-
-
Tagalog - Ang Dating Biblia (1905) -
-
1
|Daniel 12:1|
At sa panahong yaon ay tatayo si Miguel, na dakilang prinsipe na tumatayo sa ikabubuti ng mga anak ng iyong bayan; at magkakaroon ng panahon ng kabagabagan, na hindi nangyari kailan man mula nang magkaroon ng bansa hanggang sa panahong yaon: at sa panahong yaon ay maliligtas ang iyong bayan, bawa't isa na masusumpungan na nakasulat sa aklat.
-
2
|Daniel 12:2|
At marami sa kanila na nangatutulog sa alabok ng lupa ay mangagigising, ang iba'y sa walang hanggang buhay, at ang iba'y sa kahihiyan at sa walang hanggang pagkapahamak.
-
3
|Daniel 12:3|
At silang pantas ay sisilang na parang ningning ng langit; at silang mangagbabalik ng marami sa katuwiran ay parang mga bituin magpakailan man.
-
4
|Daniel 12:4|
Nguni't ikaw, Oh Daniel, isara mo ang mga salita, at tatakan mo ang aklat, hanggang sa panahon ng kawakasan: marami ang tatakbo ng paroo't parito, at ang kaalaman ay lalago.
-
5
|Daniel 12:5|
Nang magkagayo'y akong si Daniel ay tumingin, at, narito, nakatayo ang ibang dalawa, ang isa'y sa dakong ito ng pangpang ng ilog, at ang isa'y sa kabilang pangpang ng ilog sa dakong yaon.
-
6
|Daniel 12:6|
At ang isa'y nagsalita sa lalaking nabibihisan ng kayong lino, na nasa ibabaw ng tubig ng ilog, Hanggang kailan mangyayari ang wakas ng mga kababalaghang ito?
-
7
|Daniel 12:7|
At aking napakinggan ang lalaking nakapanamit ng kayong lino, na nasa ibabaw ng tubig ng ilog, nang kaniyang itaas ang kaniyang kanan at kaniyang kaliwang kamay sa langit, at sumumpa sa pamamagitan ng nabubuhay magpakailan man na magiging sa isang panahon, mga panahon, at kalahati ng isang panahon; at pagka kanilang natapos na mapagputol-putol ang kapangyarihan ng banal na bayan, ang lahat na bagay na ito ay matatapos.
-
8
|Daniel 12:8|
At aking narinig, nguni't di ko naunawa: nang magkagayo'y sinabi ko, Oh Panginoon ko, ano ang magiging wakas ng mga bagay na ito?
-
9
|Daniel 12:9|
At sinabi niya, Yumaon ka ng iyong lakad, Daniel; sapagka't ang mga salita ay nasarhan at natatakan hanggang sa panahon ng kawakasan.
-
10
|Daniel 12:10|
Marami ang magpapakalinis, at magpapakaputi, at magpapakadalisay; nguni't ang masasama ay gagawa na may kasamaan; at wala sa masasama na makakaunawa; nguni't silang pantas ay mangakakaunawa.
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Samuel 13-14
05 de abril LAB 461
VIOLÊNCIA
2Samuel 13-14
Você já ouviu falar a frase “A violência é o último refúgio dos incompetentes”? Trata-se de um provérbio muito antigo e óbvio, mas é uma verdade muito relevante. Aliás, muitas vezes só sabemos avaliar os clichês e jargões fazendo críticas negativas sobre eles. Mas, no fundo, gosto dos clichês. Apesar de que pareça um vício de linguagem, na realidade, a pobreza não está em ficar repetindo esses provérbios, mas na perda da sensibilidade em perceber a riqueza dessas pérolas de pensamento. E aí vem o perigo da leitura de hoje: perda da sensibilidade. Por nos acostumarmos demais com o que é bom, chegamos ao ponto de perder o respeito.
Com isso, refiro-me ao relaxo que aconteceu na casa de Davi, pelo fato de que ele e outros membros da família passaram a ver a família, que é uma instituição tão sagrada, de qualquer jeito. E o relaxo no respeito pode fazer com que a sensibilidade vá embora. Sem sensibilidade, as pessoas podem agir com violência. E violência gera violência e tudo vira uma violação sem fim. Já percebeu?
O perigo de tanta violência faz com que corramos o risco de perder a sensibilidade até para com a própria violência. Imagine chegar ao ponto de um dia dizer: “Vivo numa vizinhança calma. Eles usam silenciadores...”
Infelizmente, vivemos numa sociedade que caminha para esse rumo. Este mundo está se tornando tão perigoso que podemos nos sentir felizes por continuarmos vivos! Esse é o suspiro! E isso é muito perigoso. O perigo da insensibilidade para com a própria violência gerada é mais perigoso que o perigo da insensibilidade que gerou a violência. Se quiser ver o perigo que isso pode gerar antecipadamente, faça a leitura de hoje. Esses capítulos mostram violência gerando violência, mas, felizmente, vemos exemplos através dos quais podemos aprender deles para não cairmos nos mesmos erros.
Ao concluir a leitura bíblica, imagino que você estará mais sensível ao temor da violência que gera violência. Como disse Mahatma Gandhi: “Olho por olho e todos nós acabaremos cegos.” Redundando, é justamente por que a violência gera violência, que ela não compensa.
Agora, mais bonito que tudo isso é quando alguém consegue, lá de dentro do mar de violências, dar um suspiro de graça. E isso pode acontecer. Contra tudo e todos dessa sociedade selvagem, ainda aparecer alguém que saiba agir com misericórdia. Veja a atitude de Davi. Sua capacidade de conceder graça era incrível. Esse é um grande desafio!
Enquanto o mundo está se agitando no estresse do mar de notícias ruins, “seja do contra”, gastando o seu tempo lendo o livro que pode lhe dar a paz, a Bíblia.
Valdeci Júnior
Fátima Silva