-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Det Norsk Bibelselskap (1930) -
-
10
|Jó 17:10|
Men I - kom bare igjen alle sammen! Jeg finner dog ikke nogen vismann blandt eder.
-
11
|Jó 17:11|
Mine dager er faret forbi, mine planer sønderrevet - mitt hjertes eiendom!
-
12
|Jó 17:12|
Natt gjør de til dag, lyset, sier de, er nærmere enn det mørke som ligger like for mig.
-
13
|Jó 17:13|
Når jeg håper på dødsriket som mitt hus, reder i mørket mitt leie,
-
14
|Jó 17:14|
roper til graven: Du er min far, til makken: Du er min mor og min søster,
-
15
|Jó 17:15|
hvor er da mitt håp? Mitt håp - hvem øiner det?
-
16
|Jó 17:16|
Til dødsrikets bommer farer de* ned, på samme tid som jeg går til hvile i støvet. / {* mine forhåpninger.}
-
1
|Jó 18:1|
Da tok Bildad fra Suah til orde og sa:
-
2
|Jó 18:2|
Når vil I dog engang sette en grense for eders ord? Bli først forstandige, så kan vi tale sammen.
-
3
|Jó 18:3|
Hvorfor er vi aktet som fe? Hvorfor er vi urene i eders øine?
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva