-
-
Det Norsk Bibelselskap (1930) -
-
21
|Rute 1:21|
med fulle hender drog jeg bort, men med tomme hender har Herren latt mig vende tilbake. Hvorfor kaller I mig No'omi, når Herren har vidnet imot mig, og den Allmektige har latt det gå mig ille?
-
22
|Rute 1:22|
Så kom da No'omi tilbake med sin sønnekone, moabittinnen Rut - hun var vendt tilbake fra Moabs land; og de kom til Betlehem i begynnelsen av bygghøsten.
-
1
|Rute 2:1|
No'omi hadde en frende på sin manns side, en mektig mann av Elimeleks slekt, som hette Boas.
-
2
|Rute 2:2|
En dag sa Rut, moabittinnen, til No'omi: Kjære, la mig få gå ut på akeren og sanke aks efter en for hvis øine jeg finner nåde! Hun svarte: Gå du, min datter!
-
3
|Rute 2:3|
Så gikk hun avsted, og hun kom og sanket aks på akeren efter høstfolkene; og det traff sig så at den aker hun sanket på, tilhørte Boas, som var av Elimeleks slekt.
-
4
|Rute 2:4|
Da kom Boas nettop fra Betlehem, og han sa til høstfolkene: Herren være med eder! De svarte: Herren velsigne dig!
-
5
|Rute 2:5|
Og Boas sa til den av sine tjenere som var satt over høstfolkene: Hvem tilhører denne pike?
-
6
|Rute 2:6|
Tjeneren som var satt over høstfolkene, svarte: Det er den unge moabittinne som har fulgt No'omi tilbake fra Moabs land;
-
7
|Rute 2:7|
hun sa: La mig få sanke op og samle aks mellem kornbåndene efter høstfolkene! Så kom hun og har stått her fra imorges like til nu; hun har bare sittet en liten stund i huset.
-
8
|Rute 2:8|
Da sa Boas til Rut: Hør, min datter! Gå ikke bort og sank aks på nogen annen aker og gå heller ikke herfra, men hold dig til mine piker her!
-
-
Sugestões

Clique para ler Juízes 6-8
16 de março LAB 441
MANTENDO O CHAMADO
Juízes 06-08
Você já ouviu falar de Gideão? Ele foi um grande homem que recebeu um chamado de Deus. Isso aconteceu há séculos, mas o chamado do Senhor continua em nossos dias. E isso é muito sério. O chamado de Deus é o mesmo, mas agora não é mais para Gideão. É para você. Talvez, você possa pensar: “Ah, mas já aceitei o chamado de Deus, porque estou lendo este comentário...”
Lamento, mas preciso dizer que isso é parcialmente verdade. Digo parcialmente porque o chamado não termina por aqui. Às vezes, começamos a aceitar um chamado, e vamos até bem por um bom tempo, mas então caímos no erro de pensar que, por ser uma pessoa chamada, então somos bons demais. Logo, o pior acontece: “caímos do cavalo”! E não querendo que isso aconteça com você, lhe digo: você ter parado para ler este comentário aqui, é uma grande coisa, mas não é tudo.
É como na vida de Gideão. Convido-lhe a analisar sobre a continuidade do atendimento ao chamado na vida dele que, na realidade, foi uma descontinuidade e não uma continuidade.
Alguém poderá dizer: “Como assim? Gideão não foi O CARA?” Pois é. Vamos ver...
Só fazendo um parêntese, pode ser que na sua versão bíblica, em Juízes 6-8, não apareça a palavra Gideão. Se encontrar um camarada chamado Jerubaal, é o mesmo, ok? São uma pessoa só: o juiz de Israel que venceu a guerra e passou a ser chamado de “o poderoso guerreiro”.
Mas como era esse homem? As características dele eram as seguintes:
• Juízes 6:15 - encontramos a humildade;
• Juízes 6:17 - vemos a precaução;
• Juízes 6:24 - muita espiritualidade;
• Juízes 6:27 - mostra sua obediência;
• Juízes 6:34 - inspiração divina.
Penso que tudo isso acontecia porque, na realidade, o que Gideão tinha de melhor era a comunhão dele com Deus, que pode ser vista em Juízes 6:36 e 7:4-9. Isso dava para Gideão as habilidades de ter boas estratégias, como vemos em Juízes 7:16-18, e a ter também muito tato, como começam nos mostrando os três primeiros versos do capítulo 8 de Juízes.
Mas, com todas essas virtudes que capacitam alguém que foi chamado por Deus, infelizmente, Juízes 8:24-31 nos mostra que o grande Gideão foi enfraquecido por causa da prosperidade. Triste, não é mesmo?
Por isso, digo: uma vez que alguém foi chamado, não quer dizer que ele estará, para sempre, enquadrado nos planos de Deus. É preciso cuidar para manter o chamado. E sabe como você pode fazer isso hoje? A primeira parte foi ler o comentário; a continuidade será fazer a leitura do dia.
Valdeci Júnior
Fátima Silva