-
-
Tagalog - Ang Dating Biblia (1905) -
-
1
|Esdras 9:1|
Nang magawa nga ang mga bagay na ito, ang mga prinsipe ay nagsilapit sa akin, na nangagsasabi: Ang bayan ng Israel, at ang mga saserdote, at ang mga Levita, ay hindi nagsihiwalay sa mga bayan ng mga lupain, na nagsisigawa ng ayon sa kanilang mga karumaldumal, sa makatuwid baga'y ang mga Cananeo, ang mga Hetheo, ang mga Pherezeo, ang mga Jebuseo, ang mga Ammonita, ang mga Moabita, ang mga taga Egipto, at ang mga Amorrheo.
-
2
|Esdras 9:2|
Sapagka't kinuha nila ang kanilang mga anak na babae sa ganang kanilang sarili, at sa kanilang mga anak na lalake, na anopa't ang banal na binhi ay nahalo nga sa bayan ng mga lupain: oo, ang kamay ng mga prinsipe at ng mga pinuno ay naging puno sa pagsalangsang na ito.
-
3
|Esdras 9:3|
At nang mabalitaan ko ang bagay na ito, aking hinapak ang aking suot at ang aking balabal, at binaltak ko ang buhok ng aking ulo at ng aking baba, at ako'y naupong natitigilan.
-
4
|Esdras 9:4|
Nang magkagayo'y nagpipisan sa akin ang lahat na nanginginig sa mga salita ng Dios ng Israel, dahil sa pagsalangsang nila na sa pagkabihag; at ako'y naupong natitigilan hanggang sa pagaalay sa hapon.
-
5
|Esdras 9:5|
At sa pagaalay sa kinahapunan ay bumangon ako sa aking pagpapakumbaba, na hapak ang aking suot at ang aking balabal; at ako'y lumuhod ng aking mga tuhod, at iniunat ko ang aking mga kamay sa Panginoon kong Dios;
-
6
|Esdras 9:6|
At aking sinabi, Oh aking Dios; ako'y napahiya at namula na itaas ang aking mukha sa iyo, na aking Dios: sapagka't ang aming mga kasamaan ay nagsilala sa aming ulo, at ang aming sala ay umabot hanggang sa langit.
-
7
|Esdras 9:7|
Mula ng mga kaarawan ng aming mga magulang ay naging totoong salarin kami hanggang sa araw na ito; at dahil sa aming mga kasamaan, kami, ang aming mga hari, at ang aming mga saserdote ay nangabigay sa kamay ng mga hari ng mga lupain, sa tabak, sa pagkabihag, sa pagkasamsam, at sa kahihiyan ng mukha, gaya sa araw na ito.
-
8
|Esdras 9:8|
At ngayon sa sandaling panahon ay napakita ang biyaya na mula sa Panginoon naming Dios, upang iwan sa amin ang isang nalabi na nakatanan at upang bigyan kami ng isang pako sa kaniyang dakong banal, upang palinawin ng aming Dios ang aming mga mata, at bigyan kami ng kaunting kabuhayan sa aming pagkaalipin.
-
9
|Esdras 9:9|
Sapagka't kami ay mga alipin; gayon ma'y hindi kami pinabayaan ng aming Dios sa aming pagkaalipin, kundi naggawad ng kaawaan sa amin sa paningin ng mga hari sa Persia, upang bigyan kami ng kabuhayan, upang itayo ang bahay ng aming Dios, at upang husayin ang sira niyaon, at upang bigyan kami ng kuta sa Juda at sa Jerusalem.
-
10
|Esdras 9:10|
At ngayon, Oh aming Dios, ano ang aming sasabihin pagkatapos nito? sapagka't aming pinabayaan ang iyong mga utos.
-
-
Sugestões
Clique para ler 2 Crônicas 26-28
18 de maio LAB 504
SITUAÇÃO DIFÍCIL
2Crônicas 26-28
Amazias, Uzias e Jotão. Você lembra-se desses nomes? Leu sobre eles na leitura bíblica de ontem? Ou não fez sua leitura?
Bem, de qualquer forma, recapitulando o relato bíblico anterior, que abordou sobre Judá, estudamos a morte de Joás, o menino-rei que apostatou anos mais tarde. Após ser ferido pelos invasores sírios, foi morto por seus próprios servos no leito onde estava ferido. Daí, em seguida, veio Amazias, que fez o que era correto diante do Senhor, “mas não de todo o coração”, segundo o que diz a Bíblia. Depois de massacrar milhares de pagãos, Amazias, ironicamente, adorou justamente os deuses dos pagãos que ele mesmo tinha eliminado.
Após sua morte, no ano 790 a.C., veio o rei Uzias, que governou por 52 prósperos anos em Jerusalém. Mas o problema foi que Uzias, exaltado pelo orgulho, entrou no templo e fez algo que não poderia ter feito: queimou incenso. Como ele sabia que não podia fazer aquilo e pecou consciente e deliberadamente, essa ação lhe trouxe o juízo instantâneo de Deus na forma de lepra.
A partir deste ponto, já entramos na leitura de hoje. Jotão foi o próximo rei. A Palavra de Deus mostra que ele se tornou cada vez mais poderoso, pois andava firmemente segundo a vontade do Senhor, o seu Deus. Que coisa boa, não é mesmo?
E o último rei da nossa história é Acaz. Depois que o rei Jotão morreu, seu filho Acaz governou sobre Judá. Em 2Crônicas 28, vemos que ele foi muito desleal a Deus. Depois dele, veio Ezequias. É sobre os reinados desses dois últimos reis que quero comentar com você hoje e amanhã.
Acaz foi um apóstata que promoveu a apostasia pública. A realidade foi que depois de uma sucessão de reis que, no geral, poderiam ter sido piores, Judá agora sofre muito mais, debaixo de um governo que durou 16 anos do rei Acaz e que, segundo o livro “Profetas e Reis”, pág. 22, esse rei levou a nação a condições mais aterradoras que as que até então tinham tido lugar no reino de Judá. Se você quiser ver isso, é só comparar a leitura de hoje com 2Reis 16 e Isaías 7.
Diante disso, reflito. Acaz fez muito mais do que fechar o templo de Deus. Na verdade, ele importou altares pagãos. E será que santuários pagãos têm invadido silenciosamente a nossa vida pessoal? Antes de sair para fazer sua próxima atividade, reflita por onde e como você deve começar a limpeza espiritual na sua vida. Livre-se de tudo aquilo que afasta você do grande e imensurável amor de Deus! Coloque-se em Seus braços de amor!
Valdeci Júnior
Fátima Silva