-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Det Norsk Bibelselskap (1930) -
-
39
|1 Crônicas 6:39|
Og hans* bror Asaf, som stod på hans høire side - Asaf, sønn av Berekja, sønn av Simea, / {* Hemans, 1KR 6, 33; 15, 17.}
-
40
|1 Crônicas 6:40|
sønn av Mikael, sønn av Ba'aseja, sønn av Malkija,
-
41
|1 Crônicas 6:41|
sønn av Etni, sønn av Serah, sønn av Adaja,
-
42
|1 Crônicas 6:42|
sønn av Etan, sønn av Simma, sønn av Sime'i,
-
43
|1 Crônicas 6:43|
sønn av Jahat, sønn av Gersom, sønn av Levi.
-
44
|1 Crônicas 6:44|
Og Meraris sønner, deres brødre, stod på venstre side: Etan, sønn av Kisi, sønn av Abdi, sønn av Malluk,
-
45
|1 Crônicas 6:45|
sønn av Hasabja, sønn av Amasja, sønn av Hilkias,
-
46
|1 Crônicas 6:46|
sønn av Amsi, sønn av Bani, sønn av Semer,
-
47
|1 Crônicas 6:47|
sønn av Mahli, sønn av Musi, sønn av Merari, sønn av Levi.
-
48
|1 Crônicas 6:48|
Og deres brødre, de andre levitter, var gitt* til å utføre alle slags tjeneste i tabernaklet - Guds hus. / {* nemlig prestene.}
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva