-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Det Norsk Bibelselskap (1930) -
-
10
|Ezequiel 46:10|
Og fyrsten skal gå inn blandt de andre, når de går inn; og når de går ut, skal de gå ut sammen.
-
11
|Ezequiel 46:11|
Og på festene og høitidene skal matofferet være en efa til hver okse og en efa til hver vær, og til lammene så meget som han finner for godt å gi, og en hin olje til hver efa.
-
12
|Ezequiel 46:12|
Når fyrsten vil ofre et frivillig offer - et brennoffer eller takkoffere som frivillig offer til Herren, da skal de åpne for ham den port som vender mot øst, og han skal ofre sitt brennoffer og sine takkoffer således som han gjør det på sabbatens dag; og så skal han gå ut igjen, og når han er gått ut, skal porten lukkes.
-
13
|Ezequiel 46:13|
Som brennoffer til Herren skal du hver dag ofre et årsgammelt lam uten lyte; hver morgen skal du ofre det.
-
14
|Ezequiel 46:14|
Og som matoffer dertil skal du hver morgen ofre en sjettedel efa og en tredjedel hin olje til å væte melet med; det er et matoffer for Herren - forskrifter som skal gjelde evig, for all tid.
-
15
|Ezequiel 46:15|
Således skal de hver morgen ofre lammet og matofferet og oljen; det skal være et stadig brennoffer.
-
16
|Ezequiel 46:16|
Så sier Herren, Israels Gud: Når fyrsten gir nogen av sine sønner en gave, så er det hans arv; det skal tilhøre hans sønner, det er deres arv og eie.
-
17
|Ezequiel 46:17|
Men når han gir en gave av sin arv til en av sine tjenere, så skal det tilhøre ham inntil frihetsåret, men så komme tilbake til fyrsten; bare hans sønner skal hans arv tilhøre.
-
18
|Ezequiel 46:18|
Fyrsten må ikke ta noget av folkets arv, så han driver dem bort fra deres eiendom; av sin egen eiendom skal han la sine sønner arve, så mitt folk ikke skal bli spredt ved å miste sine eiendommer.
-
19
|Ezequiel 46:19|
Så førte han mig gjennem den inngang som var ved siden av porten, til de hellige kammer som var bestemt for prestene, og som vendte mot nord, og se, der var en plass ytterst mot vest.
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Samuel 5-7
02 de abril LAB 458
EXPRESSÃO DOURADA
2Samuel 05-07
Eu estava assistindo a um programa de TV que joga com as palavras. O apresentador dá uma dica para o participante, e ele deve procurar outras palavras que estejam relacionadas com ela. Uma dessas dicas foi a palavra rei. O que você pensa quando ouve essa palavra? Que outras palavras têm a ver com “rei”? Castelo, palácio, trono, princesa, guerra, poder? Duas palavras me vêm à mente: uma é ouro; a outra, coroa. Ouro tem tudo a ver com rei, não tem? E coroa não é diferente, não é mesmo?
Na realidade, a coroa é a expressão dourada de uma majestade. É a identificação do rei e, também, o símbolo de tudo o que ele representa. Por isso, é composta por um metal bem caro para ostentar o poder que está entronado. Pensar em rei sem coroa seria como pensar em rei que não é rei, concorda?
Eu estava fazendo a leitura bíblica de hoje e fiquei procurando exatamente a coroa do rei Davi. Sei que ele tinha coroa, mas em 2Samuel 5-7, encontrei o rei Davi com a cabeça destampada. Ao ler o capítulo que fala sobre quando Davi se tornou rei, vemos que não tem a expressividade dessa investidura através de uma coroação. Então, o que expressaria o fato de Davi ser um rei?
Quer saber a resposta? Leia 2Samuel 7. Davi, muito mais que um aval político, tinha a aprovação e o chamado de Deus para ser um rei. E é interessante que Deus faz lindas promessas para ele. Veja algumas coisas que o Senhor falou: “Eu serei seu pai, e ele será o meu filho. Quando ele cometer algum erro, eu o punirei... mas nunca retirarei dele o meu amor.” Lindo, não é mesmo?
Já imaginou Deus dizendo isso sobre você? “Filho, leitor deste comentário, eu serei o seu Pai, e você será o meu filho. Quando você cometer algum erro, eu o punirei, mas nunca retirarei de você o meu amor!” Já pensou? A melhor notícia é que você não precisa só ficar pensando, pois essa é uma declaração real de Deus para você. É bom demais pra ser verdade? Sim, também acho. Mas é isso mesmo. “É só o ouro.”
Essa é a expressão dourada de Deus para você. Quer uma prova de que isso é realmente verdade? Estude a vida de Davi e perceberá que sua biografia foi assim.
Davi foi realmente um filho para Deus. Ele errou, foi punido, mas Deus nunca retirou dele o amor que Ele tinha. Se Deus cumpriu a promessa na vida de Davi, esteja certo de que Ele as cumprirá na sua vida também.
Valdeci Júnior
Fátima Silva