-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Karoli -
-
1
|Levítico 16:1|
És szóla az Úr Mózesnek, az Áron két fiának halála után, a kik akkor haltak meg, a mikor az Úrhoz járultak vala.
-
2
|Levítico 16:2|
És monda az Úr Mózesnek: Szólj a te atyádfiának, Áronnak, hogy ne menjen be akármikor a szenthelyre a függönyön belül a fedél elé, a mely a láda felett van, hogy meg ne haljon, mert felhõben jelenek meg a fedél felett.
-
3
|Levítico 16:3|
Ezzel menjen be Áron a szenthelyre: egy fiatal tulokkal bûnért való áldozatul, és egy kossal égõáldozatul.
-
4
|Levítico 16:4|
Gyolcsból készült szent köntöst öltsön magára, és gyolcs lábravaló legyen a testén, gyolcs övvel övezze be magát, és gyolcs süveget tegyen fel; szent ruhák ezek; mossa meg azért a testét vízben, és úgy öltse fel ezeket."
-
5
|Levítico 16:5|
Izráel fiainak gyülekezetétõl pedig vegyen át két kecskebakot bûnért való áldozatul, és egy kost egészen égõáldozatul.
-
6
|Levítico 16:6|
És áldozza meg Áron a bûnért való áldozati tulkot, a mely az övé, és végezzen engesztelést magáért és háza népéért.
-
7
|Levítico 16:7|
Azután vegye elõ a két kecskebakot, és állassa azokat az Úr elé a gyülekezet sátorának nyílásához,
-
8
|Levítico 16:8|
És vessen sorsot Áron a két bakra; egyik sorsot az Úrért, a másik sorsot Azázelért."
-
9
|Levítico 16:9|
És áldozza meg Áron azt a bakot, a melyre az Úrért való sors esett, és készítse el azt bûnért való áldozatul.
-
10
|Levítico 16:10|
Azt a bakot pedig, a melyre az Azázelért való sors esett, állassa elevenen az Úr elé, hogy engesztelés legyen általa, [és] hogy elküldje azt Azázelnek a pusztába.
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 17-20
06 de maio LAB 492
O SEGREDO DAS CONQUISTAS DE UM FILHO DE DEUS
1Crônicas 17-20
Qual é o segredo das grandes conquistas que acontecem na vida de um cristão? Qual foi o segredo de Davi, em suas grandes conquistas? Ontem comentei sobre o segredo de Davi para não se estressar. O começo da conquista começa exatamente aí: louvar a Deus.
Depois que Davi louvou a Deus de todo o seu coração, embora não sendo no lugar e momento oficial de fazer um louvor formal, mas depois tê-Lo buscado, vem o capítulo 17, onde tem a promessa de Deus a Davi. É claro que estou pulando algumas partes, mas sei que você vai ler ao fazer sua leitura. Pensando nisso, estou lembrando de algo que Társis Iraídes, um dos cantores do quarteto Arautos do Rei, sempre gosta de falar ao apresentar os estudos que ele faz sobre música e louvor. Ele diz que é no louvor que Deus se manifesta. Ou seja, o louvor é o espaço da adoração para recebermos as bênçãos de Deus. O canal pelo qual vamos até o trono é a oração, mas o canal pelo qual as bênçãos descem até nós é o louvor. E isso não somente é interessante, como pode ser visto nessa análise que estou fazendo de 1Crônicas 17 em diante.
E a bênção que Deus tinha para dar a Davi, para aquele canal que o louvor tinha recém-aberto era uma promessa. E promessa, quando é de Deus, é exatamente igual ao presente já recebido, porque Deus é 100% fiel em cumprir suas promessas, no que tange às Suas obrigações. Para Suas promessas, não cabe aquela preocupação do imperador militar francês Napoleão Bonaparte, quando, fazendo um comentário sobre o assunto, disse que “A melhor maneira de manter sua palavra é não dá-la.” Para as promessas de Deus, não cabe essa dúvida. Quando Deus dá Sua promessa, é porque Ele pretende cumpri-la. No nível humano, podemos dizer que ninguém promete tanto como aquele que não pretende cumprir, mas com Deus é diferente. Prove isso através da leitura bíblica.
Voltando ao assunto do segredo da conquista na vida de um filho de Deus, vemos que Davi não era interesseiro, que só buscava a Deus para receber o presente. Depois que Ele lhe deu o presente, Davi faz uma linda oração. Esse é outro segredo das conquistas que um cristão obtém. Depois que Davi louvou, abriu o canal das bênçãos, recebeu os “oks” de Deus e abriu o canal dele para Deus. Em oração, de mãos dadas com Deus, veja o que aconteceu nos capítulos 19-20.
O cristão só conquista com Deus. Sem Ele, o que consegue é só ilusão.
Valdeci Júnior
Fátima Silva