-
-
Thai from KJV -
-
1
|Rute 4:1|
โบอาสก็ขึ้นไปที่ประตูเมืองและนั่งอยู่ที่นั่น ดูเถิด ญาติสนิทคนที่ถัดมาซึ่งโบอาสกล่าวถึงก็เดินผ่านมา โบอาสจึงกล่าวว่า "โอ คนเช่นนี้เอ๋ย แวะนั่งที่นี่ก่อนเถิด" เขาก็แวะมานั่งลง
-
2
|Rute 4:2|
ท่านจึงไปเชิญพวกผู้ใหญ่ในเมืองนั้นมาสิบคนกล่าวว่า "เชิญนั่งที่นี่เถิด" เขาทั้งหลายก็นั่งลง
-
3
|Rute 4:3|
ท่านจึงพูดกับญาติสนิทที่ถัดมานั้นว่า "นาซึ่งเป็นส่วนของเอลีเมเลคญาติของเรานั้น นาโอมีผู้ที่กลับมาจากแผ่นดินโมอับอยากจะขายเสีย
-
4
|Rute 4:4|
ข้าพเจ้าคิดว่า ข้าพเจ้าควรบอกให้ท่านทราบ และขอบอกว่า ขอท่านซื้อไว้ต่อหน้าพลเมืองและต่อหน้าพวกผู้ใหญ่ของชาวเมืองเรา ถ้าท่านอยากจะไถ่ไว้ก็จงไถ่เถิด ถ้าท่านไม่ไถ่จงบอกข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะได้ทราบ นอกจากท่านแล้วไม่มีใครมีสิทธิ์ไถ่ได้ ข้าพเจ้ามีสิทธิ์ถัดท่านไป" ผู้นั้นจึงบอกโบอาสว่า "ข้าพเจ้าจะไถ่"
-
5
|Rute 4:5|
แล้วโบอาสบอกว่า "ในวันที่ท่านซื้อที่นาจากมือนาโอมีนั้น ท่านก็จะได้รูธชาวโมอับแม่ม่ายของผู้ตายด้วย เพื่อจะจรรโลงนามของผู้ตายไว้กับมรดกของเขา"
-
6
|Rute 4:6|
ญาติสนิทที่ถัดมาคนนั้นตอบว่า "ข้าพเจ้าจะไถ่เพื่อตนเองอย่างนั้นไม่ได้ จะทำให้มรดกข้าพเจ้าเสียไป ท่านจงเอาสิทธิในการไถ่ของข้าพเจ้าไปจัดการเองเถิด เพราะข้าพเจ้าไถ่ไม่ได้แล้ว"
-
7
|Rute 4:7|
ต่อไปนี้เป็นธรรมเนียมในอิสราเอลสมัยก่อนเกี่ยวกับการไถ่และการแลกเปลี่ยน คือเพื่อจะรับรองการตกลงกัน คนหนึ่งจะถอดรองเท้าของเขาเองยื่นให้อีกคนหนึ่ง นี่เป็นธรรมเนียมของการแสดงสักขีพยานในอิสราเอล
-
8
|Rute 4:8|
ดังนั้นเมื่อญาติสนิทคนถัดมากล่าวแก่โบอาสว่า "ท่านจงซื้อเสียเองเถิด" เขาก็ถอดรองเท้าออก
-
9
|Rute 4:9|
แล้วโบอาสจึงกล่าวแก่พวกผู้ใหญ่และประชาชนทั้งปวงว่า "ท่านทั้งหลายเป็นพยานในวันนี้ว่า ข้าพเจ้าได้ซื้อทรัพย์สินทั้งหมดของเอลีเมเลค และทรัพย์สินทั้งหมดของคิลิโอนและมาห์โลนจากมือนาโอมีแล้ว
-
10
|Rute 4:10|
ยิ่งกว่านั้นรูธชาวโมอับแม่ม่ายของมาห์โลนข้าพเจ้าก็ได้มาเป็นภรรยาของข้าพเจ้า เพื่อจะจรรโลงนามของผู้ตายไว้กับมรดกของเขา เพื่อนามของผู้ตายจะไม่ต้องถูกตัดออกจากพวกพี่น้องของเขา และจากประตูบ้านเกิดเมืองนอนของเขา ท่านทั้งหลายเป็นพยานแล้วในวันนี้"
-
-
Sugestões
Clique para ler Êxodo 32-33
28 de janeiro LAB 394
MUDANÇAS MUNDANAS
Êxodo 32-33
Já pensou se quando um jogador mudasse de time, ele também mudasse sua ideologia? Imagine se quando ele mudasse de time, também virasse a cabeça, pensando mais ou menos assim: “Até aqui, fui jogador do time x, com o ideal de ganhar os jogos; de hoje em diante, já que vou para o time y, meu ideal será perder os jogos.” Se um jogador agisse assim, todos pensariam que ele estava ficando louco.
De uma forma um pouco mais velada, nós, brasileiros, tivemos a vergonhosa representação de um piloto da Fórmula1 que fez exatamente isso. Você lembra? Ele segurou a fila, perdeu a oportunidade de chegar em primeiro lugar e erguer a bandeira brasileira apenas para ganhar seu ordenado. Seguiu as orientações da Ferrari, que tinha outro preferido e deveria ser sempre o campeão. Era uma vergonha! Outros pilotos brasileiros sempre foram respeitados, mas ele foi motivo de chacotas.
Na Bíblia, encontramos algumas pessoas agindo de forma semelhante. Só porque saíram do Egito, resolveram trocar de Deus (Êxodo 32) e acabaram se dando muito mal. Nunca devemos confundir trocar de time com trocar de ideal.
Bem diferente disso, aconteceu com George Herman “Babe” Ruth, o cara mais importante da liga de beisebol. Ele sempre fazia seu time ganhar. Em 1919, chegou a fazer 29 “home runs” em 17 jogos. Porém, um indivíduo chamado Harry Frazee, que era o dono do Boston Red Sox, só porque estava precisando de dinheiro para financiar uma peça da Broadway, vendeu o grande jogador “Babe” Ruth por míseros 125 mil dólares. Parece que é muito dinheiro, mas o que o pé frio do Harry fez foi realmente congelar o time dele, que ficou sem ganhar um campeonato pelos próximos 84 anos. O Babe, que foi vendido para o Yankees, os levou à vitória em sete campeonatos americanos e quatro mundiais. O time Red Sox só conseguiu ser campeão em 2004. Custou caro!
Curiosamente, foi também no final de 2004 que deixei de trabalhar na educação, como um ministério, para trabalhar na comunicação. Mas, com um detalhe bem importante: minha missão continua a mesma: ir aonde Deus mandar, levando o evangelho dEle. E aqui estou no meu trabalho, fazendo o comentário sobre um povo que, por mudar de circunstância, erradamente mudou de princípios. É certo que Deus não concorda com isso (Êxodo 33), tanto que chamou aquele povo para colocar tudo em “pratos limpos”.
Não perca o foco da sua vida cristã, ainda que o mundo ao seu redor mude radicalmente. E, se por acaso, isso começar acontecer, pare, sente-se e reescreva sua declaração de missão que você tem como filho de Deus.
Valdeci Júnior
Fátima Silva