-
-
Dutch Staten Vertaling -
-
1
|Daniel 8:1|
In het derde jaar des koninkrijks van den koning Belsazar, verscheen mij een gezicht, mij Daniel, na hetgeen mij in het eerste verschenen was.
-
2
|Daniel 8:2|
En ik zag een gezicht, (het geschiedde nu, toen ik het zag, dat ik in den burg Susan was, welke in het landschap Elam is) ik zag dan in een gezicht, dat ik aan den vloed Ulai was.
-
3
|Daniel 8:3|
En ik hief mijn ogen op, en ik zag, en ziet, een ram stond voor dien vloed, die had twee hoornen, en die twee hoornen waren hoog, en de een was hoger dan de andere, en de hoogste kwam in het laatste op.
-
4
|Daniel 8:4|
Ik zag, dat de ram met de hoornen tegen het westen stiet, en tegen het noorden, en tegen het zuiden, en geen dieren konden voor zijn aangezicht bestaan, en er was niemand, die uit zijn hand verloste; maar hij deed naar zijn welgevallen, en hij maakte zich groot.
-
5
|Daniel 8:5|
Toen ik dit overlegde, ziet, er kwam een geitenbok van het westen over den gansen aardbodem, en roerde de aarde niet aan; en die bok had een aanzienlijken hoorn tussen zijn ogen.
-
6
|Daniel 8:6|
En hij kwam tot den ram, die de twee hoornen had, dien ik had zien staan voor den vloed; en hij liep op hem aan in de grimmigheid zijner kracht.
-
7
|Daniel 8:7|
En ik zag hem, nakende aan den ram, en hij verbitterde zich tegen hem, en hij stiet den ram, en hij brak zijn beide hoornen; en in den ram was geen kracht, om voor zijn aangezicht te bestaan; en hij wierp hem ter aarde, en hij vertrad hem, en er was niemand, die den ram uit zijn hand verloste.
-
8
|Daniel 8:8|
En de geitenbok maakte zich uitermate groot; maar toen hij sterk geworden was, brak die grote hoorn, en er kwamen op aan deszelfs plaats vier aanzienlijke, naar de vier winden des hemels.
-
9
|Daniel 8:9|
En uit een van die kwam voort een kleine hoorn, welke uitnemend groot werd, tegen het zuiden, en tegen het oosten, en tegen het sierlijke land.
-
10
|Daniel 8:10|
En hij werd groot tot aan het heir des hemels; en hij wierp er sommigen van dat heir, namelijk van de sterren, ter aarde neder, en hij vertrad ze.
-
-
Sugestões
Clique para ler Gênesis 4-7
02 de janeiro LAB 368
MEIO AMBIENTE CRISTÃO
Gênesis 04-07
Na leitura de ontem, pudemos ver a natureza sendo criada. Ao lermos a Bíblia hoje, observamos a tentativa de Deus em conseguir conciliar a preservação do meio ambiente com a preservação da moral do ser humano. Pesquisei sobre isso nos argumentos de quem fala com propriedade:
“É claro que o homem foi feito para dominar o meio ambiente. Mas tomemos como exemplo o domínio divino. Por acaso o domínio de Deus é tirano? Por acaso é descuidado? Por acaso é irresponsável? Não. O domínio de Deus é perfeito. E se ele fez o homem à sua imagem e semelhança e lhe disse que deveria dominar a terra e tudo o que nela há, é no seu referencial e não no referencial humano, utilitarista, oportunista e, muitas vezes, exclusivista, que o homem deve dominar a natureza” (Marina Silva, Missão Integral, Editora Ultimato).
Note que essas palavras são de uma professora de História que foi senadora; a pessoa que, até hoje, já sentou-se na cadeira do Ministério do Meio Ambiente com mais competência, no Brasil. Essa servidora pública diz que quando se converteu, passou a ver seu trabalho com outros olhos. Sua visão mudou a partir da leitura da Bíblia, em comparação com uma de suas atribuições no senado, que era lidar com os assuntos do meio ambiente. Cuidar do meio ambiente deveria ser, para ela, um compromisso de vida, um ministério, não no sentido eclesiástico ou teológico, mas com as raízes no cristianismo.
Ser um ambientalista é um dever do cristão? Os ambientalistas não são pessoas que prestam culto à natureza. Não é esoterismo. É claro que isso pode acontecer, mas a defesa do meio ambiente para nós, cristãos, não é uma questão política ou utilitária, é uma ordenança divina. A Bíblia nos apresenta várias passagens nas quais encontramos Deus se reportando à questão do cuidado com a natureza.
A idéia encara o fato de que, infelizmente, o homem desrespeita a natureza. Não utilizar de forma sustentável os rios, as florestas, o solo, o ar e tudo aquilo que é necessário para a vida do planeta é não dar importância às gerações futuras, transmitindo a idéia de que precisamos extrair tudo agora porque pensamos apenas, no máximo, nos nossos netos. Esse é um comportamento completamente fora do propósito de Deus na relação do homem com a natureza.
A sua crença religiosa deve caminhar seguindo a vontade de Deus. Deve ter sempre como alvo a edificação. Isso resultará na alegria do povo e no júbilo divino. Com os olhos da fé, procure ver na leitura bíblica de hoje, nossa responsabilidade pela Criação de Deus. Você faz parte dela!
Valdeci Júnior
Fátima Silva