-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Dutch Staten Vertaling -
-
1
|Provérbios 7:1|
Mijn zoon, bewaar mijn redenen, en leg mijn geboden bij u weg.
-
2
|Provérbios 7:2|
Bewaar mijn geboden, en leef, en mijn wet als den appel uwer ogen.
-
3
|Provérbios 7:3|
Bind ze aan uw vingeren, schrijf ze op de tafels uws harten.
-
4
|Provérbios 7:4|
Zeg tot de wijsheid: Gij zijt mijn zuster; en heet het verstand uw bloedvriend;
-
5
|Provérbios 7:5|
Opdat zij u bewaren voor een vreemde vrouw, voor de onbekende, die met haar redenen vleit.
-
6
|Provérbios 7:6|
Want door het venster van mijn huis, door mijn tralie keek ik uit;
-
7
|Provérbios 7:7|
En ik zag onder de slechten; ik merkte onder de jonge gezellen een verstandelozen jongeling;
-
8
|Provérbios 7:8|
Voorbijgaande op de straat, nevens haar hoek, en hij trad op den weg van haar huis.
-
9
|Provérbios 7:9|
In de schemering, in den avond des daags, in den zwarten nacht en de donkerheid;
-
10
|Provérbios 7:10|
En ziet, een vrouw ontmoette hem in hoerenversiersel, en met het hart op haar hoede;
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva