-
-
Thai from KJV -
-
1
|Jonas 3:1|
แล้วพระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงโยนาห์เป็นคำรบสองว่า
-
2
|Jonas 3:2|
จงลุกขึ้นไปยังนีนะเวห์นครใหญ่ และประกาศข่าวแก่เมืองนั้นตามที่เราบอกเจ้า
-
3
|Jonas 3:3|
ดังนั้นโยนาห์จึงลุกขึ้นไปยังนีนะเวห์ ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ฝ่ายนีนะเวห์เป็นนครใหญ่โตมากทีเดียว ถ้าจะเดินข้ามเมืองก็กินเวลาสามวัน
-
4
|Jonas 3:4|
โยนาห์ตั้งต้นเดินเข้าไปในเมืองได้ระยะทางเดินวันหนึ่ง และท่านก็ร้องประกาศว่า "อีกสี่สิบวัน นีนะเวห์จะถูกคว่ำ"
-
5
|Jonas 3:5|
ฝ่ายประชาชนนครนีนะเวห์ได้เชื่อพระเจ้า เขาประกาศให้อดอาหาร และสวมผ้ากระสอบ ตั้งแต่ผู้ใหญ่ที่สุดถึงผู้น้อยที่สุด
-
6
|Jonas 3:6|
กิตติศัพท์นี้ลือไปถึงกษัตริย์นครนีนะเวห์ พระองค์ทรงลุกขึ้นจากพระที่นั่ง ทรงเปลื้องฉลองพระองค์ออกเสีย ทรงสวมผ้ากระสอบแทน และประทับบนกองขี้เถ้า
-
7
|Jonas 3:7|
พระองค์ทรงออกพระราชกฤษฎีกา ประกาศไปทั่วนครนีนะเวห์ โดยอำนาจกษัตริย์และบรรดาขุนนางทั้งหลายว่า "คนหรือสัตว์ ไม่ว่าฝูงสัตว์ใหญ่หรือฝูงสัตว์เล็ก ห้ามลิ้มรสสิ่งใดๆ อย่าให้กินอาหาร อย่าให้ดื่มน้ำ
-
8
|Jonas 3:8|
ให้ทั้งคนและสัตว์นุ่งห่มผ้ากระสอบ ให้ตั้งจิตตั้งใจร้องทูลต่อพระเจ้า เออ ให้ทุกคนหันกลับเสียจากการประพฤติชั่ว และเลิกการทารุณซึ่งมือเขากระทำ
-
9
|Jonas 3:9|
ใครจะรู้ได้พระเจ้าอาจจะทรงกลับและเปลี่ยนพระทัย คลายจากพระพิโรธอันรุนแรงเพื่อว่าเราจะมิได้พินาศ"
-
10
|Jonas 3:10|
เมื่อพระเจ้าทอดพระเนตรการกระทำของเขาแล้วว่า เขากลับไม่ประพฤติชั่วต่อไป พระเจ้าก็ทรงกลับพระทัยไม่ลงโทษตามที่พระองค์ตรัสไว้ และพระองค์ก็มิได้ทรงลงโทษเขา
-
-
Sugestões
Clique para ler Juízes 11-12
18 de março LAB 443
DÊ ATENÇÃO!
Juízes 11-12
De toda a leitura bíblica de hoje, teve um verso que me chamou a atenção: “Entretanto, o rei de Amom não deu atenção à mensagem de Jefté” (Juízes 11:28). Você prestou bastante atenção nessas palavras? As palavras desse verso saltaram aos meus olhos porque eu já sabia que Jefté era um representante de Deus, um homem de Deus, que trabalhava para Deus. E a Bíblia faz questão de mencionar que o rei de Amon não deu atenção à mensagem dEle?
Ao continuar a leitura do texto, vemos o resultado. A leitura bíblica de hoje é muito fácil de entender. Ela nos mostra sobre como acontecem as vitórias e as derrotas no Senhor, sobre como é a luta do povo de Deus e, também, que mesmo entre os líderes, as pessoas públicas, existem as dificuldades. Os grandes também choram. Essa é a realidade.
Você chora? Qual é o seu tipo de choro? Existem choros bons e choros ruins, sabia? Por exemplo, os choros que foram levantados na casa do governador de Israel, Jefté, por causa da filha dele. Eram choros por causa de uma coisa nobre, que era a dedicação da filha dele ao serviço do Senhor. Choro de quem somente iria ficar com saudade, mas sabiam que estavam crescendo. Agora, eu fico imaginando como deve ter sido o choro dos amonitas que sobreviveram para chorar. Deve ter sido terrível. Naquela situação, teria sido melhor não ter sobrevivido para não ter que chorar.
Na realidade, o rei dos amonitas foi muito burro. Ele não deu atenção à mensagem de Deus. Como foi prepotente em querer saber mais que Deus! O Senhor, o Todo-poderoso, Criador do Céu e da Terra, que sabe de todas as coisas e quer dar o melhor para nós está dizendo: “Vá por aqui que é melhor. Não vá por ali porque é perigoso”..., e o camarada tem a audácia de fazer o contrário.
Sabe, quando Deus diz: “Evite a cachaça!” é porque Ele já olha lá na frente e vê as famílias divididas, os acidentes de trânsito, o desemprego, a pobreza. Quando Ele diz: “Estude”, é porque sabe que, no futuro, você precisará de um emprego. Quando diz para se manter puro sexualmente, é porque Ele sabe do estrago emocional ou da felicidade familiar que aguarda você. Quando Ele pede para não trairmos nosso cônjuge, é porque não quer nos ver infelizes. É só isso. Ele quer nosso bem. Porém, se não damos ouvidos a Ele, aí não temos como escapar das conseqüências. Veja o que aconteceu com o rei de Amom.
E você, quer dar atenção à mensagem de hoje? Leia a Bíblia!
Valdeci Júnior
Fátima Silva