-
-
Tagalog - Ang Dating Biblia (1905) -
-
11
|Lamentações 4:11|
Ginanap ng Panginoon ang kaniyang kapusukan, kaniyang ibinugso ang kaniyang mabangis na galit; at siya'y nagpaalab ng apoy sa Sion, na pumugnaw ng mga patibayan niyaon.
-
12
|Lamentações 4:12|
Ang mga hari sa lupa ay hindi nanganiwala, o ang lahat mang nananahan sa sanglibutan, na ang kaaway at kalaban ay papasok sa mga pintuang-bayan ng Jerusalem.
-
13
|Lamentações 4:13|
Dahil nga sa mga kasalanan ng kaniyang mga propeta, at sa mga kasamaan ng kaniyang mga saserdote, na nagbubo ng dugo ng mga ganap sa gitna niya.
-
14
|Lamentações 4:14|
Sila'y nagsisikapa sa mga lansangan na parang mga bulag, sila'y nangadudumhan ng dugo, na anopa't hindi mahipo ng mga tao ang kanilang mga suot.
-
15
|Lamentações 4:15|
Magsihiwalay kayo, sila'y nagsisihiyaw sa kanila, Marurumi! magsihiwalay kayo, magsihiwalay kayo, huwag ninyong hipuin: nang sila'y magsitakas at magsilaboy ay sinabi ng mga tao sa gitna ng mga bansa, Hindi na sila nangingibang bayan pa rito.
-
16
|Lamentações 4:16|
Pinangalat sila ng galit ng Panginoon; sila'y hindi na niya lilingapin pa. Hindi nila iginagalang ang mga pagkatao ng mga saserdote, hindi nila pinakukundanganan ang mga matanda.
-
17
|Lamentações 4:17|
Ang aming mga mata ay nangangalumata dahil sa aming paghihintay ng walang kabuluhang tulong: sa aming paghihintay ay nangaghihintay kami sa isang bansa na hindi makapagligtas.
-
18
|Lamentações 4:18|
Kanilang inaabangan ang aming mga hakbang, upang huwag kaming makayaon sa aming mga lansangan: ang aming wakas ay malapit na, ang aming mga kaarawan ay nangaganap; sapagka't ang aming wakas ay dumating.
-
19
|Lamentações 4:19|
Ang mga manghahabol sa amin ay lalong maliliksi kay sa mga aguila sa himpapawid: kanilang hinabol kami sa mga bundok, kanilang binakayan kami sa ilang.
-
20
|Lamentações 4:20|
Ang hinga ng aming mga butas ng ilong, ang pinahiran ng Panginoon ay nahuli sa kanilang mga hukay; na siya naming pinagsasabihan, sa kaniyang mga lilim ay mabubuhay kami sa mga bansa.
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Reis 18-19
27 de abril LAB 483
VOCÊ QUER QUE DEUS LHE FORTALEÇA?
2Reis 18-19
Olá, você que me acompanha nos comentários do “Por Dentro da Bíblia”! Como estão as coisas? Sua leitura bíblica está em dia ou atrasada? Se estiver atrasada e você tiver parado de ler, quero convidar-lhe a passar uma borracha no passado e recomeçar a partir da leitura de hoje. Daqui para frente, procure se manter atualizado. Que tal?
Aconteceu algo parecido no reino de Judá. O povo de Jerusalém tinha tido um rei que reinou por um período de 20 anos. Agora, o rei havia morrido. Então, eles precisavam começar de novo, com um novo rei chamado Ezequias. Ele era um homem bom, mas não porque tivesse algo bom em si. Você sabe o que significa a palavra Ezequias? De acordo com o Dicionário Bíblico Ilustrado de Vila Santamaria, da Editorial CLIE, essa palavra significa que Jeová fortalece, ou seja, que Deus dá força. Entendeu o porquê dele ser bom?
A partir daí, acontecem duas coisas. Podemos ver isso de forma bem clara na vida de Ezequias, quando lemos sobre ele e, também, podemos ver a possibilidade de que isso aconteça na nossa vida. Você quer que Deus lhe fortaleça?
Vejamos como Deus fortaleceu Ezequias. Ele era filho de Acaz, o rei anterior. Portanto, antes mesmo de tornar-se rei, Ezequias já estava associado ao governo desde 728 a.C. Quando começou seu reinado efetivo, como era um servo devoto de Deus, já iniciou reparando e limpando o Templo, reorganizando os serviços religiosos com os seus funcionários e celebrando uma grande Páscoa. Ele destruiu as plataformas de idolatria e acabou com as imagens que estavam sendo idolatradas.
Quando já estava em seu quarto ano do reinado, por volta de 720 a.C., seu vizinho do norte, o reino de Israel, foi invadido por alguns inimigos que acabaram com o reino. Ezequias conseguiu segurar a barra ainda por uns seis anos, no reino do sul, até que no ano 714 a.C., começaram as invasões assírias. Mas ali não foi o fim, porque quem acabou mal foi a própria Assíria.
E logo depois que Ezequias ficou doente e quase morreu, escapou por pouco, ganhando mais 15 anos de lambuja para viver, como resposta de Deus a um pedido que ele fez em oração. Por fim, em 691 a.C., o rei morreu e, no lugar dele, ficou seu filho Manassés.
Você percebe que buscar a Deus foi uma atitude que fez parte tanto dos primeiros quanto dos últimos atos de Ezequias? Isso pode nos ensinar sobre como Deus fortalece um ser humano.
Você quer que o Senhor lhe fortaleça? Siga o segredo de Ezequias. Busque a força de Deus!
Valdeci Júnior
Fátima Silva