-
-
Cornilescu -
-
1
|Lamentações 1:1|
Vai! Cum stă părăsită acum, cetatea aceasta atît de plină de popor altă dată! A rămas ca o văduvă! Ea, care altă dată era mare între neamuri, fruntaşă printre ţări, a ajus roabă astăzi!
-
2
|Lamentações 1:2|
Plînge amarnic noaptea, şi -i curg lacrămi pe obraji. Niciunul din toţi cei ce o iubeau n'o mîngîie; toţi prietenii ei au părăsit -o, şi i s'au făcut vrăjmaşi.
-
3
|Lamentações 1:3|
Iuda a plecat în pribegie, din pricina apăsării şi muncilor grele. Locuieşte în mijlocul neamurilor, şi nu găseşte odihnă! Toţi prigonitorii lui l-au ajuns tocmai cînd îi era mai mare strîmtorarea.
-
4
|Lamentações 1:4|
Drumurile Sionului sînt triste, căci nimeni nu se mai duce la sărbători, toate porţile lui sînt pustii, preoţii lui oftează; fecioarele lui sînt mîhnite, şi el însuş este plin de amărăciune.
-
5
|Lamentações 1:5|
Asupritorii lui sar biruitori, vrăşmaşii lui sînt mulţămiţi. Căci Domnul l -a smerit, din pricina mulţimii păcatelor lui; copiii lui au mers în robie înaintea asupritorului.
-
6
|Lamentações 1:6|
S'a dus dela fiica Sionului toată podoaba ei. Căpeteniile ei au ajuns ca nişte cerbi cari nu găsesc păşune, şi merg fără putere înaintea celui ce -i goneşte.
-
7
|Lamentações 1:7|
În zilele necazului şi ticăloşiei lui, Ierusalimul îşi aduce aminte de toate bunătăţile de cari a avut parte din zilele străbune; cînd a căzut poporul lui în mîna asupritorului, nimeni nu i -a venit în ajutor, iar vrăjmaşii se uitau la el şi rîdeau de prăbuşirea lui.
-
8
|Lamentações 1:8|
Greu de păcătuit Ierusalimul! De aceea a ajuns de scîrbă. Toţi cei ce -l preţuiau îl dispreţuiesc acum, văzîndu -i goliciunea, şi el însuş se întoarce în altă parte şi oftează.
-
9
|Lamentações 1:9|
Necurăţia sta lipită pe poala hainei lui, şi nu se gîndea la sfîrşitul său. A căzut greu de tot. Nimeni nu -l mîngîie. -,,Vezi-mi ticăloşia, Doamne, căci iată ce semeţ este vrăjmaşul!`` -
-
10
|Lamentações 1:10|
Asupritorul a întins mîna la tot ce avea el mai scump; ba încă a văzut cum, în Locaşul lui cel sfînt, au intrat neamurile cărora Tu le poruncisei să nu intre în adunarea Ta!
-
-
Sugestões

Clique para ler Gênesis 23-25
07 de janeiro LAB 373
FAMÍLIA É TUDO
Gênesis 23-25
Nossa leitura bíblica de hoje fala sobre a morte de Sara, mulher de Abraão; a viagem do empregado principal de Abraão para se encontrar com a família de Abraão em sua terra de origem, a casa de Naor; o casamento de Isaque, filho de Abraão com Rebeca; o segundo casamento de Abraão; a morte da Abraão e, por último, sobre os netos de Abraão. Enfim, são anotações sobre a família de alguém que era “paizão”. Nesses textos, há preciosas lições necessárias para a nossa vida, já que o assunto é família. E família é tudo, não é mesmo?
É fácil perceber que a família está em crise no mundo de hoje. A infidelidade, os relacionamentos frustrados, a depressão, o alcoolismo, o uso de drogas, a rebeldia, o suicídio de jovens e uma série de outros males atingiram proporções epidêmicas. Se em nossa sociedade houvesse mais famílias felizes, com certeza, teríamos um mundo melhor. Esse é o motivo pelo qual a Bíblia mostra as histórias das famílias que, apesar de terem seus defeitos, procuravam fazer o seu melhor. Olhando para a história da família de Abraão e de outras famílias da Bíblia, você pode aprender sobre a escolha do companheiro de vida, o que é indispensável para um casamento completo, o sexo, a educação dos filhos, as finanças, a saúde e outros temas de grande importância para a felicidade no lar.
Portanto, o plano de ler a Bíblia é um guia e incentivo para você enriquecer ainda mais seus relacionamentos e ter uma família cada vez mais feliz! Afinal, uma das maiores necessidades do ser humano é a de amar e ser amado. O amor é indispensável à sobrevivência, pois, sem ele, perdemos nossas vitalidades emocional e física. Quando experimentamos o amor, sentimos um profundo bem-estar que nos afeta física, mental, social e espiritualmente.
Carência de afeto leva muita gente ao divórcio, aos hospitais psiquiátricos e ao suicídio. Uma criança que não tem um relacionamento afetivo com os pais, especialmente com a mãe, pode desenvolver distúrbios emocionais e apresentar prejuízos no desenvolvimento físico. Para manter o casamento, só o amor; quando ele falta, a família se desmorona em frustração.
Desenvolver o amor verdadeiro pode fortalecer a união a dois, tornando-a aprazível e satisfatória. Isso é trabalho de uma vida. Mas o amor desenvolvido é essencial para a própria plenitude da vida e da felicidade familiar. Esse desenvolvimento depende da nossa atitude e não dos nossos sentimentos. Para agir assim, precisamos nos aproximar cada vez mais de Deus, porque Ele é a única fonte do amor.
Que Ele abençoe você nessa busca constante. Curta esse presente: a família!
Valdeci Júnior
Fátima Silva