-
-
Tagalog - Ang Dating Biblia (1905) -
-
1
|Lamentações 1:1|
Ano't nakaupong magisa ang bayan na puno ng mga tao! Siya'y naging parang isang bao, na naging dakila sa gitna ng mga bansa! Siya na naging prinsesa sa gitna ng mga lalawigan, ay naging mamumuwis!
-
2
|Lamentações 1:2|
Siya'y umiiyak na lubha sa gabi, at ang mga luha niya ay dumadaloy sa kaniyang mga pisngi; sa lahat ng mangingibig sa kaniya ay walang umaliw sa kaniya: ginawan siya ng kataksilan ng lahat ng kaniyang mga kaibigan; sila'y naging kaniyang mga kaaway.
-
3
|Lamentações 1:3|
Ang Juda ay pumasok sa pagkabihag dahil sa pagdadalamhati, at sa kabigatan ng paglilingkod; siya'y tumatahan sa gitna ng mga bansa, siya'y walang masumpungang kapahingahan; inabot siya ng lahat na manghahabol sa kaniya sa mga gipit.
-
4
|Lamentações 1:4|
Ang mga daan ng Sion ay nangagluluksa, sapagka't walang pumaparoon sa takdang kapulungan; lahat niyang pintuang-bayan ay giba, ang mga saserdote niya'y nangagbubuntong-hininga: ang mga dalaga niya ay nangagdadalamhati, at siya'y nasa kahapisan.
-
5
|Lamentações 1:5|
Ang kaniyang mga kalaban ay naging pangulo, ang kaniyang mga kaaway ay nagsiginhawa; sapagka't pinagdalamhati siya ng Panginoon dahil sa karamihan ng kaniyang mga pagsalangsang: ang kaniyang mga batang anak ay pumasok sa pagkabihag sa harap ng kalaban.
-
6
|Lamentações 1:6|
At nawala ang buong kamahalan ng anak na babae ng Sion: ang kaniyang mga prinsipe ay naging parang mga usa na hindi makasumpong ng pastulan, at nagsiyaong walang lakas sa harap ng manghahabol.
-
7
|Lamentações 1:7|
Naaalaala ng Jerusalem sa kaarawan ng kaniyang pagdadalamhati at ng kaniyang mga karalitaan ang lahat niyang naging maligayang bagay ng mga kaarawan nang una: nang mahulog ang kaniyang bayan sa kamay ng kalaban, at walang sumaklolo sa kaniya, nakita siya ng mga kalaban, tinuya nila ang kaniyang mga pagkasira.
-
8
|Lamentações 1:8|
Ang Jerusalem ay lubhang nagkasala; kaya't siya'y naging parang maruming bagay; lahat ng nangagparangal sa kaniya ay humahamak sa kaniya, sapagka't kanilang nakita ang kaniyang kahubaran: Oo, siya'y nagbubuntong-hininga, at tumatalikod.
-
9
|Lamentações 1:9|
Ang kaniyang karumihan ay nasa kaniyang mga laylayan; hindi niya naalaala ang kaniyang huling wakas; kaya't siya'y nababa ng katakataka; siya'y walang mangaaliw; masdan mo, Oh Panginoon, ang aking pagdadalamhati; sapagka't ang kaaway ay nagmalaki.
-
10
|Lamentações 1:10|
Iginawad ng kalaban ang kaniyang kamay sa lahat niyang maligayang bagay; sapagka't nakita niya na ang mga bansa ay pumasok sa kaniyang santuario, yaong mga inutusan mo na huwag magsipasok sa iyong kapisanan.
-
-
Sugestões
Clique para ler Josué 1-4
08 de março LAB 433
JOSUÉ?
Josué 01-04
No comentário de hoje, quero apresentar a você um grande homem. Seu nome é Josué. Ele foi o sucessor de Moisés e tem seu próprio livro na Bíblia que leva o seu nome. Esse é um dos grandes livros da Bíblia! Não em tamanho, mas na grandeza que a mensagem dele apresenta. Na verdade, Josué também foi um gigante. Não no tamanho físico, mas gigante no sentido da força, coragem, virtudes corretas e como instrumento poderoso nas mãos de Deus.
Estou fazendo essa apresentação porque começamos hoje a leitura do livro de Josué em nosso plano anual de ler a Bíblia. Como iremos ler esse livro, compensa saber alguns detalhes básicos, como exemplo, sobre quem teria escrito esse livro. Reposta fácil?
É. Provavelmente o autor tenha sido o próprio Josué. O tema principal do seu livro é falar da conquista e da divisão da terra de Canaã. Pelo fato de o livro falar bastante sobre conquistas, há muitos teólogos que dizem que o pensamento-chave desse livro está em Josué 1:8-9: versos que transmitem a ideia de como obter êxito nas lutas da vida.
Mas se fizermos um resumo, talvez em forma de esboço, do livro de Josué, fazendo uma análise histórica, podemos dividir o livro em sete partes:
1ª parte – capítulos 1-5: fala da invasão da terra;
2ª parte – capítulo 6: aborda sobre a queda de Jericó;
3ª parte - capítulos 7-8: descrevem tanto a batalha em Ai quanto o que aconteceu com o povo de Israel na região dos montes Ebal e Gerizim;
4ª parte – capítulo 10: descreve a conquista do sul;
5ª parte - capítulos 11-12: continua falando de conquista, mas dessa vez é a conquista do norte. Também fala da lista dos reis mortos;
6ª parte - capítulos 13-22: conta sobre a divisão da terra, a designação das cidades de refúgio;
7ª parte - capítulos 23-24: contém as palavras de despedida de Josué e a descrição do que aconteceu por ocasião da sua morte.
Mas a lição principal é o ensino de que a certeza do cumprimento dos propósitos divinos realmente existe. Podemos ter a segurança de que Deus está no controle.
Se observarmos atentamente, veremos que existem muitos “tipos” estabelecidos no livro de Josué. Por exemplo: existe uma concepção comum de que a travessia do Jordão representaria a morte e, Canaã, o Céu. Como sabermos a veracidade de interpretações assim? Tais tipologias merecem nossa atenção quanto ao seu cumprimento ou não.
Deus cumpriu Sua vontade na vida de Josué por escrever essa história tão linda. Ele pode cumprir Sua vontade na sua vida também. Abra o seu coração e aceite os desígnios de Deus!
Valdeci Júnior
Fátima Silva