-
-
Tagalog - Ang Dating Biblia (1905) -
-
16
|Rute 3:16|
At nang siya'y pumaroon sa kaniyang biyanan, ay sinabi niya, Ano nga, anak ko? At isinaysay niya sa kaniya ang lahat na ginawa sa kaniya ng lalake.
-
17
|Rute 3:17|
At sinabi niya, Ang anim na takal na sebadang ito ay ibinigay niya sa akin; sapagka't kaniyang sinabi, Huwag kang pumaroong walang dala sa iyong biyanan.
-
18
|Rute 3:18|
Nang magkagayo'y sinabi niya, Maupo kang tahimik, anak ko, hanggang sa iyong maalaman kung paanong kararatnan ng bagay: sapagka't ang lalaking yaon ay hindi magpapahinga, hanggang sa kaniyang matapos ang bagay sa araw na ito.
-
1
|Rute 4:1|
Si Booz nga'y sumampa sa pintuang-bayan, at naupo siya roon: at, narito, ang malapit na kamaganak na sinalita ni Booz ay nagdaan; sa lalaking yao'y sinabi niya, Oy, kuwan! lumiko ka, maupo ka rito. At siya'y lumiko, at naupo.
-
2
|Rute 4:2|
At siya'y kumuha ng sangpung lalake sa mga matanda sa bayan, at sinabi, Maupo kayo rito. At sila'y naupo.
-
3
|Rute 4:3|
At sinabi niya sa malapit na kamaganak, Ipinagbibili ni Noemi, na bumalik na galing sa lupain ng Moab, ang bahagi ng lupa, na naging sa ating kapatid na kay Elimelech:
-
4
|Rute 4:4|
At aking inisip na ipahayag sa iyo, na sabihin, Bilhin mo sa harap nilang nakaupo rito, at sa harap ng mga matanda ng aking bayan. Kung iyong tutubusin ay tubusin mo; nguni't kung hindi mo tutubusin ay saysayin mo nga, upang matalastas ko: sapagka't wala nang tutubos na iba pa liban sa iyo: at ako ang sumusunod sa iyo. At sinabi niya, Aking tutubusin.
-
5
|Rute 4:5|
Nang magkagayo'y sinabi ni Booz, Anomang araw na iyong bilhin ang parang sa kamay ni Noemi, ay marapat na iyong bilhin din ang kay Ruth na Moabita, na asawa ng namatay, upang ibangon ang pangalan ng namatay sa kaniyang mana.
-
6
|Rute 4:6|
At sinabi ng malapit na kamaganak, Hindi ko matutubos sa ganang akin, baka masira ang aking sariling mana: iyo na ang aking matuwid ng pagtubos; sapagka't hindi ko matutubos.
-
7
|Rute 4:7|
Ito nga ang kaugalian ng unang panahon sa Israel tungkol sa pagtubos at tungkol sa pagpapalit, upang patotohanan ang lahat ng mga bagay; hinuhubad ng isa ang kaniyang pangyapak, at ibinibigay sa kaniyang kapuwa: at ito ang paraan ng pagpapatotoo sa Israel.
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Reis 22-23
29 de abril LAB 485
ESTAMOS PASSANDO NECESSIDADE
2Reis 22-23
Entrei em um site de busca na internet e comecei a digitar perguntas como: “que tipo de homens o mundo precisa?” Fui surpreendido com uma triste realidade: na verdade, o mundo nem sabe do que precisa. Nosso “mundão” está perdido, no sentido mais literal possível da palavra. Sabe quando se está tão perdido que não se sabe nem como começar a procurar o caminho de volta? É isso: o mundo não conhece sua própria necessidade.
Mas, nessa busca, encontrei um blog com um comentário de uma escritora norte-americana em um dos livros mais vendidos no mundo sobre educação: “A maior necessidade do mundo é a de homens. Homens que não se comprem e nem se vendam. Homens que no íntimo da alma sejam verdadeiros e honestos. Homens que não tenham medo de apontar quem faz o mal. Homens que sejam tão fiéis ao dever, como a bússola é ao pólo. Homens que permaneçam firmes pelo que é reto, ainda que caiam os céus” (Educação, pág. 57).
Concordo com essa escritora, afinal, a maior necessidade do mundo é que haja mais pessoas de caráter, dedicadas ao serviço divino de servir a humanidade. Isso é muito raro de encontrar.
Na nossa leitura bíblica, encontramos o último homem de liderança assim no reino de Judá: Josias. Quando estamos lendo o livro de Reis, ao encontrarmos o comentário de que o rei fazia o que era mal aos olhos do Senhor, dá uma tristeza muito grande. Mas quando é de um rei que fazia o que o Senhor aprova, é muito bom. Sobre Josias, a Bíblia não fala que ele fazia apenas o que Deus aprova. Diferentemente de todos os outros homens que estiveram no lugar dele, ela faz questão de comentar: “Nem antes, nem depois de Josias houve um rei como ele, que se voltasse para o Senhor de todo o coração, de toda a alma e de todas as suas forças, de acordo com toda a Lei de Moisés” (2Reis 23:25). Isso é lindo, não é mesmo? Imagine, a Bíblia chegar a fazer um comentário diferente desse! Se você ler a história como um todo, no final do livro de Reis, verá que Josias fez a diferença. Ele reinou 31 anos e fez uma grande reforma na nação; foi o último líder de Judá. Depois dele, nenhum outro mais fez o que o Senhor aprova e os judeus nunca mais voltaram a ter uma monarquia estabelecida.
A necessidade hoje continua a mesma. A maior necessidade do mundo é a de homens fiéis ao dever e que permaneçam firmes pelo que é reto de forma inegociável. Você se candidata?
Valdeci Júnior
Fátima Silva