-
-
Tagalog - Ang Dating Biblia (1905) -
-
1
|Joel 2:1|
Hipan ninyo ang pakakak sa Sion, at mangagpatunog kayo ng hudyat sa aking banal na bundok; manginig ang lahat na mananahan sa lupain: sapagka't ang kaarawan ng Panginoon ay dumarating, sapagka't malapit na;
-
2
|Joel 2:2|
Araw ng kadiliman at ng pagkukulimlim, araw ng mga ulap at ng pagsasalimuot ng dilim, gaya ng liwayway na namumukadkad sa mga bundok; isang malaking bayan at matibay; hindi nagkaroon kailan man ng gaya niyaon, ni magkakaroon pa man pagkatapos ng mga yaon, hanggang sa mga taon ng maraming sali't saling lahi.
-
3
|Joel 2:3|
Isang apoy ang sumusupok sa harap nila; at sa likuran nila'y isang liyab ang sumusunog: ang lupain ay parang halamanan sa Eden sa harap nila, at sa likuran nila'y isang sirang ilang; oo, at walang nakatanan sa kanila.
-
4
|Joel 2:4|
Ang anyo nila ay parang anyo ng mga kabayo; at kung paano ang mga mangangabayo, gayon sila nagsisitakbo.
-
5
|Joel 2:5|
Parang ingay ng mga karo sa mga taluktok ng mga bundok nagsisilukso sila, parang hugong ng liyab ng apoy na sumusupok sa dayami, parang isang matibay na bayan na humahanay sa pagbabaka.
-
6
|Joel 2:6|
Sa kanilang harapan ay nangahihirapan ang mga bayan; lahat ng mukha ay nangamumutla.
-
7
|Joel 2:7|
Sila'y nagsisitakbong parang mga malakas na lalake; sila'y nagsisipagalambitin sa kuta na parang mga lalaking mangdidigma; at sila'y nagsisilakad bawa't isa ng kanikaniyang mga lakad, at hindi nila binabago ang kanilang mga hanay.
-
8
|Joel 2:8|
Ni nagtutulakan mang isa'y isa; sila'y lumalakad bawa't isa sa kanikaniyang landas; at sila'y magsisisagupa sa mga almas, at hindi sila malalansag.
-
9
|Joel 2:9|
Kanilang nilulukso ang bayan; kanilang tinatakbo ang kuta; kanilang pinagaalambitinan ang mga bahay; sila'y nagsisipasok sa mga dungawan na parang magnanakaw.
-
10
|Joel 2:10|
Ang lupa ay nayayanig sa harap nila; ang langit ay nanginginig; ang araw at ang buwan ay nagdidilim at itinitigil ng mga bituin ang kanilang kislap:
-
-
Sugestões

Clique para ler Gênesis 43-45
14 de janeiro LAB 380
AS PERNINHAS DA MENTIRA
Gênesis 43-45
Encontrei uma pesquisa na internet, perguntando a opinião de todos os internautas que quisessem responder sobre “as pernas curtas da mentira”. E a pergunta era: “Você acredita que a verdade sempre vem a tona? E que a mentira tem pernas curtas?”
O que você acha que as pessoas responderam? E o que você responderia? O resultado da pesquisa foi que apenas 13% das pessoas disseram “não”. Ou seja, apenas 13% das pessoas disseram acreditar que nem sempre a verdade vem à tona e que nem sempre a mentira tenha as pernas curtas. A maioria, 87% dos internautas responderam que acreditam que a verdade sempre, mais cedo ou mais tarde, virá à tona e que a mentira sempre terá as pernas curtas.
O que eu achei mais interessante nessa pesquisa foi que entre os 13% das pessoas que não acreditam que toda mentira seja um dia revelada, nenhum internauta defendeu a mentira. Acredita? Ou seja, as pessoas sabem que o correto é sempre dizer a verdade. As pessoas sabem que a mentira não compensa, mas mesmo assim mentem. As pessoas mentem iludidas de que sua mentira não será revelada, desacreditando do velho ditado popular.
Iludido por isso, o mentiroso entra numa teia de situações emaranhadas na qual tem que fazer uma mentira atrás da outra para encobrir a primeira. Já viu como é assim? Se você fizer a primeira mentira, depois terá que fazer outras mentiras para cobrir aquela primeira, depois outras mentiras para não revelar as mentiras anteriores e assim vai... É uma armadilha terrível! O problema só será resolvido no dia em que a mentira original for revelada.
Se quiser uma prova disso, faça a leitura de hoje. Veja que novela os irmãos de José se encontravam tendo que fazer várias manobras para sustentar uma verdade que não existia. O constrangimento que eles passaram com o que se passou com Benjamim, a sinuca na qual eles colocaram o pai deles até José revelar a verdade.
Como aqueles homens devem ter ficado com vergonha! Já tinha passado tanto tempo. Eles achavam que nunca seriam descobertos. Doce ilusão! Cumpriu-se novamente o dito popular que virou lei. É que isso é bíblico. Os 13% que disseram que tem mentira que nunca será descoberta, se esqueceram ou então desconhecem daquilo que a Bíblia diz em Eclesiastes 12:14.
Toda verdade, mais cedo ou mais tarde, virá à tona? Toda mentira tem as pernas curtas? E o resultado? Espero que o resultado seja pelo menos parecido com o que aconteceu na história de Gênesis.
Mas mesmo que não for, lembre-se: o melhor sempre será revelar a verdade! Não se iluda!
Valdeci Júnior
Fátima Silva