-
-
Det Norsk Bibelselskap (1930) -
-
10
|Miquéias 4:10|
Vri dig og jamre dig, Sions datter, som en fødende kvinne! For nu må du dra ut av byen og bo ute på marken, og du skal komme like til Babel. Der skal du bli utfridd, der skal Herren løse dig ut av dine fienders hånd.
-
11
|Miquéias 4:11|
Nu har mange folkeslag samlet sig mot dig, og de sier: Måtte det bli vanhelliget, så våre øine kan se med lyst på Sion!
-
12
|Miquéias 4:12|
Men de kjenner ikke Herrens tanker og forstår ikke hans råd, at han har samlet dem som kornbånd til treskeplassen.
-
13
|Miquéias 4:13|
Stå op og tresk, du Sions datter! For ditt horn vil jeg gjøre til jern, og dine klover vil jeg gjøre til kobber, og du skal knuse mange folk, og jeg vil lyse deres rov i bann til Herren og deres gods til all jordens herre.
-
14
|Miquéias 4:14|
Nu samler du dig i skare, du skarenes datter*! Voller har de kastet op imot oss; med staven slår de Israels dommer på kinnbenet. / {* det samme som Sions datter.}
-
1
|Miquéias 5:1|
Men du Betlehem, Efrata, som er liten til å være med blandt Judas tusener*! Av dig skal det utgå for mig en som skal være hersker over Israel, og hans utgang er fra fordum, fra evighets dager. / {* større avdelinger av stammene.}
-
2
|Miquéias 5:2|
Derfor skal han overgi dem inntil den tid da hun som skal føde, har født; og de som blir igjen av hans brødre*, skal vende tilbake sammen med Israels barn. / {* d.e. Judas barn; 2SA 19, 12.}
-
3
|Miquéias 5:3|
Og han skal stå og vokte sin hjord i Herrens kraft, i Herrens, sin Guds navns høihet; og de skal sitte i ro, for nu skal han være stor like til jordens ender.
-
4
|Miquéias 5:4|
Og han skal være fred; når Assur kommer inn i vårt land, og når han treder inn i våre palasser, så reiser vi mot ham syv hyrder, ja åtte menneskefyrster,
-
5
|Miquéias 5:5|
og de skal herje Assurs land med sverd og Nimrods land* i dets porter; og han skal frelse fra Assur når han kommer i vårt land, og når han treder inn på våre enemerker. / {* 1MO 10, 8 fg.}
-
-
Sugestões

Clique para ler Isaías 5-7
24 de julho LAB 571
ELE CHAMA
Isaías 05-07
Senti Deus me chamando, através de uma música que ouvi. Era a primeira vez que eu a ouvia. Você já sentiu um chamado de Deus? E o chamado que veio à minha consciência era como se Deus estivesse me dizendo mais ou menos assim: “Valdeci, meu filho, você está correndo tanto, pra lá e pra cá... Venha aqui! Gaste tempo comigo. Relaxe-se! Esqueça do estresse desta sua correria louca, pelo menos por um pouco, e descanse na minha presença. Invista o melhor do seu tempo em adoração e sinta o que a minha glória pode fazer por você, se você estiver em comunhão e devoção comigo”.
Quando senti este chamado de Deus direto pra mim, a música que falava ao meu coração era uma canção escrita por Chris Falson: “I See The Lord”. Se eu fosse afinado, eu cantaria poderia, algum dia, cantá-la para você. Mas deixa pra lá. O que importa é que trata-se de um canto realmente muito lindo. Nele, esse compositor australiano, conseguiu pegar chamado feito a Isaías (capítulo 6), na presença do Senhor, há cerca de dois milênios e meio, e colocar, em tal cenário de adoração um clima contemporâneo perfeito. E agora, em pleno século XXI, confesso-lhe que já usei essa música para fazer o meu culto pessoal, louvando a Deus, e derramando minha alma perante Ele, sozinho, mas realmente como se a presença dEle estivesse ali comigo, no meu quarto, no meu escritório, muitas e muitas vezes. Estar na presença do Senhor, através da adoração e do louvor, é uma bênção.
E através da leitura da Bíblia também, não é mesmo? O louvor que brota do nosso interior com toda emoção devida é muito mais pleno se for acompanhado, precedido, ou seguido pela leitura e pelo estudo da Palavra de Deus. Tudo isso é adoração. O objetivo da música na adoração é, também, provocar, no adorador, o prazer de estar na presença do Senhor. E o objetivo da palavra na adoração é instruir o adorador sobre o que é estar na presença do Senhor. É isso que você encontra na leitura de hoje.
Isaías foi intimado a estar na presença de Deus: “Vi o Senhor assentado num trono alto e exaltado, e a aba de sua veste enchia o templo. Acima dele estavam serafins; cada um deles tinha seis asas: com duas cobriam o rosto, com duas cobriam os pés e com duas voavam. E proclamavam uns aos outros: “Santo, santo, santo é o Senhor dos exércitos, a terra inteira está cheia da sua glória”. Essa foi a impressão que Isaías teve: a mesma que a leitura bíblica objetiva causar em você.
Valdeci Júnior
Fátima Silva