-
-
Vietnamese (1934) -
-
11
|Neemias 2:11|
Vậy, tôi đến Giê-ru-sa-lem và ở tại đó ba ngày.
-
12
|Neemias 2:12|
Tôi và mấy người cùng theo tôi, bèn chổi dậy ban đêm; tôi chẳng cho ai hay biết sự gì Ðức Chúa Trời đã khiến lòng tôi toan làm vì Giê-ru-sa-lem; lại ngoài con thú tôi cỡi thì chẳng có con thú nào khác ở với tôi.
-
13
|Neemias 2:13|
Ban đêm tôi ra nơi cửa Trũng, đối ngang suối con chó rừng, và đến cửa phân, xem xét các vách thành của Giê-ru-sa-lem bị hư nát, và các cửa nó bị lửa thiêu đốt.
-
14
|Neemias 2:14|
Ðoạn, tôi đi qua cửa Giếng, và đến nơi ao của vua; song không có nơi nào đặng cho con thú tôi cỡi đi ngang qua được.
-
15
|Neemias 2:15|
Kế đó, ban đêm tôi bắt đường khe đi lên, xem xét vách thành; rồi tôi thối lại, vào nơi cửa Trũng mà trở về.
-
16
|Neemias 2:16|
Vả, các quan trưởng không hiểu tôi đi đâu, nào rõ tôi làm gì; và đến chừng ấy, tôi chưa tỏ ra cho người Giu-đa, hoặc cho những thầy tế lễ, hoặc cho kẻ quyền quí, hoặc cho quan trưởng, hay là cho các người khác lo làm công việc, được biết gì đến.
-
17
|Neemias 2:17|
Tôi bèn nói với chúng rằng: Các ngươi hãy xem tình cảnh khổ nạn của chúng ta đương đây; Giê-ru-sa-lem bị phá hoang, và các cửa nó bị lửa thiêu đốt. Hãy đến, xây cất các vách thành Giê-ru-sa-lem lại, hầu cho chúng ta chẳng còn bị sỉ nhục nữa.
-
18
|Neemias 2:18|
Tôi cũng thuật cho chúng làm sao tay nhơn từ của Ðức Chúa Trời tôi đã giúp đỡ tôi, và các lời vua đã nói cùng tôi. Chúng nói: Hè, ta hãy chổi dậy và xây sửa lại! Vậy, chúng được vững chắc trong ý nhứt định làm công việc tốt lành này.
-
19
|Neemias 2:19|
San-ba-lát, người Hô-rôn, Tô-bi-gia, kẻ tôi tớ Am-môn, và Ghê-sem, người A rạp, được hay việc đó, bèn nhạo báng và khinh bỉ chúng tôi. Chúng nó nói rằng: Các ngươi làm chi đó? Các ngươi có ý phản nghịch vua sao?
-
20
|Neemias 2:20|
Tôi bèn đáp với chúng nó rằng: Ðức Chúa của các từng trời sẽ ban cho chúng ta sự hanh thông; vì vậy, chúng ta, là tôi tớ Ngài, sẽ chổi dậy và xây sửa lại; nhưng các ngươi không có phần, hoặc phép, hoặc kỷ niệm trong Giê-ra-sa-lem. Sửa các vách thành Giê-ru-sa-lem lại
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 33-35
20 de agosto LAB 598
ATCHIM!
Jeremias 33-35
Depois de termos passado o susto que 2009 nos trouxe, da gripe suína, nunca mais uma tosse foi a mesma coisa. Basta um espirro de alguém desconhecido, em um lugar público, e já ficamos de orelha em pé. A leitura bíblica de hoje não tosse nem espirra doença, mas sussurra saúde. Jeremias 33:6 diz: “Todavia, trarei restauração e cura para ela; curarei o meu povo e lhe darei muita prosperidade e segurança”. Até mesmo uma gripe comum, de resfriado, merece a nossa atenção, não é mesmo?
Atchim! Sua cabeça dói, seu nariz está entupido, sua garganta queima, você está todo dolorido... – é um resfriado antiquado. Ou talvez você tenha um resfriado moderno. Os pesquisadores estão quase desistindo de procurar a cura dessa incômoda enfermidade, porque toda vez que eles estão perto de descobrir a cura, o vírus muda para uma nova forma, de modo que há virtualmente centenas de diferentes tipos de vírus do resfriado. Mas agora mesmo você se acha totalmente aflito, desconsolado, angustiado, e não se preocupa se o resfriado é antiquado ou moderno. Você está assim? Fisicamente, ou com a gélida alma enrugada, emocionalmente?
Em seu primeiro espirro, talvez a pessoa que ama você, que está ao seu lado, pressione o lado interno do seu pulso contra sua testa, verifique a temperatura, e balance tristemente a cabeça, levando você para a cama. Isso acontece? Sim, quando nossa respiração espiritual vai mal, Deus faz de tudo para nos dar o alívio, o descanso. Você recebe um analgésico para aliviar os seus sintomas... precisa de muitos líquidos. Como é bom ter uma mãe, nestas horas. Se ela não pode resolver o problema da gente, com certeza nos leva ao médico, que então prescreve uma receita mais confiável. Mas o pior é que nem todas as enfermidades são como a gripe ou uma infecção no ouvido ou uma dor de garganta. Às vezes são problemas como preocupação, solidão e desapontamento. Para este problemas você precisa de mais do que somente alguns comprimidos de paracetamol e um termômetro. E embora uma mãe (ou outra companhia amável) possa confortar-lhe em tais situações, você precisa de ajuda externa. Não me refiro ou médico da rede de saúde. Falo de Deus, o Médico celestial. Ele está sempre pronto a ajudar, não importa qual seja o problema, e pode fornecer-lhe o devido remédio. É só pedir pra Ele!
Portanto, da próxima vez que seu espírito fizer “Atchim!” de uma enfermidade que nem termômetros nem paracetamol, nem um companheiro puder curar, lembre-se de recorrer-se a Deus, que provê remédio para suas maiores necessidades.
Adaptado de Kay Rizzo, “Correndo Para Vencer”, Inspiração Juvenil 1993, 345.
Valdeci Júnior
Fátima Silva