• Rute

    x
    • Livros
    • Avançado
    • Leitura para Hoje
    • Ett Svenskt Bibeln (1917)
    • Estude a Bíblia
    • Antigo Testamento

      • Gênesis
      • Êxodo
      • Levítico
      • Números
      • Deuteronômio
      • Josué
      • Juízes
      • Rute
      • 1 Samuel
      • 2 Samuel
      • 1 Reis
      • 2 Reis
      • 1 Crônicas
      • 2 Crônicas
      • Esdras
      • Neemias
      • Ester
      • Jó
      • Salmos
      • Provérbios
      • Eclesiastes
      • Cantares
      • Isaías
      • Jeremias
      • Lamentações
      • Ezequiel
      • Daniel
      • Oséias
      • Joel
      • Amós
      • Obadias
      • Jonas
      • Miquéias
      • Naum
      • Habacuque
      • Sofonias
      • Ageu
      • Zacarías
      • Malaquias
    • Novo Testamento

      • Mateus
      • Marcos
      • Lucas
      • João
      • Atos
      • Romanos
      • 1 Coríntios
      • 2 Coríntios
      • Gálatas
      • Efésios
      • Filipenses
      • Colossenses
      • 1 Tessalonicenses
      • 2 Tessalonicenses
      • 1 Timóteo
      • 2 Timóteo
      • Tito
      • Filemom
      • Hebreus
      • Tiago
      • 1 Pedro
      • 2 Pedro
      • 1 João
      • 2 João
      • 3 João
      • Judas
      • Apocalipse
    • Fechar
      • Rute


        Leia por capítulos
        Comentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
        X  

      Clique para ler Jeremias 42-44



      23 de agosto LAB 601

      PERICULOSIDADE
      Jeremias 42-44

      O Jeremias foi parar no Egito. Ele não queria ir para lá, de jeito nenhum. Ele falara para o povo que eles não deveriam ir. E ele só foi para lá, por ter sido forçado pelas circunstâncias da teimosia do povo. Mas, fazer o quê!
      Você já passou por isso? Por uma circunstância desagradável, pela qual você não gostaria de ter passado. A princípio você evita, mas depois, a situação foge do seu controle, e, por causa dos outros, você também acaba se lascando. Nestas horas, é difícil ficar de boca fechada.
      Foi o que aconteceu com o Jeremias que foi parar em Dafne, na fronteira nordeste do Egito. Dafne não seria o ponto final da migração dos judeus que acompanhavam Joanã naquela fuga. Dali eles se espalhariam. Mas, o fato é que, durante a pausa em Dafne, Jeremias recebeu uma mensagem do Senhor. E deveria apresentá-la em forma dramatizada, como as do cinto de linho e do vaso quebrado, que já apresentara anteriormente.
      A obstinação do povo era tanta que nada mais, nem a mensagem, as palavras ou as encenações de Jeremias, tinha efeito. Quão fácil era-lhes torcer os fatos e interpretá-los segundo seus preconceitos e preferência. Qual fácil é também que isso aconteça conosco hoje. É um perigo. Quando o povo de Deus chega a esse ponto, o que mais um profeta de Deus pode fazer?
      Diante da inutilidade dos argumentos, Jeremias apela para o futuro: a história diria quem tinha razão. Que levassem sua maldade às últimas conseqüências. Veriam com seus próprios olhos, e em sua própria carne, a palavra de quem subsistiria, a sua, ou a do Senhor. Deus então declara que Seu nome não mais seria pronunciado em vão por um só judeu vivendo no Egito. Seriam todos consumidos pela espada e pela fome. Os que sobreviveriam e teriam ocasião de voltar à sua terra constituiriam um número diminuto.
      Um sinal finalmente lhes é dado como prova de que a palavra do Senhor é que prevaleceria. Tinham se refugiado à sombra de Faraó-Hofra (Apries - 589 a 570 d.C). Pois bem, Hofra seria entregue na mão de seus inimigos, que o fariam perecer. E realmente, ele perdeu sua vida numa rebelião, sendo sucedido por Amasis.
      Os teimosos judeus ficaram perdidos. O maior problema daquele povo foi confundir permissão divina com vontade divina. Uma coisa é o que Deus quer, outra coisa é o que Deus, até certo ponto, tolera. E cair na zona da tolerância é um perigo. Porque tudo fica passível de ser confundido, e, na penumbra cinzenta, vem o pior: o sincretismo.
      O melhor é procurar fazer a vontade de Deus.


      Valdeci Júnior
      Fátima Silva



        1
         
        2
         
        3
         
        4
         
      •   Ett Svenskt Bibeln (1917)

      • Capítulo 1
      • 1     |Rute 1:1| PÃ¥ den tid dÃ¥ domarna regerade uppstod hungersnöd i landet. DÃ¥ drog en man frÃ¥n Bet-Lehem i Juda Ã¥stad med sin hustru och sina bÃ¥da söner för att bosätta sig i Moabs land under nÃ¥gon tid.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 2     |Rute 1:2| Mannen hette Elimelek, hans hustru Noomi, och hans bÃ¥da söner Mahelon och Kiljon; och de voro efratiter, frÃ¥n Bet-Lehem i Juda. SÃ¥ kommo de nu till Moabs land och vistades där.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 3     |Rute 1:3| Och Elimelek, Noomis man, dog; men hon levde kvar med sina bÃ¥da söner.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 4     |Rute 1:4| Dessa skaffade sig moabitiska hustrur; den ena hette Orpa och den andra Rut.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 5     |Rute 1:5| Och sedan de hade bott där vid pass tio Ã¥r, dogo ocksÃ¥ de bÃ¥da, Mahelon och Kiljon; men kvinnan levde kvar efter sina bÃ¥da söner och sin man.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 6     |Rute 1:6| DÃ¥ stod hon upp med sina sonhustrur för att vända tillbaka frÃ¥n Moabs land; ty hon hade hört i Moabs land att HERREN hade sett till sitt folk och givit det bröd.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 7     |Rute 1:7| SÃ¥ begav hon sig, jämte sina bÃ¥da sonhustrur, frÃ¥n det ställe där hon hade vistats. Men när de nu gingo sin väg fram, för att komma tillbaka till Juda land,
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 8     |Rute 1:8| sade Noomi till sina bÃ¥da sonhustrur: »Vänden om och gÃ¥ hem igen, var och en till sin moder.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 9     |Rute 1:9| HERREN bevise godhet mot eder, sÃ¥som I haven gjort mot de bÃ¥da döda och mot mig. HERREN give eder att I mÃ¥n finna ro, var i sin mans hus.» Därefter kysste hon dem. Men de brusto ut i grÃ¥t
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 10     |Rute 1:10| och sade till henne: »Nej, vi vilja följa med dig tillbaka till ditt folk.»
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • ‹
      • 1
      • 2
      • 3
      • 4
      • 5
      • 6
      • 7
      • 8
      • 9
      • ›
      • Fechar
      • Sugestões

      © 2008-2026 Portal Bíblia

      Av. Gen. Euryale de Jesus Zerbine 5876 - Jardim São Gabriel - Jacareí-SP - CEP: 12340-010    Tel: (12) 2127-3000

      Fale Conosco :: Como chegar :: Localização (mapa) :: Copyright de Versões Bíblicas Utilizadas