• 1 Tessalonicenses

    x
    • Livros
    • Avançado
    • Leitura para Hoje
    • Ett Svenskt Bibeln (1917)
    • Estude a Bíblia
    • Antigo Testamento

      • Gênesis
      • Êxodo
      • Levítico
      • Números
      • Deuteronômio
      • Josué
      • Juízes
      • Rute
      • 1 Samuel
      • 2 Samuel
      • 1 Reis
      • 2 Reis
      • 1 Crônicas
      • 2 Crônicas
      • Esdras
      • Neemias
      • Ester
      • Jó
      • Salmos
      • Provérbios
      • Eclesiastes
      • Cantares
      • Isaías
      • Jeremias
      • Lamentações
      • Ezequiel
      • Daniel
      • Oséias
      • Joel
      • Amós
      • Obadias
      • Jonas
      • Miquéias
      • Naum
      • Habacuque
      • Sofonias
      • Ageu
      • Zacarías
      • Malaquias
    • Novo Testamento

      • Mateus
      • Marcos
      • Lucas
      • João
      • Atos
      • Romanos
      • 1 Coríntios
      • 2 Coríntios
      • Gálatas
      • Efésios
      • Filipenses
      • Colossenses
      • 1 Tessalonicenses
      • 2 Tessalonicenses
      • 1 Timóteo
      • 2 Timóteo
      • Tito
      • Filemom
      • Hebreus
      • Tiago
      • 1 Pedro
      • 2 Pedro
      • 1 João
      • 2 João
      • 3 João
      • Judas
      • Apocalipse
    • Fechar
      • 1 Tessalonicenses


        Leia por capítulos
        Comentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
        X  

      Clique para ler Josué 22-24



      13 de março LAB 438

      RECADO FINAL
      Josué 22-24

      No momento em que sentei para pensar o que iria comentar sobre a leitura de hoje, eu estava viajando, depois de ter participado de um belo acampamento de jovens cristãos que aconteceu em um lugar bem retirado, longe da minha casa. Para ser mais exato, foram 16 horas de viagem, incluindo avião.
      Você sabe que os cristãos têm o costume de, na época do carnaval, sair para algum lugar retirado, para fugir da bagunça que acontece na cidade e, ao mesmo tempo, aproveitar o tempo para enriquecer o relacionamento com Deus e o relacionamento com os amigos?
      Fui a um lugar assim. Na realidade, fui para dirigir o acampamento de verão e fazer as palestras devocionais. Para mim, quando dirijo um acampamento assim, o momento mais forte é o da última palestra, no último dia. É interessante, pois sinto uma alegria muito grande pelo senso de missão cumprida, mas, ao mesmo tempo, uma tristeza bem marcante, pelo fato de que o acampamento está acabando e preciso me despedir dos acampantes a quem me apeguei e me ensinaram tanto. Nesse momento de sentimentos mistos, aproveito a oportunidade para dar o meu recado final.
      Você quer saber como é? É só pensar na força dessa expressão: RECADO FINAL. Como deve ser um recado final? Imagine que você tivesse a responsabilidade de, em um lugar deserto, desprotegido, longe da civilização moderna, para onde Deus tenha conduzido Seu povo, para ficarem acampados, perante homens, mulheres e crianças, longe das influências pagãs e, ao mesmo tempo, necessitados de serem educados nos mais nobres assuntos, inclusive espirituais e de preparo para a vida eterna, ser o seu líder espiritual: a pessoa que guiaria essas pessoas. O que faria? Ao se colocar perante esse povo para despedir-se e dar o recado final, o que você diria? Pense: dois milhões de pessoas olhando para você, esperando para saber quais seriam suas últimas e mais importantes palavras...
      O acampamento que dirigi não tinha dois milhões de pessoas. O retiro de verão onde fiz as palestras foi bem mais simples que o acampamento do pastor da nossa leitura de hoje. Nesse lugar, o clima era esse que descrevi acima. E a responsabilidade daquele pastor era muito séria. Seu recado seria muito importante, mas não seria apenas para dois milhões de pessoas. Espero que você seja esperto o suficiente para conseguir participar desse recado final também. Quer saber o endereço do acampamento? Então, abra o seu guia de acampante em Josué 22-24, porque o recado é tão importante que se tornou um trecho das Escrituras eternas de Deus para que, através dele, você seja salvo.
      Aproveite a oportunidade!


      Valdeci Júnior
      Fátima Silva



        1
         
        2
         
        3
         
        4
         
        5
         
      •   Ett Svenskt Bibeln (1917)

      • Capítulo 2
      • 11     |1 Tessalonicenses 2:11| Likaledes veten I huru vi förmanade och uppmuntrade var och en av eder, sÃ¥som en fader sina barn,
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 12     |1 Tessalonicenses 2:12| och huru vi uppfordrade eder att föra en vandel som vore värdig Gud, honom som kallar eder till sitt rike och sin härlighet.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 13     |1 Tessalonicenses 2:13| Därför tacka vi ock oavlÃ¥tligen Gud för att I, när I undfingen det Guds ord som vi predikade, icke mottogen det sÃ¥som människoord, utan sÃ¥som Guds ord, vilket det förvisso är, ett ord som ock är verksamt i eder som tron.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 14     |1 Tessalonicenses 2:14| I, käre bröder, haven ju blivit efterföljare till de Guds församlingar i Kristus Jesus som äro i Judeen. Ty I haven av edra egna landsmän fÃ¥tt lida detsamma som de hava lidit av judarna --
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 15     |1 Tessalonicenses 2:15| av dem som dödade bÃ¥de Herren Jesus och profeterna och förjagade oss, och som äro misshagliga för Gud och fiender till alla människor,
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 16     |1 Tessalonicenses 2:16| i det att de söka hindra oss att tala till hedningarna, sÃ¥ att dessa kunna bliva frälsta. SÃ¥ uppfylla de alltjämt sina synders mÃ¥tt. Dock, vredesdomen har kommit över dem i all sin stränghet.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 17     |1 Tessalonicenses 2:17| Men dÃ¥ vi nu hava mÃ¥st vara skilda frÃ¥n eder, käre bröder -- visserligen allenast för en kort tid och i utvärtes mÃ¥tto, icke till hjärtat -- hava vi blivit sÃ¥ mycket mer angelägna att fÃ¥ se edra ansikten och känt stor Ã¥stundan därefter.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 18     |1 Tessalonicenses 2:18| Ty vi hava varit redo att komma till eder -- jag, Paulus, för min del bÃ¥de en och tvÃ¥ gÃ¥nger -- men Satan har hindrat oss.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 19     |1 Tessalonicenses 2:19| Ty vem är vÃ¥rt hopp och vÃ¥r glädje och vÃ¥r berömmelses krona inför vÃ¥r Herre Jesus vid hans tillkommelse, vem, om icke just I?
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 20     |1 Tessalonicenses 2:20| Ja, I ären vÃ¥r ära och vÃ¥r glädje.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • ‹
      • 1
      • 2
      • 3
      • 4
      • 5
      • 6
      • 7
      • 8
      • 9
      • ›
      • Fechar
      • Sugestões

      © 2008-2026 Portal Bíblia

      Av. Gen. Euryale de Jesus Zerbine 5876 - Jardim São Gabriel - Jacareí-SP - CEP: 12340-010    Tel: (12) 2127-3000

      Fale Conosco :: Como chegar :: Localização (mapa) :: Copyright de Versões Bíblicas Utilizadas