-
-
Ett Svenskt Bibeln (1917) -
-
11
|1 Tessalonicenses 2:11|
Likaledes veten I huru vi förmanade och uppmuntrade var och en av eder, såsom en fader sina barn,
-
12
|1 Tessalonicenses 2:12|
och huru vi uppfordrade eder att föra en vandel som vore värdig Gud, honom som kallar eder till sitt rike och sin härlighet.
-
13
|1 Tessalonicenses 2:13|
Därför tacka vi ock oavlåtligen Gud för att I, när I undfingen det Guds ord som vi predikade, icke mottogen det såsom människoord, utan såsom Guds ord, vilket det förvisso är, ett ord som ock är verksamt i eder som tron.
-
14
|1 Tessalonicenses 2:14|
I, käre bröder, haven ju blivit efterföljare till de Guds församlingar i Kristus Jesus som äro i Judeen. Ty I haven av edra egna landsmän fått lida detsamma som de hava lidit av judarna --
-
15
|1 Tessalonicenses 2:15|
av dem som dödade både Herren Jesus och profeterna och förjagade oss, och som äro misshagliga för Gud och fiender till alla människor,
-
16
|1 Tessalonicenses 2:16|
i det att de söka hindra oss att tala till hedningarna, så att dessa kunna bliva frälsta. Så uppfylla de alltjämt sina synders mått. Dock, vredesdomen har kommit över dem i all sin stränghet.
-
17
|1 Tessalonicenses 2:17|
Men då vi nu hava måst vara skilda från eder, käre bröder -- visserligen allenast för en kort tid och i utvärtes måtto, icke till hjärtat -- hava vi blivit så mycket mer angelägna att få se edra ansikten och känt stor åstundan därefter.
-
18
|1 Tessalonicenses 2:18|
Ty vi hava varit redo att komma till eder -- jag, Paulus, för min del både en och två gånger -- men Satan har hindrat oss.
-
19
|1 Tessalonicenses 2:19|
Ty vem är vårt hopp och vår glädje och vår berömmelses krona inför vår Herre Jesus vid hans tillkommelse, vem, om icke just I?
-
20
|1 Tessalonicenses 2:20|
Ja, I ären vår ära och vår glädje.
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 26-28
18 de maio LAB 504
SITUAÇÃO DIFÍCIL
2Crônicas 26-28
Amazias, Uzias e Jotão. Você lembra-se desses nomes? Leu sobre eles na leitura bíblica de ontem? Ou não fez sua leitura?
Bem, de qualquer forma, recapitulando o relato bíblico anterior, que abordou sobre Judá, estudamos a morte de Joás, o menino-rei que apostatou anos mais tarde. Após ser ferido pelos invasores sírios, foi morto por seus próprios servos no leito onde estava ferido. Daí, em seguida, veio Amazias, que fez o que era correto diante do Senhor, “mas não de todo o coração”, segundo o que diz a Bíblia. Depois de massacrar milhares de pagãos, Amazias, ironicamente, adorou justamente os deuses dos pagãos que ele mesmo tinha eliminado.
Após sua morte, no ano 790 a.C., veio o rei Uzias, que governou por 52 prósperos anos em Jerusalém. Mas o problema foi que Uzias, exaltado pelo orgulho, entrou no templo e fez algo que não poderia ter feito: queimou incenso. Como ele sabia que não podia fazer aquilo e pecou consciente e deliberadamente, essa ação lhe trouxe o juízo instantâneo de Deus na forma de lepra.
A partir deste ponto, já entramos na leitura de hoje. Jotão foi o próximo rei. A Palavra de Deus mostra que ele se tornou cada vez mais poderoso, pois andava firmemente segundo a vontade do Senhor, o seu Deus. Que coisa boa, não é mesmo?
E o último rei da nossa história é Acaz. Depois que o rei Jotão morreu, seu filho Acaz governou sobre Judá. Em 2Crônicas 28, vemos que ele foi muito desleal a Deus. Depois dele, veio Ezequias. É sobre os reinados desses dois últimos reis que quero comentar com você hoje e amanhã.
Acaz foi um apóstata que promoveu a apostasia pública. A realidade foi que depois de uma sucessão de reis que, no geral, poderiam ter sido piores, Judá agora sofre muito mais, debaixo de um governo que durou 16 anos do rei Acaz e que, segundo o livro “Profetas e Reis”, pág. 22, esse rei levou a nação a condições mais aterradoras que as que até então tinham tido lugar no reino de Judá. Se você quiser ver isso, é só comparar a leitura de hoje com 2Reis 16 e Isaías 7.
Diante disso, reflito. Acaz fez muito mais do que fechar o templo de Deus. Na verdade, ele importou altares pagãos. E será que santuários pagãos têm invadido silenciosamente a nossa vida pessoal? Antes de sair para fazer sua próxima atividade, reflita por onde e como você deve começar a limpeza espiritual na sua vida. Livre-se de tudo aquilo que afasta você do grande e imensurável amor de Deus! Coloque-se em Seus braços de amor!
Valdeci Júnior
Fátima Silva