-
-
Tagalog - Ang Dating Biblia (1905) -
-
1
|Esdras 9:1|
Nang magawa nga ang mga bagay na ito, ang mga prinsipe ay nagsilapit sa akin, na nangagsasabi: Ang bayan ng Israel, at ang mga saserdote, at ang mga Levita, ay hindi nagsihiwalay sa mga bayan ng mga lupain, na nagsisigawa ng ayon sa kanilang mga karumaldumal, sa makatuwid baga'y ang mga Cananeo, ang mga Hetheo, ang mga Pherezeo, ang mga Jebuseo, ang mga Ammonita, ang mga Moabita, ang mga taga Egipto, at ang mga Amorrheo.
-
2
|Esdras 9:2|
Sapagka't kinuha nila ang kanilang mga anak na babae sa ganang kanilang sarili, at sa kanilang mga anak na lalake, na anopa't ang banal na binhi ay nahalo nga sa bayan ng mga lupain: oo, ang kamay ng mga prinsipe at ng mga pinuno ay naging puno sa pagsalangsang na ito.
-
3
|Esdras 9:3|
At nang mabalitaan ko ang bagay na ito, aking hinapak ang aking suot at ang aking balabal, at binaltak ko ang buhok ng aking ulo at ng aking baba, at ako'y naupong natitigilan.
-
4
|Esdras 9:4|
Nang magkagayo'y nagpipisan sa akin ang lahat na nanginginig sa mga salita ng Dios ng Israel, dahil sa pagsalangsang nila na sa pagkabihag; at ako'y naupong natitigilan hanggang sa pagaalay sa hapon.
-
5
|Esdras 9:5|
At sa pagaalay sa kinahapunan ay bumangon ako sa aking pagpapakumbaba, na hapak ang aking suot at ang aking balabal; at ako'y lumuhod ng aking mga tuhod, at iniunat ko ang aking mga kamay sa Panginoon kong Dios;
-
6
|Esdras 9:6|
At aking sinabi, Oh aking Dios; ako'y napahiya at namula na itaas ang aking mukha sa iyo, na aking Dios: sapagka't ang aming mga kasamaan ay nagsilala sa aming ulo, at ang aming sala ay umabot hanggang sa langit.
-
7
|Esdras 9:7|
Mula ng mga kaarawan ng aming mga magulang ay naging totoong salarin kami hanggang sa araw na ito; at dahil sa aming mga kasamaan, kami, ang aming mga hari, at ang aming mga saserdote ay nangabigay sa kamay ng mga hari ng mga lupain, sa tabak, sa pagkabihag, sa pagkasamsam, at sa kahihiyan ng mukha, gaya sa araw na ito.
-
8
|Esdras 9:8|
At ngayon sa sandaling panahon ay napakita ang biyaya na mula sa Panginoon naming Dios, upang iwan sa amin ang isang nalabi na nakatanan at upang bigyan kami ng isang pako sa kaniyang dakong banal, upang palinawin ng aming Dios ang aming mga mata, at bigyan kami ng kaunting kabuhayan sa aming pagkaalipin.
-
9
|Esdras 9:9|
Sapagka't kami ay mga alipin; gayon ma'y hindi kami pinabayaan ng aming Dios sa aming pagkaalipin, kundi naggawad ng kaawaan sa amin sa paningin ng mga hari sa Persia, upang bigyan kami ng kabuhayan, upang itayo ang bahay ng aming Dios, at upang husayin ang sira niyaon, at upang bigyan kami ng kuta sa Juda at sa Jerusalem.
-
10
|Esdras 9:10|
At ngayon, Oh aming Dios, ano ang aming sasabihin pagkatapos nito? sapagka't aming pinabayaan ang iyong mga utos.
-
-
Sugestões
Clique para ler Juízes 11-12
18 de março LAB 443
DÊ ATENÇÃO!
Juízes 11-12
De toda a leitura bíblica de hoje, teve um verso que me chamou a atenção: “Entretanto, o rei de Amom não deu atenção à mensagem de Jefté” (Juízes 11:28). Você prestou bastante atenção nessas palavras? As palavras desse verso saltaram aos meus olhos porque eu já sabia que Jefté era um representante de Deus, um homem de Deus, que trabalhava para Deus. E a Bíblia faz questão de mencionar que o rei de Amon não deu atenção à mensagem dEle?
Ao continuar a leitura do texto, vemos o resultado. A leitura bíblica de hoje é muito fácil de entender. Ela nos mostra sobre como acontecem as vitórias e as derrotas no Senhor, sobre como é a luta do povo de Deus e, também, que mesmo entre os líderes, as pessoas públicas, existem as dificuldades. Os grandes também choram. Essa é a realidade.
Você chora? Qual é o seu tipo de choro? Existem choros bons e choros ruins, sabia? Por exemplo, os choros que foram levantados na casa do governador de Israel, Jefté, por causa da filha dele. Eram choros por causa de uma coisa nobre, que era a dedicação da filha dele ao serviço do Senhor. Choro de quem somente iria ficar com saudade, mas sabiam que estavam crescendo. Agora, eu fico imaginando como deve ter sido o choro dos amonitas que sobreviveram para chorar. Deve ter sido terrível. Naquela situação, teria sido melhor não ter sobrevivido para não ter que chorar.
Na realidade, o rei dos amonitas foi muito burro. Ele não deu atenção à mensagem de Deus. Como foi prepotente em querer saber mais que Deus! O Senhor, o Todo-poderoso, Criador do Céu e da Terra, que sabe de todas as coisas e quer dar o melhor para nós está dizendo: “Vá por aqui que é melhor. Não vá por ali porque é perigoso”..., e o camarada tem a audácia de fazer o contrário.
Sabe, quando Deus diz: “Evite a cachaça!” é porque Ele já olha lá na frente e vê as famílias divididas, os acidentes de trânsito, o desemprego, a pobreza. Quando Ele diz: “Estude”, é porque sabe que, no futuro, você precisará de um emprego. Quando diz para se manter puro sexualmente, é porque Ele sabe do estrago emocional ou da felicidade familiar que aguarda você. Quando Ele pede para não trairmos nosso cônjuge, é porque não quer nos ver infelizes. É só isso. Ele quer nosso bem. Porém, se não damos ouvidos a Ele, aí não temos como escapar das conseqüências. Veja o que aconteceu com o rei de Amom.
E você, quer dar atenção à mensagem de hoje? Leia a Bíblia!
Valdeci Júnior
Fátima Silva