isang sulat kay Asaph na tagapagingat ng gubat ng hari, upang bigyan niya ako ng mga kahoy na magawang mga tahilan sa mga pintuang-daan ng kastillo na nauukol sa bahay, at sa kuta ng bayan at sa bahay na aking papasukan. At pinagkalooban ako ng hari ayon sa mabuting kamay ng aking Dios na sumasa akin.
-
9
|Neemias 2:9|
Nang magkagayo'y pumaroon ako sa mga tagapamahala sa dako roon ng Ilog, at ibinigay ko sa kanila ang mga sulat ng hari. Sinugo nga ako ng hari na may kasamang mga punong kawal ng hukbo at mga mangangabayo.
-
-
Sugestões
Clique para ler Neemias 1-4
25 de maio LAB 511
O VISIONÁRIO
Neemias 01-04
Frank Holbrook foi um grande líder. Dentre várias outras coisas que ele liderou, foi diretor de um instituto de pesquisas bíblicas, nos Estados Unidos. Holbrook escreveu um comentário bíblico sobre os livros de Esdras e Neemias, além de liderar um estudo mundial sobre esses dois livros, de outubro a dezembro de 1993. O manual para os estudos foi impresso na Casa Publicadora Brasileira e tinha como título: “Esdras e Neemias, Edificadores para Deus”.
Achei interessante que esse grande líder, na página 77, ao introduzir seus comentários ao livro de Neemias, escreve falando justamente sobre a visão de um líder. E parece um contrassenso, porque ao mesmo tempo em que ele questiona sobre a importância que os dirigentes sejam pessoas de visão, destaca Neemias 2:12, que tem uma declaração do líder Neemias: “Não declarei a ninguém o que o meu Deus me pusera no coração para eu fazer em Jerusalém”. Interessante, não é? Alguém que é de visão, mas ao mesmo tempo parece não ser.
Como um líder na causa de Deus pode aprender a compreender a vontade do Senhor tanto para ele, como dirigente, quanto para aqueles a quem lidera? E como ainda conseguir transmitir essa visão de forma equilibrada? Você já conheceu algum líder que era impelido por uma visão?
William Steger, um homem de 45 anos, tinha um sonho. Para tentar realizá-lo, ele e Jean-Louis Etienne formaram um equipe que percorreria toda a Antártida. A princípio, eles foram detidos por uma tempestade que durou 60 dias, com ventos de até 160 quilômetros por hora e temperaturas muito abaixo de zero. Então, o grupo de cinco pessoas foi deixando para trás as diversas partes do trajeto de 6400 quilômetros, mas bem devagar, pouco a pouco. Até que no dia 20 de fevereiro de 1990, aqueles homens, com seus trenós e quarenta cães, começaram a percorrer o último trecho da travessia. O objetivo deles era chamar a atenção do povo para a fragilidade ambiental da Antártida e para a necessidade de cooperação mundial para protegê-la. Esse objetivo, essa visão, conseguiu erguê-los acima das adversidades que tiveram de suportar durante aqueles seis meses e meio.
Você percebe como um sonho pode fazer um ser humano galgar alturas? Da mesma forma que Steger se comportou naquela expedição, todos os bons dirigentes são visionários. Ele veem uma necessidade, formam um propósito e inspiram outros para que o ajudem a cumprir a visão. Neemias, o personagem de hoje, era um patriota hebreu com uma visão. Ele conseguiu visualizar-se libertando o povo de Deus dos inimigos e fazendo uma reforma espiritual.
E você? Qual é sua visão? Também quer galgar as alturas?
Valdeci Júnior
Fátima Silva