-
-
Vietnamese (1934) -
-
1
|Lamentações 1:1|
Thành nầy xưa vốn đông dân lắm, kìa nay ngồi một mình! Xưa vốn làm lớn giữa các dân, nay như đờn bà góa! Xưa vốn làm nữ chủ các quận, nay phải nộp thuế khóa!
-
2
|Lamentações 1:2|
Nó khóc nức nở ban đêm, nước mắt tràn đôi má. Mọi kẻ yêu mến nó, chẳng ai yên ủi nó. Bạn bè nó phản nó, đều trở nên nghịch thù.
-
3
|Lamentações 1:3|
Giu-đa đi làm phu tù, vì chịu nạn cùng chịu sai dịch nặng nề. Ở đậu giữa các dân, chẳng được chút nghỉ ngơi. Những kẻ bắt bớ đuổi theo nó, theo kịp nó nơi eo hẹp.
-
4
|Lamentações 1:4|
Các đường lối Si-ôn đương thảm sầu, vì chẳng ai đến dự kỳ lễ trọng thể nữa. Mọi cửa thành hoang vu; các thầy tế lễ thở than; Các gái đồng trinh nó bị khốn nạn, chính nó phải chịu cay đắng.
-
5
|Lamentações 1:5|
Kẻ đối địch nó trở nên đầu, kẻ thù nghịch nó được thạnh vượng; Vì Ðức Giê-hô-va làm khốn khổ nó, bởi cớ tội lỗi nó nhiều lắm. Con nhỏ nó bị kẻ nghịch bắt điệu đi làm phu tù.
-
6
|Lamentações 1:6|
Con gái Si-ôn đã mất hết mọi sự làm cho mình vinh hoa. Các quan trưởng nó như nai chẳng tìm được đồng cỏ, Chạy trốn kiệt cả sức trước mặt kẻ đuổi theo.
-
7
|Lamentações 1:7|
Giê-ru-sa-lem, đương ngày khốn khổ lưu ly, nhớ xưa trải mọi mùi vui thích; Khi dân nó sa vào tay kẻ nghịch, chẳng ai đến cứu cùng. Quân thù xem thấy nó, chê cười nó hoang vu!
-
8
|Lamentações 1:8|
Giê-ru-sa-lem phạm tội trọng, bởi đó trở nên sự ô uế. Mọi kẻ tôn kính đều khinh dể, vì thấy nó trần truồng. Nó tự mình thở than, trở lui.
-
9
|Lamentações 1:9|
Váy nó dơ bẩn; nó chẳng nghĩ sự cuối cùng mình! Sự sa sút nó khác thường, chẳng ai yên ủi nó! Hỡi Ðức Giê-hô-va, xin xem sự kiên nhẫn tôi, vì kẻ thù đã tự tôn mình làm lớn.
-
10
|Lamentações 1:10|
Kẻ thù đã giơ tay trên mọi vật tốt nó; Vì nó đã thấy các dân ngoại xông vào nơi thánh nó. Về dân ngoại ấy Ngài có truyền: chẳng được vào hội Ngài.
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Samuel 18-19
07 de abril LAB 463
É DE GRAÇA!
2Samuel 18-19
Uma senhora foi aconselhar-se com um psicólogo 15 dias após ter recebido alta. Fazendo todas as tentativas possíveis para chamar a atenção de seu esposo, ela se afundara numa desesperançosa depressão. Por fim, na frente dele, passou a engolir 206 diferentes comprimidos. O marido permaneceu ali, olhando descrente. Ela foi para o quarto esperar a morte chegar, mas no fundo não queria morrer. Era uma maneira desesperada de dramatizar sua situação para o homem de cujo amor necessitava. Desafortunadamente, ele não teve reação.
Quando ela se tocou que ele não tinha nem um intento em socorrê-la, juntou suas forças e dirigiu-se até um pronto socorro. Depois de bombear o estômago da mulher, a equipe do hospital ligou para o esposo, que foi acompanhá-la. Ele ficou segurando a mão dela por duas horas, sem sequer indagar por que ela não estava querendo viver. Na realidade, mais de duas semanas depois, no dia em que a levou ao consultório psicológico, o homem fez seu primeiro comentário sobre o ocorrido: “Há uns 15 dias, você quase me matou de susto!” O conflito desse casal em desintegração era o resultado da ausência de apoio firme e amoroso do marido para com a mulher e o fato de ele estar enfrentando sua própria crise: fracasso nos negócios.
Muitas mulheres deprimidas e frustradas sonham com o dia em que terão todas as necessidades de atenção supridas por um esposo amoroso. Muitos homens não conseguem ouvir os clamores de suas esposas por estarem sufocados de preocupações. E no trajeto para alcançar seu rumo, os lutadores sonham com um atalho. Já se pegou sonhando em ser sorteado para receber muito dinheiro, exatamente por estar enfrentando uma crise financeira?
Você também tem vontade de suprir suas necessidades? Quais são os seus sonhos? São muitos? Não sei se a carência que sente é de alimento ou de alguma outra coisa. Mas tenho certeza de duas coisas: a) você tem inerentes ansiedades por coisas que parecem impossíveis de serem alcançadas; b) por se sentir incapaz de lograr esses objetivos, você sonha em “ganhá-los”, mesmo que não seja por suas próprias forças.
No plano original de Deus, você realmente não é programado para viver nas condições em que vive. Deveria estar em uma dimensão de realidade incomparavelmente melhor e superior, tanto à vida que está vivendo quanto a todos os seus sonhos juntos. Mas você sabe o que tem que fazer para conseguir isso?
Se fosse tudo de GRAÇA...
Sabe por que não conseguimos viver a GRAÇA? Porque não a buscamos. E assim, cada um reage de forma diferente. Confira isso na leitura de hoje. É de graça!
Valdeci Júnior
Fátima Silva