• 2 Coríntios

    x
    • Livros
    • Avançado
    • Leitura para Hoje
    • Ett Svenskt Bibeln (1917)
    • Estude a Bíblia
    • Antigo Testamento

      • Gênesis
      • Êxodo
      • Levítico
      • Números
      • Deuteronômio
      • Josué
      • Juízes
      • Rute
      • 1 Samuel
      • 2 Samuel
      • 1 Reis
      • 2 Reis
      • 1 Crônicas
      • 2 Crônicas
      • Esdras
      • Neemias
      • Ester
      • Jó
      • Salmos
      • Provérbios
      • Eclesiastes
      • Cantares
      • Isaías
      • Jeremias
      • Lamentações
      • Ezequiel
      • Daniel
      • Oséias
      • Joel
      • Amós
      • Obadias
      • Jonas
      • Miquéias
      • Naum
      • Habacuque
      • Sofonias
      • Ageu
      • Zacarías
      • Malaquias
    • Novo Testamento

      • Mateus
      • Marcos
      • Lucas
      • João
      • Atos
      • Romanos
      • 1 Coríntios
      • 2 Coríntios
      • Gálatas
      • Efésios
      • Filipenses
      • Colossenses
      • 1 Tessalonicenses
      • 2 Tessalonicenses
      • 1 Timóteo
      • 2 Timóteo
      • Tito
      • Filemom
      • Hebreus
      • Tiago
      • 1 Pedro
      • 2 Pedro
      • 1 João
      • 2 João
      • 3 João
      • Judas
      • Apocalipse
    • Fechar
      • 2 Coríntios


        Leia por capítulos
        Comentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
        X  

      Clique para ler Jeremias 42-44



      23 de agosto LAB 601

      PERICULOSIDADE
      Jeremias 42-44

      O Jeremias foi parar no Egito. Ele não queria ir para lá, de jeito nenhum. Ele falara para o povo que eles não deveriam ir. E ele só foi para lá, por ter sido forçado pelas circunstâncias da teimosia do povo. Mas, fazer o quê!
      Você já passou por isso? Por uma circunstância desagradável, pela qual você não gostaria de ter passado. A princípio você evita, mas depois, a situação foge do seu controle, e, por causa dos outros, você também acaba se lascando. Nestas horas, é difícil ficar de boca fechada.
      Foi o que aconteceu com o Jeremias que foi parar em Dafne, na fronteira nordeste do Egito. Dafne não seria o ponto final da migração dos judeus que acompanhavam Joanã naquela fuga. Dali eles se espalhariam. Mas, o fato é que, durante a pausa em Dafne, Jeremias recebeu uma mensagem do Senhor. E deveria apresentá-la em forma dramatizada, como as do cinto de linho e do vaso quebrado, que já apresentara anteriormente.
      A obstinação do povo era tanta que nada mais, nem a mensagem, as palavras ou as encenações de Jeremias, tinha efeito. Quão fácil era-lhes torcer os fatos e interpretá-los segundo seus preconceitos e preferência. Qual fácil é também que isso aconteça conosco hoje. É um perigo. Quando o povo de Deus chega a esse ponto, o que mais um profeta de Deus pode fazer?
      Diante da inutilidade dos argumentos, Jeremias apela para o futuro: a história diria quem tinha razão. Que levassem sua maldade às últimas conseqüências. Veriam com seus próprios olhos, e em sua própria carne, a palavra de quem subsistiria, a sua, ou a do Senhor. Deus então declara que Seu nome não mais seria pronunciado em vão por um só judeu vivendo no Egito. Seriam todos consumidos pela espada e pela fome. Os que sobreviveriam e teriam ocasião de voltar à sua terra constituiriam um número diminuto.
      Um sinal finalmente lhes é dado como prova de que a palavra do Senhor é que prevaleceria. Tinham se refugiado à sombra de Faraó-Hofra (Apries - 589 a 570 d.C). Pois bem, Hofra seria entregue na mão de seus inimigos, que o fariam perecer. E realmente, ele perdeu sua vida numa rebelião, sendo sucedido por Amasis.
      Os teimosos judeus ficaram perdidos. O maior problema daquele povo foi confundir permissão divina com vontade divina. Uma coisa é o que Deus quer, outra coisa é o que Deus, até certo ponto, tolera. E cair na zona da tolerância é um perigo. Porque tudo fica passível de ser confundido, e, na penumbra cinzenta, vem o pior: o sincretismo.
      O melhor é procurar fazer a vontade de Deus.


      Valdeci Júnior
      Fátima Silva



        1
         
        2
         
        3
         
        4
         
        5
         
        6
         
        7
         
        8
         
        9
         
        10
         
        11
         
        12
         
        13
         
      •   Ett Svenskt Bibeln (1917)

      • Capítulo 12
      • 9     |2 Coríntios 12:9| Men Herren har sagt till mig; »Min nÃ¥d är dig nog, ty kraften fullkomnas i svaghet.» Därför vill jag hellre med glädje berömma mig av min svaghet, pÃ¥ det att Kristi kraft mÃ¥ komma och vila över mig.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 10     |2 Coríntios 12:10| Ja, därför finner jag behag i svaghet, i misshandling, i nöd, i förföljelse, i Ã¥ngest för Kristi skull; ty när jag är svag, dÃ¥ är jag stark.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 11     |2 Coríntios 12:11| SÃ¥ har jag nu gjort mig till en dÃ¥re; I haven själva nödgat mig därtill. Jag hade ju bort fÃ¥ gott vitsord av eder; ty om jag än är ett intet, sÃ¥ har jag dock icke i nÃ¥got stycke stÃ¥tt tillbaka för dessa sÃ¥ övermÃ¥ttan höga »apostlar».
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 12     |2 Coríntios 12:12| De gärningar som äro en apostels kännemärken hava ock med all uthÃ¥llighet blivit gjorda bland eder, genom tecken och under och kraftgärningar.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 13     |2 Coríntios 12:13| Och haven I väl i nÃ¥got stycke blivit tillbakasatta för de andra församlingarna? Dock, kanhända i det stycket, att jag för min del icke har legat eder till last? Den oförrätten mÃ¥n I dÃ¥ förlÃ¥ta mig.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 14     |2 Coríntios 12:14| Se, det är nu tredje gÃ¥ngen som jag stÃ¥r redo att komma till eder. Och jag skall icke ligga eder till last, ty icke edert söker jag, utan eder själva. Och barnen äro ju icke pliktiga att spara Ã¥t föräldrarna, utan föräldrarna Ã¥t barnen.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 15     |2 Coríntios 12:15| Och för min del vill jag gärna för edra själar bÃ¥de offra vad jag äger och lÃ¥ta mig själv offras hel och hÃ¥llen. Om jag nu sÃ¥ högt älskar eder, skall jag väl därför bliva mindre älskad?
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 16     |2 Coríntios 12:16| Dock, det kunde ju vara sÃ¥, att jag visserligen icke själv hade betungat eder, men att jag pÃ¥ en listig omväg hade fÃ¥ngat eder, jag som är sÃ¥ illfundig.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 17     |2 Coríntios 12:17| Har jag dÃ¥ verkligen, genom nÃ¥gon av dem som jag har sänt till eder, berett mig nÃ¥gon orätt vinning av eder?
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 18     |2 Coríntios 12:18| Sant är att jag bad Titus fara och sände med honom den andre brodern. Men icke har väl Titus berett mig nÃ¥gon orätt vinning av eder? Hava vi icke bÃ¥da vandrat i en och samme Ande? Hava vi icke bÃ¥da gÃ¥tt i samma fotspÃ¥r?
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • ‹
      • 1
      • 2
      • ...
      • 18
      • 19
      • 20
      • 21
      • 22
      • 23
      • 24
      • 25
      • 26
      • ›
      • Fechar
      • Sugestões

      © 2008-2026 Portal Bíblia

      Av. Gen. Euryale de Jesus Zerbine 5876 - Jardim São Gabriel - Jacareí-SP - CEP: 12340-010    Tel: (12) 2127-3000

      Fale Conosco :: Como chegar :: Localização (mapa) :: Copyright de Versões Bíblicas Utilizadas