-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Vietnamese (1934) -
-
11
|2 Samuel 21:11|
Có người học lại cho Ða-vít sự Rít-ba, con gái Ai-gia, hầu của Sau-lơ đã làm.
-
12
|2 Samuel 21:12|
Vua bèn đi đến dân sự Gia-be trong xứ Ga-la-át, lấy hài cốt của Sau-lơ và của Giô-na-than, con trai Sau-lơ, mà dân ấy lấy trộm khỏi Bết-san, là nơi dân Phi-li-tin treo họ lên trong ngày chúng nó đánh bại Sau-lơ tại Ghinh-bô-a.
-
13
|2 Samuel 21:13|
Vậy, từ Gia-be, vua đem lại hài cốt của Sau-lơ và của Giô-na-than, con trai người, người ta cũng lấy hài cốt của những người đã bị treo,
-
14
|2 Samuel 21:14|
chôn nó với hài cốt của Sau-lơ và Giô-na-than, con trai người, trong mộ của Kích cha của Sau-lơ, ở Xê-la, tại địa phận Bên-gia-min. Người ta làm mọi điều y như vua đã dặn biểu. Về sau Ðức Chúa Trời mới đoái thương đến xứ.
-
15
|2 Samuel 21:15|
Dân Y-sơ-ra-ên lại còn tranh chiến khác với dân Phi-li-tin. Ða-vít và các tôi tớ người kéo xuống, giáp chiến với dân Phi-li-tin. Ða-vít biết trong người mình mỏi mệt lắm.
-
16
|2 Samuel 21:16|
Bấy giờ, Ít-bi-Bê-nốp, con cháu của Ra-pha có một cây lao nặng ba trăm siếc-lơ đồng và đeo gươm mới, toan đánh giết Ða-vít.
-
17
|2 Samuel 21:17|
Nhưng A-bi-sai, con trai Xê-ru-gia, đến tiếp cứu vua, đánh người Phi-li-tin ấy, và giết đi. Từ đó các thủ hạ của Ða-vít nài xin người rằng: Vua chớ ra trận cùng chúng tôi nữa, e ngọn đuốc Y-sơ-ra-ên phải tắt chăng.
-
18
|2 Samuel 21:18|
Sau sự đó, lại có một trận khác cùng dân Phi-li-tin tại Góp. Ở đó, Si-bê-cai, người Hu-sa, giết Sáp, là con cháu của Ra-pha.
-
19
|2 Samuel 21:19|
Tại Góp lại còn có một trận với dân Phi-li-tin nữa. Eân-cha-nan, con trai Gia-a-rê-Ô-rê-ghim, ở Bết-lê-hem, đánh giết Gô-li-át ở Gát; người có một cây lao, cán như ống trục của thợ dệt.
-
20
|2 Samuel 21:20|
Cũng xảy ra một trận tại Gát, là nơi có một người cao lớn thuộc về dòng Ra-pha; người có sáu ngọn nơi hai bàn tay và sáu ngọn nơi hai bàn chơn, cộng là hai mươi bốn ngón.
-
-
Sugestões

Clique para ler Gênesis 48-50
16 de janeiro LAB 382
HERANÇA DEIXADA POR UM CRENTE
Gênesis 48-50
No comentário de hoje, quero falar de coisas boas com você. Ontem, comentei sobre vários problemas sociais. A sociedade sempre enfrenta suas dificuldades; foi no tempo de Jacó, de José do Egito e tem sido ao longo da História. As desgraças estão sempre por aí. Mas não é só de coisa ruim que se vive.
“No mundo ainda existem belezas, que alegram a vida e nos fazem sonhar”, como diz a bela canção escrita por Valdecir Lima. Ainda existem recantos felizes da natureza, onde qualquer ser humano gostaria de estar. Ou seja, ainda temos nossas alegrias para compartilharmos uns com os outros e desfrutarmos delas.
A primeira boa notícia é que hoje, dia 16 de janeiro, ainda no começo do ano, já estamos terminando a nossa leitura do primeiro livro da Bíblia: Gênesis. É o livro que conta a história das nossas origens e os começos primordiais da História humana. Então, essa é uma comemoração, certo?
Já terminamos de ler o primeiro livro da Bíblia! Nessa comemoração, já lhe faço um convite: não fique fora desse programa, por favor. Participe conosco! Aliás, participe com Deus, da leitura diária da palavra dEle. Se você participar, a cada dia, lendo, particularmente, na sua Bíblia, uns três capítulos, acompanhando como sugere o nosso projeto de leitura anual da Bíblia, no final do ano, você poderá comemorar por ter lido a Bíblia inteira.
No relato de hoje, têm muitas coisas boas. Existem as coisas ruins também, mas o capítulo 48 apresenta uma narrativa de bênçãos que Jacó passou para seus filhos. O velhinho Jacó estava para morrer. Então, ele chamou seus herdeiros, um por um, porque ele queria deixar alguma coisa muito boa para eles.
O melhor presente que um pai pode dar a um filho é a sua bênção. Eu tenho consciência de que se minha vida é tão abençoada hoje, é porque, antes de falecer, meu pai orou muito por mim. A oração de um pai e de uma mãe por um filho é muito poderosa. E meu pai também, como aconteceu com Jacó, também morreu bem longe da terra natal dele. Quando meu pai faleceu, estávamos morando no estado do Tocantins. Mas, mesmo depois de muitos anos que saí de lá, nunca vou esquecer-me de que o cristianismo vivido pelo meu pai me deixou uma herança muito grande por sua influência.
Que essa herança influencia tanto os filhos, você pode ver no próprio final da história, observando sobre como José e os irmãos dele foram felizes. Se você é pai ou mãe, não sei, mas pode abençoar outros orando por eles. Ore por seus queridos!
Valdeci Júnior
Fátima Silva