• Joel

    x
    • Livros
    • Avançado
    • Leitura para Hoje
    • Ett Svenskt Bibeln (1917)
    • Estude a Bíblia
    • Antigo Testamento

      • Gênesis
      • Êxodo
      • Levítico
      • Números
      • Deuteronômio
      • Josué
      • Juízes
      • Rute
      • 1 Samuel
      • 2 Samuel
      • 1 Reis
      • 2 Reis
      • 1 Crônicas
      • 2 Crônicas
      • Esdras
      • Neemias
      • Ester
      • Jó
      • Salmos
      • Provérbios
      • Eclesiastes
      • Cantares
      • Isaías
      • Jeremias
      • Lamentações
      • Ezequiel
      • Daniel
      • Oséias
      • Joel
      • Amós
      • Obadias
      • Jonas
      • Miquéias
      • Naum
      • Habacuque
      • Sofonias
      • Ageu
      • Zacarías
      • Malaquias
    • Novo Testamento

      • Mateus
      • Marcos
      • Lucas
      • João
      • Atos
      • Romanos
      • 1 Coríntios
      • 2 Coríntios
      • Gálatas
      • Efésios
      • Filipenses
      • Colossenses
      • 1 Tessalonicenses
      • 2 Tessalonicenses
      • 1 Timóteo
      • 2 Timóteo
      • Tito
      • Filemom
      • Hebreus
      • Tiago
      • 1 Pedro
      • 2 Pedro
      • 1 João
      • 2 João
      • 3 João
      • Judas
      • Apocalipse
    • Fechar
      • Joel


        Leia por capítulos
        Comentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
        X  

      Clique para ler Jeremias 42-44



      23 de agosto LAB 601

      PERICULOSIDADE
      Jeremias 42-44

      O Jeremias foi parar no Egito. Ele não queria ir para lá, de jeito nenhum. Ele falara para o povo que eles não deveriam ir. E ele só foi para lá, por ter sido forçado pelas circunstâncias da teimosia do povo. Mas, fazer o quê!
      Você já passou por isso? Por uma circunstância desagradável, pela qual você não gostaria de ter passado. A princípio você evita, mas depois, a situação foge do seu controle, e, por causa dos outros, você também acaba se lascando. Nestas horas, é difícil ficar de boca fechada.
      Foi o que aconteceu com o Jeremias que foi parar em Dafne, na fronteira nordeste do Egito. Dafne não seria o ponto final da migração dos judeus que acompanhavam Joanã naquela fuga. Dali eles se espalhariam. Mas, o fato é que, durante a pausa em Dafne, Jeremias recebeu uma mensagem do Senhor. E deveria apresentá-la em forma dramatizada, como as do cinto de linho e do vaso quebrado, que já apresentara anteriormente.
      A obstinação do povo era tanta que nada mais, nem a mensagem, as palavras ou as encenações de Jeremias, tinha efeito. Quão fácil era-lhes torcer os fatos e interpretá-los segundo seus preconceitos e preferência. Qual fácil é também que isso aconteça conosco hoje. É um perigo. Quando o povo de Deus chega a esse ponto, o que mais um profeta de Deus pode fazer?
      Diante da inutilidade dos argumentos, Jeremias apela para o futuro: a história diria quem tinha razão. Que levassem sua maldade às últimas conseqüências. Veriam com seus próprios olhos, e em sua própria carne, a palavra de quem subsistiria, a sua, ou a do Senhor. Deus então declara que Seu nome não mais seria pronunciado em vão por um só judeu vivendo no Egito. Seriam todos consumidos pela espada e pela fome. Os que sobreviveriam e teriam ocasião de voltar à sua terra constituiriam um número diminuto.
      Um sinal finalmente lhes é dado como prova de que a palavra do Senhor é que prevaleceria. Tinham se refugiado à sombra de Faraó-Hofra (Apries - 589 a 570 d.C). Pois bem, Hofra seria entregue na mão de seus inimigos, que o fariam perecer. E realmente, ele perdeu sua vida numa rebelião, sendo sucedido por Amasis.
      Os teimosos judeus ficaram perdidos. O maior problema daquele povo foi confundir permissão divina com vontade divina. Uma coisa é o que Deus quer, outra coisa é o que Deus, até certo ponto, tolera. E cair na zona da tolerância é um perigo. Porque tudo fica passível de ser confundido, e, na penumbra cinzenta, vem o pior: o sincretismo.
      O melhor é procurar fazer a vontade de Deus.


      Valdeci Júnior
      Fátima Silva



        1
         
        2
         
        3
         
      •   Ett Svenskt Bibeln (1917)

      • Capítulo 2
      • 1     |Joel 2:1| Stöten i basun pÃ¥ Sion, och blÃ¥sen larmsignal pÃ¥ mitt heliga berg; mÃ¥ alla landets inbyggare darra! Ty HERRENS dag kommer, ja, den är nära;
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 2     |Joel 2:2| en dag av mörker och tjocka, en dag av moln och töcken, lik en gryning som breder ut sig över bergen. Ett stort och mäktigt folk kommer, ett vars like aldrig nÃ¥gonsin har funnits och ej heller hädanefter skall uppstÃ¥, intill senaste släktens Ã¥r.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 3     |Joel 2:3| Framför dem gÃ¥r en förtärande eld och bakom dem kommer en förbrännande lÃ¥ga. Likt Edens lustgÃ¥rd var landet framför dem, men bakom dem är det en öde öken; ja, undan dem finnes ingen räddning.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 4     |Joel 2:4| De te sig likasom hästar, och sÃ¥som stridshästar hasta de Ã¥stad.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 5     |Joel 2:5| Med ett rassel likasom av vagnar spränga de fram över bergens toppar, med ett brus sÃ¥som av en eldslÃ¥ga, när den förtär strÃ¥; de äro sÃ¥som ett mäktigt folk, ordnat till strid.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 6     |Joel 2:6| Vid deras Ã¥syn gripas folken av Ã¥ngest, alla ansikten skifta färg.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 7     |Joel 2:7| SÃ¥som hjältar hasta de Ã¥stad, lika stridsmän bestiga de murarna; var och en gÃ¥r sin väg rakt fram, och ingen tager miste om sin strÃ¥t.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 8     |Joel 2:8| Den ene tränger icke den andre, var och en gÃ¥r sin givna bana; mitt igenom vapnen störta de fram utan hejd.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 9     |Joel 2:9| I staden rusa de in pÃ¥ murarna hasta de Ã¥stad, i husen tränga de upp, genom fönstren bryta de sig väg, sÃ¥som tjuvar göra.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 10     |Joel 2:10| Vid deras Ã¥syn darrar jorden, och himmelen bävar; solen och mÃ¥nen förmörkas, och stjärnorna mista sitt sken.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • ‹
      • 1
      • 2
      • 3
      • 4
      • ›
      • Fechar
      • Sugestões

      © 2008-2026 Portal Bíblia

      Av. Gen. Euryale de Jesus Zerbine 5876 - Jardim São Gabriel - Jacareí-SP - CEP: 12340-010    Tel: (12) 2127-3000

      Fale Conosco :: Como chegar :: Localização (mapa) :: Copyright de Versões Bíblicas Utilizadas