-
-
Vietnamese (1934) -
-
1
|Lamentações 1:1|
Thành nầy xưa vốn đông dân lắm, kìa nay ngồi một mình! Xưa vốn làm lớn giữa các dân, nay như đờn bà góa! Xưa vốn làm nữ chủ các quận, nay phải nộp thuế khóa!
-
2
|Lamentações 1:2|
Nó khóc nức nở ban đêm, nước mắt tràn đôi má. Mọi kẻ yêu mến nó, chẳng ai yên ủi nó. Bạn bè nó phản nó, đều trở nên nghịch thù.
-
3
|Lamentações 1:3|
Giu-đa đi làm phu tù, vì chịu nạn cùng chịu sai dịch nặng nề. Ở đậu giữa các dân, chẳng được chút nghỉ ngơi. Những kẻ bắt bớ đuổi theo nó, theo kịp nó nơi eo hẹp.
-
4
|Lamentações 1:4|
Các đường lối Si-ôn đương thảm sầu, vì chẳng ai đến dự kỳ lễ trọng thể nữa. Mọi cửa thành hoang vu; các thầy tế lễ thở than; Các gái đồng trinh nó bị khốn nạn, chính nó phải chịu cay đắng.
-
5
|Lamentações 1:5|
Kẻ đối địch nó trở nên đầu, kẻ thù nghịch nó được thạnh vượng; Vì Ðức Giê-hô-va làm khốn khổ nó, bởi cớ tội lỗi nó nhiều lắm. Con nhỏ nó bị kẻ nghịch bắt điệu đi làm phu tù.
-
6
|Lamentações 1:6|
Con gái Si-ôn đã mất hết mọi sự làm cho mình vinh hoa. Các quan trưởng nó như nai chẳng tìm được đồng cỏ, Chạy trốn kiệt cả sức trước mặt kẻ đuổi theo.
-
7
|Lamentações 1:7|
Giê-ru-sa-lem, đương ngày khốn khổ lưu ly, nhớ xưa trải mọi mùi vui thích; Khi dân nó sa vào tay kẻ nghịch, chẳng ai đến cứu cùng. Quân thù xem thấy nó, chê cười nó hoang vu!
-
8
|Lamentações 1:8|
Giê-ru-sa-lem phạm tội trọng, bởi đó trở nên sự ô uế. Mọi kẻ tôn kính đều khinh dể, vì thấy nó trần truồng. Nó tự mình thở than, trở lui.
-
9
|Lamentações 1:9|
Váy nó dơ bẩn; nó chẳng nghĩ sự cuối cùng mình! Sự sa sút nó khác thường, chẳng ai yên ủi nó! Hỡi Ðức Giê-hô-va, xin xem sự kiên nhẫn tôi, vì kẻ thù đã tự tôn mình làm lớn.
-
10
|Lamentações 1:10|
Kẻ thù đã giơ tay trên mọi vật tốt nó; Vì nó đã thấy các dân ngoại xông vào nơi thánh nó. Về dân ngoại ấy Ngài có truyền: chẳng được vào hội Ngài.
-
-
Sugestões

Clique para ler Esdras 7-10
24 de maio LAB 510
QUEM FOI ESDRAS?
Esdras 07-10
Você lembra que comentei que a leitura do livro de Esdras seria rápida? Hoje, já estamos terminando de ler os últimos capÃtulos.
Neste comentário, quero falar um pouco mais sobre quem foi Esdras. Para tanto, usarei algumas referências bÃblicas da leitura bÃblica de hoje como apoio. Apesar de Esdras ter sido muito importante na época dele, já que marca a transição dos profetas e escribas, posteriormente a isso, as Escrituras não mencionam mais nada acerca dele.
Ele foi um sacerdote dos judeus, na Babilônia, reconhecido como um escriba, um escrivão-secretário muito diligente na lei de Moisés. Esdras era filho de SeraÃas, descendente de Arão. Sua história pública começou quando ele estava entre os cativos, na Babilônia. Ali, ele fez um pedido ao rei da Babilônia para que o permitisse regressar para visitar a Palestina. No capÃtulo 7, a BÃblia fala que Esdras era um homem muito bem preparado.
E através de um decreto do rei Artaxerxes, foi dada a Esdras a autoridade de reorganizar, baseado na lei de Moisés, a comunidade judia que tinha retornado para Judéia e Jerusalém depois do exÃlio deles em Babilônia. Isso aconteceu, segundo podemos comparar em Esdras 7:8, com as datas das olimpÃadas, o cânon de Ptolomeu, os papiros de Elefantina e alguns tabletes cuneiformes de Babilônia, no ano 457 a.C. Sobre esse decreto de Artaxerxes, podemos ver que, com base no que foi mencionado nele, os utensÃlios do templo judaico, que tinham sido confiscados, foram devolvidos e Esdras recebeu prata e ouro dos tesouros do rei.
Dessa forma, Esdras percebeu que Deus estava com ele em tudo o que estava acontecendo. Tanto é que no capÃtulo 8, podemos ver que ele pôs totalmente a sua confiança em Deus e até dispensou que tivesse uma escolta para protegê-lo na viajem para a Palestina.
Outra caracterÃstica interessante em Esdras era a sensibilidade de que o ser humano precisa fazer a sua parte na aliança com Deus. Esse homem de Deus repreendeu os viajantes que estavam retornando quando descobriu que os casamentos deles estavam errados. Muitas vezes, para fazer o bem, é preciso ser radical. E essa foi a postura de Esdras (ver capÃtulo 9). O correto, muitas vezes, dói muito, mas é bom. Esdras 10 mostra isso.
Se Deus permitir que alguma coisa seja tirada de você, não fique triste, revoltado, ou irado, com os punhos cerrados! Fique de mãos abertas, porque provavelmente, o que Deus esteja fazendo é deixar as suas mãos livres, prontas para receber um novo presente que Ele deve estar planejando para lhe dar. Lembre-se de que todas as coisas que possuÃmos são presentes especiais dados pelo Senhor!
Valdeci Júnior
Fátima Silva