-
-
Tagalog - Ang Dating Biblia (1905) -
-
21
|Rute 1:21|
Ako'y umalis na puno, at ako'y iniuwi ng Panginoon na walang dala. Bakit ninyo ako tinatawag na Noemi, yamang ang Panginoon ay nagpatotoo laban sa akin, at dinalamhati ako ng Makapangyarihan sa lahat?
-
22
|Rute 1:22|
Sa gayo'y nagsibalik si Noemi at si Ruth na Moabita, na kaniyang manugang na kasama niya, na nagsibalik mula sa lupain ng Moab: at sila'y nagsidating sa Bethlehem sa pasimula ng pagaani ng sebada.
-
1
|Rute 2:1|
At si Noemi ay may kamaganak ng kaniyang asawa, isang mayamang makapangyarihan, sa angkan ni Elimelech; at ang pangalan niya'y Booz.
-
2
|Rute 2:2|
At sinabi ni Ruth na Moabita kay Noemi, Paparoonin mo ako ngayon sa bukid, at mamulot ng mga uhay sa likuran niyaong aking kasumpungan ng biyaya sa paningin. At sinabi niya sa kaniya, Yumaon ka, anak ko.
-
3
|Rute 2:3|
At siya'y yumaon at naparoon, at namulot sa bukid sa likuran ng mga mangaani: at nagkataong dumating sa bahagi ng lupa na nauukol kay Booz, na sa angkan ni Elimelech.
-
4
|Rute 2:4|
At, narito, si Booz ay nanggaling sa Bethlehem, at nagsabi sa mga mangaani, Ang Panginoo'y sumainyo nawa. At sila'y sumagot sa kaniya, Pagpalain ka nawa ng Panginoon.
-
5
|Rute 2:5|
Nang magkagayo'y sinabi ni Booz sa kaniyang lingkod na kaniyang katiwala sa mga mangaani, Sinong babae ito?
-
6
|Rute 2:6|
At ang lingkod na katiwala sa mga mangaani ay sumagot at nagsabi, Siya'y babaing Moabita na bumalik na kasama ni Noemi na mula sa lupain ng Moab:
-
7
|Rute 2:7|
At kaniyang sinabi, Isinasamo ko sa iyong pamulutin mo ako, at papagtipunin sa likuran ng mga mangaani sa gitna ng mga bigkis. Sa gayo'y naparoon siya at nagpatuloy, sa makatuwid baga'y mula sa umaga hanggang ngayon, liban sa siya'y nagpahingang sangdali sa bahay.
-
8
|Rute 2:8|
Nang magkagayo'y sinabi ni Booz kay Ruth, Di mo ba naririnig, anak ko? Huwag kang mamulot sa ibang bukid, o lumagpas man dito, kundi manahan ka ritong malapit sa piling ng aking mga alilang babae.
-
-
Sugestões

Clique para ler Gênesis 43-45
14 de janeiro LAB 380
AS PERNINHAS DA MENTIRA
Gênesis 43-45
Encontrei uma pesquisa na internet, perguntando a opinião de todos os internautas que quisessem responder sobre “as pernas curtas da mentira”. E a pergunta era: “Você acredita que a verdade sempre vem a tona? E que a mentira tem pernas curtas?”
O que você acha que as pessoas responderam? E o que você responderia? O resultado da pesquisa foi que apenas 13% das pessoas disseram “não”. Ou seja, apenas 13% das pessoas disseram acreditar que nem sempre a verdade vem à tona e que nem sempre a mentira tenha as pernas curtas. A maioria, 87% dos internautas responderam que acreditam que a verdade sempre, mais cedo ou mais tarde, virá à tona e que a mentira sempre terá as pernas curtas.
O que eu achei mais interessante nessa pesquisa foi que entre os 13% das pessoas que não acreditam que toda mentira seja um dia revelada, nenhum internauta defendeu a mentira. Acredita? Ou seja, as pessoas sabem que o correto é sempre dizer a verdade. As pessoas sabem que a mentira não compensa, mas mesmo assim mentem. As pessoas mentem iludidas de que sua mentira não será revelada, desacreditando do velho ditado popular.
Iludido por isso, o mentiroso entra numa teia de situações emaranhadas na qual tem que fazer uma mentira atrás da outra para encobrir a primeira. Já viu como é assim? Se você fizer a primeira mentira, depois terá que fazer outras mentiras para cobrir aquela primeira, depois outras mentiras para não revelar as mentiras anteriores e assim vai... É uma armadilha terrível! O problema só será resolvido no dia em que a mentira original for revelada.
Se quiser uma prova disso, faça a leitura de hoje. Veja que novela os irmãos de José se encontravam tendo que fazer várias manobras para sustentar uma verdade que não existia. O constrangimento que eles passaram com o que se passou com Benjamim, a sinuca na qual eles colocaram o pai deles até José revelar a verdade.
Como aqueles homens devem ter ficado com vergonha! Já tinha passado tanto tempo. Eles achavam que nunca seriam descobertos. Doce ilusão! Cumpriu-se novamente o dito popular que virou lei. É que isso é bíblico. Os 13% que disseram que tem mentira que nunca será descoberta, se esqueceram ou então desconhecem daquilo que a Bíblia diz em Eclesiastes 12:14.
Toda verdade, mais cedo ou mais tarde, virá à tona? Toda mentira tem as pernas curtas? E o resultado? Espero que o resultado seja pelo menos parecido com o que aconteceu na história de Gênesis.
Mas mesmo que não for, lembre-se: o melhor sempre será revelar a verdade! Não se iluda!
Valdeci Júnior
Fátima Silva