-
-
Tagalog - Ang Dating Biblia (1905) -
-
11
|Joel 2:11|
At pinatutunog ng Panginoon ang kaniyang tinig sa harap ng kaniyang hukbo; sapagka't ang kaniyang kampamento ay totoong malaki; sapagka't malakas na nagsasagawa ng kaniyang salita; sapagka't ang kaarawan ng Panginoon ay dakila at totoong kakilakilabot; at sinong makatatahan?
-
12
|Joel 2:12|
Gayon ma'y ngayon, sabi ng Panginoon, magsipanumbalik kayo sa akin ng inyong buong puso, na may pagaayuno, at may pananangis, at may pananambitan:
-
13
|Joel 2:13|
At papagdalamhatiin ninyo ang inyong puso, at hindi ang mga damit ang inyong hapakin, at kayo'y magsipanumbalik sa Panginoon ninyong Dios; sapagka't siya'y maawain at puspos ng kahabagan, banayad sa pagkagalit, at sagana sa kagandahang-loob, at nagsisisi siya sa kasamaan.
-
14
|Joel 2:14|
Sinong nakakaalam kung siya'y hindi magbabalik-loob, at magsisisi, at magiiwan ng isang pagpapala sa likuran niya, ng handog na harina, at ng inuming handog sa Panginoon ninyong Dios?
-
15
|Joel 2:15|
Hipan ninyo ang pakakak sa Sion: magsipangilin kayo ng isang ayuno, magsitawag kayo ng isang takdang kapulungan;
-
16
|Joel 2:16|
Tipunin ninyo ang bayan, banalin ang kapisanan, pisanin ang mga matanda, tipunin ang mga bata, at yaong mga pasusuhin; lumabas ang bagong kasal na lalake sa kaniyang silid, at ang bagong kasal na babae sa kaniyang silid.
-
17
|Joel 2:17|
Manangis ang mga saserdote, ang mga tagapangasiwa ng Panginoon, sa pagitan ng portiko at ng dambana, at kanilang sabihin, Maawa ka sa iyong bayan, Oh Panginoon, at huwag mong ibigay ang iyong bayan sa kakutyaan, na ang mga bansa baga'y magpuno sa kanila: bakit nila sasabihin sa gitna ng mga bayan, Saan nandoon ang kanilang Dios?
-
18
|Joel 2:18|
Noong ang Panginoon ay naging masikap sa kanilang lupain, at nahabag sa kaniyang bayan.
-
19
|Joel 2:19|
At ang Panginoon ay sumagot, at nagsabi sa kaniyang bayan, Narito, ako'y magdadala sa inyo ng trigo, at alak, at langis, at inyong kabubusugan; at hindi ko na gagawin pa kayo na kakutyaan sa gitna ng mga bansa;
-
20
|Joel 2:20|
Kundi aking ihihiwalay na malayo sa inyo ang hukbo sa hilagaan, at aking itataboy siya sa isang lupaing basal at sira, ang kaniyang unaha'y sa dagat silanganan, at ang kaniyang pinakahuling bahagi ay sa dagat kanluran; at ang kaniyang baho ay aalingasaw, at ang masamang amoy ay iilanglang, sapagka't siya'y gumawa ng mga malaking bagay.
-
-
Sugestões

Clique para ler Neemias 1-4
25 de maio LAB 511
O VISIONÁRIO
Neemias 01-04
Frank Holbrook foi um grande líder. Dentre várias outras coisas que ele liderou, foi diretor de um instituto de pesquisas bíblicas, nos Estados Unidos. Holbrook escreveu um comentário bíblico sobre os livros de Esdras e Neemias, além de liderar um estudo mundial sobre esses dois livros, de outubro a dezembro de 1993. O manual para os estudos foi impresso na Casa Publicadora Brasileira e tinha como título: “Esdras e Neemias, Edificadores para Deus”.
Achei interessante que esse grande líder, na página 77, ao introduzir seus comentários ao livro de Neemias, escreve falando justamente sobre a visão de um líder. E parece um contrassenso, porque ao mesmo tempo em que ele questiona sobre a importância que os dirigentes sejam pessoas de visão, destaca Neemias 2:12, que tem uma declaração do líder Neemias: “Não declarei a ninguém o que o meu Deus me pusera no coração para eu fazer em Jerusalém”. Interessante, não é? Alguém que é de visão, mas ao mesmo tempo parece não ser.
Como um líder na causa de Deus pode aprender a compreender a vontade do Senhor tanto para ele, como dirigente, quanto para aqueles a quem lidera? E como ainda conseguir transmitir essa visão de forma equilibrada? Você já conheceu algum líder que era impelido por uma visão?
William Steger, um homem de 45 anos, tinha um sonho. Para tentar realizá-lo, ele e Jean-Louis Etienne formaram um equipe que percorreria toda a Antártida. A princípio, eles foram detidos por uma tempestade que durou 60 dias, com ventos de até 160 quilômetros por hora e temperaturas muito abaixo de zero. Então, o grupo de cinco pessoas foi deixando para trás as diversas partes do trajeto de 6400 quilômetros, mas bem devagar, pouco a pouco. Até que no dia 20 de fevereiro de 1990, aqueles homens, com seus trenós e quarenta cães, começaram a percorrer o último trecho da travessia. O objetivo deles era chamar a atenção do povo para a fragilidade ambiental da Antártida e para a necessidade de cooperação mundial para protegê-la. Esse objetivo, essa visão, conseguiu erguê-los acima das adversidades que tiveram de suportar durante aqueles seis meses e meio.
Você percebe como um sonho pode fazer um ser humano galgar alturas? Da mesma forma que Steger se comportou naquela expedição, todos os bons dirigentes são visionários. Ele veem uma necessidade, formam um propósito e inspiram outros para que o ajudem a cumprir a visão. Neemias, o personagem de hoje, era um patriota hebreu com uma visão. Ele conseguiu visualizar-se libertando o povo de Deus dos inimigos e fazendo uma reforma espiritual.
E você? Qual é sua visão? Também quer galgar as alturas?
Valdeci Júnior
Fátima Silva