-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Det Norsk Bibelselskap (1930) -
-
8
|Jó 29:8|
da drog de unge sig unda ved synet av mig, og de gråhårede reiste sig og blev stående;
-
9
|Jó 29:9|
høvdinger lot være å tale og la hånden på sin munn;
-
10
|Jó 29:10|
de fornemme tidde stille, og deres tunge blev hengende ved ganen.
-
11
|Jó 29:11|
Enhver som hørte om mig, priste mig lykkelig, og hver den som så mig, gav mig lovord.
-
12
|Jó 29:12|
For jeg berget armingen som ropte om hjelp, og den farløse som ingen hjelper hadde.
-
13
|Jó 29:13|
Den som var sin undergang nær, velsignet mig, og enkens hjerte fikk jeg til å juble.
-
14
|Jó 29:14|
Jeg klædde mig i rettferdighet, og den opslo sin bolig i mig; rettsinn bar jeg som kappe og hue.
-
15
|Jó 29:15|
Øine var jeg for den blinde, og føtter var jeg for den halte.
-
16
|Jó 29:16|
En far var jeg for de fattige, og ukjente folks sak gransket jeg.
-
17
|Jó 29:17|
Jeg knuste den urettferdiges kjever og rev byttet bort fra hans tenner.
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva