-
-
Ett Svenskt Bibeln (1917) -
-
1
|1 Tessalonicenses 2:1|
I veten ju själva, käre bröder, att det icke var utan kraft vi begynte vårt arbete hos eder.
-
2
|1 Tessalonicenses 2:2|
Nej, fastän vi, såsom i veten, i Filippi förut hade fått utstå lidande och misshandling, hade vi dock frimodighet i vår Gud till att förkunna för eder Guds evangelium, under mycken kamp.
-
3
|1 Tessalonicenses 2:3|
Ty vad vi tala till tröst och förmaning, det har icke sin grund i villfarelse eller i orent uppsåt, ej heller sker det med svek;
-
4
|1 Tessalonicenses 2:4|
utan därför att vi av Gud hava prövats värdiga att få evangelium oss betrott, tala vi i enlighet därmed, icke för att vara människor till behag, utan för att vara Gud till behag, honom som prövar våra hjärtan.
-
5
|1 Tessalonicenses 2:5|
Aldrig någonsin hava vi uppträtt med smickrets ord, det veten I, ej heller så, att vi skulle få en förevändning att bereda oss vinning -- Gud är vårt vittne.
-
6
|1 Tessalonicenses 2:6|
Ej heller hava vi sökt pris av människor, vare sig av eder eller av andra,
-
7
|1 Tessalonicenses 2:7|
fastän vi såsom Kristi apostlar väl hade kunnat uppträda med myndighet. Tvärtom hava vi visat oss milda bland eder, såsom när en moder omhuldar sina späda barn.
-
8
|1 Tessalonicenses 2:8|
I sådan ömhet om eder ville vi gärna icke allenast göra också eder delaktiga av Guds evangelium, utan till och med offra våra liv för eder, ty I haden blivit oss kära.
-
9
|1 Tessalonicenses 2:9|
I kommen ju ihåg, käre bröder, vårt arbete och vår möda, huru vi, under det att vi predikade för eder Guds evangelium, strävade natt och dag, för att icke bliva någon av eder till tunga.
-
10
|1 Tessalonicenses 2:10|
I själva ären våra vittnen, och Gud är vårt vittne, I veten, och han vet huru heligt och rättfärdigt och ostraffligt vi förhöllo oss mot eder, I som tron.
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Samuel 1-3
23 de março LAB 448
DEDICAÇÃO VITAL
1Samuel 01-03
Hoje estamos começando a leitura de um livro que é muito gostoso de ler. Trata-se de Samuel. Digo apenas Samuel e não 1Samuel porque você pode juntar os dois livros e considerá-los como um só.
Quero fazer um apelo a você: se faz tempo que não lê sua Bíblia e tem negligenciado esse hábito, pode se recolocar nas mãos de Deus. Antes que Samuel “virasse gente”, sua mãe o dedicou ao Senhor, e ele foi uma bênção. Podemos observar através desse longo livro da Bíblia, que leva seu nome.
Que tal também dedicar sua vida a Deus? Peça o poder do Espírito Santo, para que você seja uma bênção. Que tal ser específico no pedido, rogando a Deus que lhe ajude a conseguir ler a Bíblia diariamente? Deus está interessado em lhe atender.
Quanto à dedicação que a mãe de Samuel fez, veja o que encontrei no livro “Mensagens Escolhidas” (Vol. 1, pág. 319): “Ana dedicou Samuel ao Senhor, e Deus revelou-Se-lhe na infância e juventude. Devemos trabalhar muito mais por nossas crianças e pelos jovens, pois Deus os aceitará para fazerem grandes coisas em Seu nome, no sentido de ensinarem a verdade aos de terras estrangeiras, aos que se acham nas trevas do erro e da superstição. Se fordes condescendentes com vossos filhos satisfazendo os seus desejos egoístas; se neles animardes o amor do vestuário, e desenvolverdes a vaidade e o orgulho, fareis uma obra que decepcionará a Jesus, que por sua redenção pagou preço infinito. Deseja Ele que os filhos O sirvam com afeição indivisa.”
Você percebe a importância da grande responsabilidade de educar uma criança? Se a dedicarmos a Deus, ensinando-a nos caminhos dEle, ela se torna uma bênção. O contrário, infelizmente, pode ser verdade. Se deixamos de educar a criança na presença de Deus, não temos noção do que pode acontecer de ruim.
Todos nós - homens, mulheres e crianças - precisamos, mais que nunca, nos colocar na presença de Deus, sermos pessoas dedicadas e Ele e dedicarmos nossos queridos também. Melhor dizendo, devemos ser um povo separado, diferente, selecionado para Ele.
O que acha disso? Quer ser dedicado a Deus? Se sim, posso orar você, agora? Então, leia em espírito de oração:
Querido Deus, de forma muito humilde, reconhecendo que nem mereço o que vou lhe pedir, mas confiado no Teu poder, suplico que o Senhor aceite a vida desta pessoa que está lendo esta oração. “Juntos”, em oração, meu Deus, nós queremos dedicar nossa vida a Ti. Fazemos essa entrega, em nome de Jesus. Amém!
Pronto! Sua vida está nas mãos de Deus. Portanto, viva este dia feliz e em paz!
Valdeci Júnior
Fátima Silva