-
-
Vietnamese (1934) -
-
11
|Rute 1:11|
Ma-ô-mi đáp: Hỡi con gái ta, hãy trở về, đi với mẹ làm chi? Mẹ há còn những con trai trong lòng có thế làm chồng chúng con sao?
-
12
|Rute 1:12|
Hỡi hai con gái ta, hãy trở về đi đi; mẹ già quá mà lấy chồng nữa. Lại dầu bây giờ mẹ nói chiều nay ta sẽ có chồng, dẫu ta sanh đẻ con trai đi nữa,
-
13
|Rute 1:13|
chúng con há lại muốn đợi cho đến chúng nó khôn lớn, và không lấy chồng khác hay sao? Không, hỡi chúng con, nỗi sầu thảm của mẹ cay đắng muôn phần hơn của chúng con, vì tay của Ðức Giê-hô-va đã giơ ra hại mẹ.
-
14
|Rute 1:14|
Hai nàng lại cất tiếng lên khóc. Ðoạn, Oït-ba hôn và từ biệt bà gia mình; còn Ru-tơ không chịu phân rẽ người.
-
15
|Rute 1:15|
Na-ô-mi nói cùng Ru-tơ rằng: Nầy, chị con đã trở về quê hương và thần của nó; con hãy trở về theo nó đi.
-
16
|Rute 1:16|
Ru-tơ thưa rằng: Xin chớ nài tôi phân rẽ mẹ; vì mẹ đi đâu, tôi sẽ đi đó; mẹ ở nơi nào, tôi sẽ ở nơi đó. Dân sự của mẹ, tức là dân sự của tôi; Ðức Chúa Trời của mẹ, tức là Ðức Chúa Trời của tôi;
-
17
|Rute 1:17|
mẹ thác nơi nào, tôi muốn thác và được chôn nơi đó. Ví bằng có sự chi khác hơn sự chết phân cách tôi khỏi mẹ, nguyện Ðức Giê-hô-va giáng họa cho tôi!
-
18
|Rute 1:18|
Na-ô-mi thấy nàng quyết định theo mình, nên không nói nữa.
-
19
|Rute 1:19|
Vậy, hai người đi đến Bết-lê-hem. Khi hai người đến, cả thành đều cảm động. Các người nữ hỏi rằng: Ấy có phải Na-ô-mi chăng?
-
20
|Rute 1:20|
Người đáp: Chớ gọi tôi là Na-ô-mi, hãy gọi là Ma-ra, vì Ðấng Toàn năng đã đãi tôi cách cay đắng lắm.
-
-
Sugestões

Clique para ler Levítico 11-12
04 de fevereiro LAB 401
MEDICINA BÍBLICA É AVANÇADA
Levítico 11-12
Vamos refletir mais um pouco sobre o conteúdo da leitura bíblica. Nos dois capítulos de hoje, vemos o cuidado especial de Deus para com a saúde do Seu povo. Primeiro Ele orienta sobre as carnes que são mais saudáveis e as que são mais prejudiciais à nossa alimentação. Depois Ele fala sobre os cuidados higiênicos na ocasião do parto, que até hoje é um procedimento que precisa ser feito com muita higienização.
Já mencionei que o objetivo do livro Levítico é a santidade. Totalmente relacionado ao assunto da santidade, está o assunto da saúde. Esse livro nos dá instruções sobre o bem-estar do cristão. Embora o pecado tenha debilitado a família humana, Deus elaborou o plano da salvação para restaurar a imagem do Criador nos pecadores arrependidos. É onde entra o assunto da saúde. Quando cuidamos da saúde, estamos cuidando daquilo que foi feito à imagem de Deus: nosso próprio corpo. É por isso que um dos aspectos do viver santificado, tratado no livro de Levítico, é a saúde física do povo de Deus. Do mesmo jeito que Deus é santo e feliz, Ele quer que você, como filho dEle, também o seja.
Há uma perfeita ligação entre a mente, onde entendemos a santidade, e o corpo, onde carregamos a santidade. É por isso que a Palavra de Deus sempre promove tanto a inteireza da vida quanto o bem-estar dos seguidores dEle. Porque Ele deseja que você tenha saúde. Do mesmo modo que vivemos em um mundo cheio de pecados, vivemos também, num mundo de doenças e enfermidades.
Por isso, a religião é tão importante. Seu papel está relacionado com nossa natureza física, com o que comemos e bebemos e com a higiene. É impressionante, mas tudo o que acontece com o nosso corpo vai influenciar, de alguma forma, na nossa comunhão com Deus.
Quando pensamos assim, começamos a entender porque o livro de Levítico se preocupa com assuntos nutricionais. Muitas pessoas dos tempos antigos cometiam o erro de pensar que gordura animal era boa para ser comida em grande quantidade. Elas supunham que isso deixaria a pessoa forte. Como diziam eles, era uma comida que tinha “sustância”. Relativamente em tempos recentes, a medicina passou a enxergar cientificamente que esse conceito não estava certo. Mas lá no deserto, o Israel antigo já sabia que para preservar a saúde, é bom evitar comer o excesso da gordura da carne.
Será que a medicina um dia avançará, a ponto de chegar à altura da leitura de hoje? Fique com a Bíblia e você sempre estará um passo a frente do seu próprio tempo. Fazendo assim, somos felizes.
Valdeci Júnior
Fátima Silva