-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Det Norsk Bibelselskap (1930) -
-
4
|Jó 20:4|
Vet du da ikke at slik har det vært fra evighet, fra den tid mennesker blev satt på jorden,
-
5
|Jó 20:5|
at de ugudeliges jubel er kort, og den gudløses glede bare varer et øieblikk?
-
6
|Jó 20:6|
Stiger enn hans stolthet til himmelen, og når enn hans hode til skyen,
-
7
|Jó 20:7|
så går han dog likesom sitt skarn til grunne for evig; de som så ham, spør: Hvor er han?
-
8
|Jó 20:8|
Som en drøm flyr han bort, og ingen finner ham mere; han jages bort som et nattesyn.
-
9
|Jó 20:9|
Det øie som så ham, ser ham ikke mere, og hans sted skuer ham ikke lenger.
-
10
|Jó 20:10|
Hans barn må søke småfolks yndest, og hans hender må gi hans gods tilbake.
-
11
|Jó 20:11|
Hans ben var fulle av ungdomskraft, men nu ligger den med ham i støvet.
-
12
|Jó 20:12|
Smaker enn det onde søtt i hans munn, skjuler han det under sin tunge,
-
13
|Jó 20:13|
sparer han på det og slipper det ikke, men holder det tilbake under sin gane,
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva