-
-
Tagalog - Ang Dating Biblia (1905) -
-
1
|Lamentações 1:1|
Ano't nakaupong magisa ang bayan na puno ng mga tao! Siya'y naging parang isang bao, na naging dakila sa gitna ng mga bansa! Siya na naging prinsesa sa gitna ng mga lalawigan, ay naging mamumuwis!
-
2
|Lamentações 1:2|
Siya'y umiiyak na lubha sa gabi, at ang mga luha niya ay dumadaloy sa kaniyang mga pisngi; sa lahat ng mangingibig sa kaniya ay walang umaliw sa kaniya: ginawan siya ng kataksilan ng lahat ng kaniyang mga kaibigan; sila'y naging kaniyang mga kaaway.
-
3
|Lamentações 1:3|
Ang Juda ay pumasok sa pagkabihag dahil sa pagdadalamhati, at sa kabigatan ng paglilingkod; siya'y tumatahan sa gitna ng mga bansa, siya'y walang masumpungang kapahingahan; inabot siya ng lahat na manghahabol sa kaniya sa mga gipit.
-
4
|Lamentações 1:4|
Ang mga daan ng Sion ay nangagluluksa, sapagka't walang pumaparoon sa takdang kapulungan; lahat niyang pintuang-bayan ay giba, ang mga saserdote niya'y nangagbubuntong-hininga: ang mga dalaga niya ay nangagdadalamhati, at siya'y nasa kahapisan.
-
5
|Lamentações 1:5|
Ang kaniyang mga kalaban ay naging pangulo, ang kaniyang mga kaaway ay nagsiginhawa; sapagka't pinagdalamhati siya ng Panginoon dahil sa karamihan ng kaniyang mga pagsalangsang: ang kaniyang mga batang anak ay pumasok sa pagkabihag sa harap ng kalaban.
-
6
|Lamentações 1:6|
At nawala ang buong kamahalan ng anak na babae ng Sion: ang kaniyang mga prinsipe ay naging parang mga usa na hindi makasumpong ng pastulan, at nagsiyaong walang lakas sa harap ng manghahabol.
-
7
|Lamentações 1:7|
Naaalaala ng Jerusalem sa kaarawan ng kaniyang pagdadalamhati at ng kaniyang mga karalitaan ang lahat niyang naging maligayang bagay ng mga kaarawan nang una: nang mahulog ang kaniyang bayan sa kamay ng kalaban, at walang sumaklolo sa kaniya, nakita siya ng mga kalaban, tinuya nila ang kaniyang mga pagkasira.
-
8
|Lamentações 1:8|
Ang Jerusalem ay lubhang nagkasala; kaya't siya'y naging parang maruming bagay; lahat ng nangagparangal sa kaniya ay humahamak sa kaniya, sapagka't kanilang nakita ang kaniyang kahubaran: Oo, siya'y nagbubuntong-hininga, at tumatalikod.
-
9
|Lamentações 1:9|
Ang kaniyang karumihan ay nasa kaniyang mga laylayan; hindi niya naalaala ang kaniyang huling wakas; kaya't siya'y nababa ng katakataka; siya'y walang mangaaliw; masdan mo, Oh Panginoon, ang aking pagdadalamhati; sapagka't ang kaaway ay nagmalaki.
-
10
|Lamentações 1:10|
Iginawad ng kalaban ang kaniyang kamay sa lahat niyang maligayang bagay; sapagka't nakita niya na ang mga bansa ay pumasok sa kaniyang santuario, yaong mga inutusan mo na huwag magsipasok sa iyong kapisanan.
-
-
Sugestões
Clique para ler 2 Crônicas 1-4
10 de maio LAB 496
ESCULTURA: PODE OU NÃO PODE?
2Crônicas 01-04
Hoje estou a todo vapor, com todo o ânimo, porque estamos começando a ler mais um livro da BÃblia. Na realidade, é uma continuação do livro de Crônicas. Ontem, quando terminamos de estudar o primeiro desses livros, eu estava falando sobre Salomão, e hoje também continua.
Na nossa leitura bÃblica, vemos que quando Salomão está construindo o templo, ele manda fazer dois querubins esculpidos para colocar dentro do templo. Daà alguém pode pensar que ele estava desobedecendo a Deus, mas não estava. Em Êxodo 27, o próprio Deus tinha mandado esculpir querubins para colocar dentro do santuário.
Então, surge outra pergunta: como Deus manda esculpir esses dois anjos se, nos Dez Mandamentos, Ele já tinha falado para não fazer imagem de escultura? Será que isso é uma contradição bÃblica? Para entendermos esse detalhe, precisamos entender o sentido do texto do mandamento.
Se observarmos bem os quatro primeiro mandamentos, eles estão relacionados à adoração, o culto que o ser humano presta. Todo ser humano adora alguma coisa. E aà que está o perigo. O único motivo de adoração correto é Deus e é para isso que ele chama a atenção no segundo mandamento, também. Quando diz para não fazer imagens de escultura, precisamos entender o porquê do pedido. Quando Deus diz para que não nos curvemos diante das imagens e não adoremos uma escultura, ou qualquer coisa que não seja o Senhor Deus, o ponto-chave é a adoração.
Se observarmos bem, podemos notar que, no santuário e no templo, ninguém se ajoelhava diante de um querubim esculpido para beijar, orar ou implorar alguma coisa. Ninguém usava alguma escultura para adorar ou fazer petições a ela e não a Deus. Esses querubins esculpidos eram apenas ilustrações e obras de arte. Não eram objetos para ser adorados como o mandamento condenaria.
Na realidade, Deus nunca condenou a habilidade artÃstica de pintar, bordar e até esculpir. O que Deus condena não é um desenho, um entalhe ou pintura. Ele condena quando colocamos alguma coisa no lugar de Deus em nossa vida. O Senhor ama o belo. Ele quer que Seus filhos olhem ao redor e em tudo lembrem-se dEle. O que Ele não pode tolerar é Seu povo aceitar alguém ou algo que não seja Jesus como Seu Salvador pessoal. Isso seria o que caracterizaria uma idolatria. E era essa a preocupação de Deus nos quatro primeiro mandamentos da lei.
E aqui cabe uma grande lição para nós: existe alguma coisa ocupando espaço entre você e Deus? Cuidado para que não haja, no seu coração, algo mais importante que Ele.
Coloque-O em primeiro lugar na sua vida sempre!
Valdeci Júnior
Fátima Silva