-
-
Tagalog - Ang Dating Biblia (1905) -
-
1
|Miquéias 7:1|
Sa aba ko! sapagka't ako'y gaya ng kanilang pisanin ang mga bunga sa taginit, gaya ng mga pamumulot ng ubas sa ubasan: walang kumpol na makain; ako'y nananabik sa unang bunga ng igos.
-
2
|Miquéias 7:2|
Ang mabuting tao ay namatay sa lupa, at wala nang matuwid sa mga tao: silang lahat ay nagsisibakay upang magbubo ng dugo; hinuhuli ng bawa't isa ang kaniyang kapatid sa pamamagitan ng silo.
-
3
|Miquéias 7:3|
Ang kanilang mga kamay ay nangasa kasamaan upang sikaping isagawa; ang prinsipe ay humihingi, at ang hukom ay maagap sa suhol; at ang dakilang tao ay nangagsasalita ng masamang hangad ng kaniyang kaluluwa: ganito nila nilalala.
-
4
|Miquéias 7:4|
Ang pinakamahusay sa kanila ay parang dawag; ang pinakamatuwid ay masama kay sa isang bakod na tinikan: ang araw ng inihula sa iyo ng mga bantay, sa makatuwid baga'y ang araw ng pagdalaw sa iyo, ay dumating; ngayo'y mangatitigilan sila.
-
5
|Miquéias 7:5|
Huwag kayong magsitiwala sa kalapit bahay; huwag kayong magkatiwala sa kaibigan; ingatan mo ang mga pinto ng inyong bibig sa kaniya na humihiga sa inyong sinapupunan.
-
6
|Miquéias 7:6|
Sapagka't sinisiraang puri ng anak na lalake ang ama, ang anak na babae ay tumitindig laban sa kaniyang ina, ang manugang na babae ay laban sa kaniyang biyanang babae; ang mga kaaway ng tao ay ang kaniyang sariling kasangbahay.
-
7
|Miquéias 7:7|
Nguni't sa ganang akin, ako'y titingin sa Panginoon; ako'y maghihintay sa Dios ng aking kaligtasan: didinggin ako ng aking Dios.
-
8
|Miquéias 7:8|
Huwag kang magalak laban sa akin, Oh aking kaaway: pagka ako'y nabuwal, ako'y babangon; pagka ako'y naupo sa kadiliman, ang Panginoo'y magiging ilaw sa akin.
-
9
|Miquéias 7:9|
Aking babatahin ang kagalitan ng Panginoon, sapagka't ako'y nagkasala laban sa kaniya, hanggang sa kaniyang ipagsanggalang ang aking usap, at lapatan ako ng kahatulan: kaniyang ilalabas ako sa liwanag, at aking mamasdan ang kaniyang katuwiran.
-
10
|Miquéias 7:10|
Kung magkagayo'y makikita ng aking kaaway, at kahihiyan ang tatakip sa kaniya, na nagsabi sa akin, Saan nandoon ang Panginoon mong Dios? Makikita ng aking mga mata ang nais ko sa kaniya; siya nga'y yayapakan na parang putik sa mga lansangan.
-
-
Sugestões
Clique para ler Josué 18-21
12 de março LAB 437
SEMPRE AO SEU LADO
Josué 18-21
Ao fazer a leitura de hoje, você perceberá que as coisas que aconteciam na vida do povo eram grandes cumprimentos das promessas que já haviam sido feitas. Deus sempre cumpre as promessas? Às vezes, pode até parecer demorado, como uma história que aconteceu na Romênia.
Havia um cidadão romeno, que sempre dizia ao filho:
- Filho, haja o que houver, sempre estarei ao seu lado.
Naquela época, aconteceu um terremoto muito grande, que arrasou muitas das construções. Aquele cidadão estava na estrada, longe do seu filho. Imagine como deve ter ficado o coração desse pai! Ele foi direto à escola onde o filho estudava. Quando chegou lá, ficou decepcionado. A escola estava totalmente destruída.
Aquele homem foi tomado de uma tristeza tão grande, que na cabeça dele ficavam latejando aquelas palavras: “Filho, haja o que houver, sempre estarei...”
Ele não podia acreditar. Teorizou isso tantas vezes, mas agora, na hora da morte, ele não pudera cumprir a promessa. Seu coração estava dilacerado.
Ele ficou andando por cima dos entulhos até descobrir a altura do local onde tinha sido a sala de aulas do filho. Desesperado, começou a cavar com as próprias mãos. Com um enorme peso na mente, ficava repetindo aquelas palavras da promessa: “Haja o que houver, sempre estarei ao seu lado.”
Outros pais chegaram, até bem intencionados, e tentavam afastá-lo, dizendo:
- Amigo, vai pra casa. Não adianta, não sobrou ninguém.
E ele, decidido, respondia:
- Você vai me ajudar?
Ninguém o ajudava. Pouco a pouco, todas as pessoas iam se afastando. E não adiantava tentar convencer aquele homem. Desesperado, cavando com as mãos, repetia a mesma frase.
A polícia, parentes e até os bombeiros tentaram convencê-lo de parar com aquela loucura, mas não adiantou. Ele continuou por 30 horas.
Aí, depois de trinta horas, quando afastou uma enorme pedra, sempre repetindo aquela frase: “Filho, haja o que houver, sempre estarei ao seu lado”, então ouviu:
- Papai! Estou aqui!
- Filho, você está bem?
- Estou. Mas tenho sede, fome e estou com medo.
Impressionante! Aquele pai conseguiu, contra tudo e todos, encontrar seu filho ainda vivo, além de mais 14 crianças sobreviventes, as quais até os bombeiros já tinham dado por mortas.
O filho teve toda essa força de sobrevivência devido à promessa: “Filho, haja o que houver, sempre estarei ao seu lado.”
Deus também sempre cumpre Suas promessas. Creia que o Senhor, o seu pai, é o pai mais amoroso e fiel do mundo. Ele nunca desiste dos Seus filhos. Sua promessa para você é: “Filho, haja o que houver, sempre estarei ao seu lado.”
Deus é apaixonado por você!
Valdeci Júnior
Fátima Silva